Το πρώτο «παιδί του σωλήνα»

Δηλαδή είχε έρθει στον κόσμο με τη μέθοδο της εξωσωματικής γονιμοποίησης, η οποία μάλλον άστοχα ονομάστηκε τότε από τον Τύπο ως «σωλήνας».

Οι γονείς του είχαν μεταβεί στην Τήνο για να το βαφτίσουν, επειδή η μητέρα του, Ελένη Τσιρίγκα, το είχε «τάξει στη Μεγαλόχαρη».

Νονός του μικρού Αποστόλη ήταν ένας φίλος του ζευγαριού, αλλά το γεγονός ήταν τόσο μεγάλο, που έσπευσαν να γίνουν ανάδοχοι εφοπλιστές και βιομήχανοι.

Ήταν ένα θαύμα της ιατρικής επιστήμης, που εκείνη την εποχή προσπαθούσε να εντοπίσει και να εξουδετερώσει τον πρωτοεμφανιζόμενο ιό του Έιτζ.

Ως τότε, πολλά ζευγάρια που ήθελαν το «δώρο του πελαργού», έπρεπε να μεταναστεύσουν σε χώρες που εφαρμοζόταν πειραματικά η εξωσωματική γονιμοποίηση.

Τα έξοδα όμως ήταν τεράστια και οι απογοητεύσεις πολλές.

Ένα ταξίδι στο εξωτερικό, για να δοκιμάσει ένα ζευγάρι την τύχη του, κόστιζε τουλάχιστον ένα εκατομμύριο δραχμές.

Στην Ελλάδα, ειδικότητα στα «παιδιά του σωλήνα» είχε το Κέντρο Εξωσωματικής Γονιμότητας του Μαιευτηρίου Αθηνών, το οποίο σε ένα χρόνο λειτουργίας, εξυπηρέτησε περισσότερες από 1.000 γυναίκες, για συμβουλές και θεραπείες.

Τα ποσοστά επιτυχίας του ήταν όμοια με του εξωτερικού.

Οι τιμές για μια τέτοια προσπάθεια ήταν από 100 έως 200 χιλιάδες δραχμές, δηλαδή αρκετά φθηνότερα από ότι στο εξωτερικό.

Εκεί «συνελήφθησαν» 10 μωρά στα πρώτα χρόνια λειτουργίας και μάλιστα, μια μητέρα γέννησε δίδυμα.

Ήταν, επίσης, το πρώτο Κέντρο που χρησιμοποίησε τις ακτίνες λέιζερ, για να καταπολεμήσει τη στειρότητα.

Έτσι, κάθε φορά που ένα παιδί, όπως ο Αποστόλης, ερχόταν στον κόσμο, αποτελούσε μια μικρή νίκη για την ιατρική, καθώς τα ποσοστά επιτυχίας παγκοσμίως δεν ξεπερνούσαν το 10%, δηλαδή έγκυος έμενε μόλις η μια γυναίκα στις δέκα.

Η μέθοδος της εξωσωματικής γονιμοποίησης εξελίχθηκε κατά πολύ τα επόμενα χρόνια, βοηθώντας πολλά ζευγάρια να τεκνοποιήσουν και σήμερα εφαρμόζεται με επιτυχία.

Στην πορεία χάθηκε και ο όρος «σωλήνας» και σταμάτησαν τα δημοσιεύματα για τα περίφημα «παιδιά» του.

πηγή: www.mixanitouxronou.gr