Πρωινός καφές...Last year!

Καφές!Μια απόλαυση που κρύβεται σε 5 γράμματα . Ζεστός, κρύος, πικρός, γλυκός, σε μικρό ή σε μεγάλο ποτήρι, στο σπίτι, στην καφετέρια, στο αυτοκίνητο, όπως, όπου και όποτε να είναι, παραμένει η απόλυτη απόλαυση για εμένα, με πρωταρχική θέση ο πρωινός καφές.
Ποτέ δεν φανταζόμουνα , ότι κάτι θα μου άλλαζε αυτή την συνήθεια του πρωινού καφέ ..και όμως δεν τα υπολόγιζα σωστά.

Ανοίγω διστακτικά τα μάτια μου και το νυσταγμένο βλέμμα μου πέφτει στο ξυπνητήρι διπλά μου, διακρίνω την ώρα μετά βίας 05:58 ξημερώματα. Περιμένω λίγα δευτερόλεπτα να αντιληφθώ αν με ξύπνησε κάποιος θόρυβος,ένα ψάξιμο πιπίλας,ένα τέντωμα μια,γκρινίτσα. Η ησυχία απλώνεται στο δωμάτιο ..όχι όχι τίποτα δεν συμβαίνει όλοι κοιμούνται .Οι μικρές μου πριγκίπισσες βρίσκονται στα κρεβατάκια τους απλωμένες και κοιμούνται βαθιά. Ξανακλείνω τα μάτια μου να κερδίσω λίγα ακόμα λεπτά ύπνο.

Και ξαφνικά μου έρχεται η αναλαμπή...ησυχία κοιμούνται όλοι ..Αλεξάνδρα, σήκω, ευκαιρία να απολαύσεις τον καφέ σου ήσυχα χωρίς καμία διακοπή. Πετάγομαι από το κρεβάτι ξανακοιτάζω στα κρεβατάκι τους να επιβεβαιώσω ότι όντως όλα είναι έτσι όπως τα σχεδιάζω . Τα πάντα υπό έλεγχο!

Παραπατώντας βουτάω το τηλέφωνο σχηματίζω τον αριθμό του αγαπημένου ΚΑΦΕ και παραγγέλνω ψιθυριστά «Φάνη καλημέρα ένα Freddo μέτριο προς γλυκό από τα χεράκια της Στέλλας και γρήγορα παρακαλώ ...» από την άλλη άκρη της γραμμής ακούω τον Φάνη «καλημέρα κουκλάρα μου ..έφυγε κιόλας».

Πριν προλάβω να βάλω την φόρμα μου ακούω ήδη το μηχανάκι του Κώστα που είχε φτάσει έξω από το σπίτι μου ..να τον προλάβω μην χτυπήσει το κουδούνι και τα πάντα φύγουνε από τον έλεγχο .Βουτάω τον καφέ μου βουλιάζω στον καναπέ μου και γεύομαι την πρώτη γουλιά του ..δεν πρόλαβε να κατέβει τον οισοφάγο ίσα ίσα που πρόλαβε η πρώτη τζούρα να γεμίσει το στόμα μου και ξαφνικά ένα γλυκό ΟΥΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ με πετάει επάνω .Ξύπνησαν? Απαντάω αυτόματα ΟΧΙ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ , η ιδέα μου θα είναι η αγωνία μου δεν γίνεται όλα είναι υπό έλεγχο. Όχι αγάπη μου, τον έχασες τον έλεγχο, τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως τα ονειρεύτηκες στις 05:58 και να σου εκείνη την στιγμή και το δεύτερο ουαααααααααααααα.

Πετάγομαι από τον καναπέ και αρχίζω να τρέχω σαν τις κατσίκες του Αιθίοπα βοσκού Καλντί που είχαν φάει όλο το καφεόδεντρο.Τι καφές και ιστορίες .Αυτά τα ουααααα είναι πιο δυνατά και από τον πιο δυνατό Arabica!

Σε χρόνο dt βρίσκομαι στην ίδια θέση στον καναπέ που καθόμουνα πριν, αλλά αυτή την φορά αντί για τον γευστικό καφέ δια χειρός Στέλλας, βρίσκομαι με ένα μπιμπερό στα χέρια και την μικρή μου πριγκίπισσα να το κοιτάζει σαν special Macchiato Lungo.

Γκλου γκλου γκλου γκλου ακουγότανε μέσα στην ησυχία του σπιτιού καθώς η μικρή μου απολάμβανε το γαλατάκι της, κοιτάζοντάς με στα μάτια με τόσο ευχαρίστηση . Τα μάτια μου έλαμπαν που την έβλεπα να το απολαμβάνει, άλλα καρφωνόμουνα και στο καμαρωτό ποτήρι freddo που βρισκόταν λίγα εκατοστά πιο μπροστά μου και φαινόταν να μου έλεγε:

"Αλεξανδρούλα καφέ με ησυχία last year not this year"