Κοριτσάκι μου, οι περισσότερες ιστορίες γέννας είναι ιστορίες με πολλά χαμόγελα. Ιστορίες που τις λένε οι μαμάδες στα παιδιά τους κι εκείνα με τη σειρά τους, στα δικά τους παιδιά, γιατί είναι χρωματισμένες με τόσο χαρούμενες πινελιές και χρώματα...
Σηκωθήκαμε πρωί-πρωί, το Σάββατο, 15 Ιουνίου, να ετοιμαστούμε για το μαιευτήριο. Εγώ είμαι ψύχραιμη. Δεν μπορώ να πιω καφέ, δεν μπορώ να καπνίσω...χμ...σκέφτομαι πως απλώς είναι όπως μια τυπική ωοληψία. Και με αυτό το σκεπτικό ετοιμάζομαι. Φτάνουμε στην κλινική με καλή διάθεση, μπαίνω για τον γνωστό καλλωπισμό κτλ και με πηγαίνουν σε ένα δωμάτιο μέχρι να ετοιμαστεί το χειρουργείο.
«Αγαπητή μέλλουσα μαμά μου,
Καθώς πλησιάζει η ημέρα που θα έλθω στον κόσμο και ακούω ότι θες να με γεννήσεις με καισαρική τομή στις 38 εβδομάδες (παρά το γεγονός ότι δεν συντρέχουν ιατρικοί λόγοι γι' αυτή την απόφαση), αποφάσισα να σου στείλω αυτό το γράμμα κατεπειγόντως.
Και το όνομα αυτού Αποστόλης.
Ήταν το πρώτο «παιδί του σωλήνα», που γεννήθηκε στην Ελλάδα και το τρίτο στο κόσμο, τη δεκαετία του '80.