Είχαμε φτάσει αισίως στην 35η εβδομάδα κυήσεως με όλα τα άγχη και τις αγωνίες που συνεπάγεται μία δίδυμη κύηση. Από πολύ νωρίς είχα υψηλή αρτηριακή πίεση και για τον λόγο αυτό μετρούσα σχολαστικά την πίεσή μου πρωί-μεσημέρι-βράδυ ανελλιπώς και έκανα τακτικά όλες τις απαιτούμενες εξετάσεις.
Την Παρασκευή κλείνουμε τρεις μήνες και τώρα που τελειώσαμε με τους κολικούς και έχοντας λίγο χρόνο είπα να γράψω την ιστορία μου. Την χρωστώ σε όλες αυτές που είναι μανούλες στη καρδιά και άπλα το σώμα τους δεν τους έχει κάνει το χατίρι ακόμη!
Ξεκίνησα να γράφω την ιστορία γέννησης της 1ης μου κόρης (καραμελένιας) αλλά επειδή τα συναισθήματα μου δεν μπορούν να χωριστούν σε 2 ιστορίες σκέφτηκα να γράψω παράλληλα και για το μικρό μου "τσουρεκάκι"
Μετά από τη διάγνωση της ενδομητρίωσης στα 36 μου, ο γιατρός μου είπε ότι ο μόνος τρόπος να γίνω μητέρα ήταν η εξωσωματική. Η 1η και 2η προσπάθεια έγιναν χωρίς εγώ να γνωρίζω ότι είχα υψηλή FSH και φυσικά χωρίς ο γιατρός να μελετήσει την περίπτωσή μου.