Γιατί να επιλέξετε τον τοκετό στο νερό
- Γράφει: Ελ.Σερπετίνη
- Εκτύπωση
Είναι αξιοσημείωτη η αλλαγή στη συμπεριφορά της επιτόκου μόλις εισέλθει στην μπανιέρα τοκετού, καθώς και η αίσθηση του πόνου της. Φαίνεται να αλλάζει το επίπεδο συνειδητότητας και τη συγκέντρωσή της τόσο πολύ, ώστε σύντομα ηρεμεί και βυθίζεται πιο πολύ στον εαυτό της και παραδίνεται στο ρυθμό του τοκετού της.
Τα πλεονεκτήματα της εμβύθισης στο νερό στον τοκετό έχουν μελετηθεί και εκτιμηθεί από πολλές έμπειρες μαίες, ερευνητές και γιατρούς σε όλο τον κόσμο.
Είναι φανερό πως η προσθήκη μιας μπανιέρας με ζεστό νερό σε μια αίθουσα τοκετών προσδίδει μια καινούρια διάσταση στην εμπειρία του τοκετού.
Μια μελέτη του 2001 (E. Burns, "Waterbirth", MIDIRS Midwifery Digest, 11 (suppl.2), S10-S13, 2001) με 1300 τοκετούς στο νερό έδειξε ότι οι γυναίκες βαθμολογούσαν πολύ υψηλά αυτή την εμπειρία τους, είτε γεννούσαν το πρώτο ή τα επόμενα παιδιά τους και τον ίδιο ενθουσιασμό μοιράζονταν και οι μαίες τους.
Το νερό λοιπόν μπορεί να έχει ευεργετική επίδραση τόσο στη μαμά, όσο και στο μωρό με ποικίλους τρόπους.
Ιδιωτικότητα χωρίς παρεμβάσεις
Ένα από τα πλεονεκτήματα του τοκετού στο νερό είναι η ιδιωτικότητα που πολλές γυναίκες περιγράφουν. Αισθάνονται προστατευμένες από το φραγμό που θέτει το νερό, ασφαλείς από οποιαδήποτε ανεπιθύμητη παρέμβαση και νιώθουν να έχουν περισσότερο έλεγχο του σώματός τους.
Η επίτοκος είναι ελεύθερη να βυθιστεί στο ένστικτο του τοκετού της και να συγκεντρωθεί στους ρυθμούς του κορμιού της, ώστε να επιβληθεί στη δύναμη των συστολών. Παρόλο που είναι απαραίτητος ο περιοδικός έλεγχος του καρδιακού ρυθμού του εμβρύου κάτω από το νερό, στην πραγματικότητα μειώνεται η συχνότητα των κολπικών εξετάσεων και άλλων παρεμβάσεων που γίνονται κατ' επανάληψη σε έναν τοκετό εκτός νερού.
Και αυτή η «χωρίς χέρια» προσέγγιση φαίνεται να μην έχει κανένα αντίθετο αποτέλεσμα στην έκβαση του τοκετού και στην υγεία τόσο της μητέρας, όσο και του μωρού, όπως σημειώθηκε σε μία μελέτη 2000 γυναικών που γέννησαν στο νερό στην Ελβετία, όπου ο τοκετός στον νερό προσφέρεται ως επιλογή σε κάθε επίτοκο (V. Geissbuhler. J. Eberhard, "Waterbirths: A comparative study. A prospective study on more than 2000 waterbirths", Fetal Diagnosis and Therapy, 15, 291-300, 2000).
Αναλγητική δράση
Ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους μια επίτοκος επιλέγει να χρησιμοποιήσει το νερό είναι η ανακούφιση από τον πόνο. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η εμβύθιση στο νερό μπορεί να παρέχει τρομερή ανακούφιση από τον πόνο σε ένα μεγάλο ποσοστό γυναικών και αυτό είναι κάτι που επιβεβαιώνεται από πολλές έρευνες.
Παρατηρήθηκε, μάλιστα, ότι σε εκείνες τις νοσοκομειακές μονάδες που παρείχαν τη δυνατότητα χρήσης μπανιέρας τοκετού από τις επιτόκους, υπήρχε μεγάλη μείωση στη χρήση αναλγητικών φαρμάκων για ανακούφιση από τον πόνο, όπως η πεθιδίνη.
Μια μελέτη στην Αγγλία, που περιελάμβανε 5 μαιευτικές κλινικές (Dianne Garland, Keith Jones, MIDIRS Midwifery Digest, vol. 10, no. 3, September 2000), έδειξε ότι μόλις το 3% των γυναικών που χρησιμοποίησε το νερό στον τοκετό τους χρειάστηκε πεθιδίνη ως αναλγησία, σε αντίθεση με το 60% των γυναικών που γέννησαν στην ξηρά. Μια τέτοια μείωση στη χρήση των ναρκωτικών φαρμάκων στον τοκετό καλωσορίζεται διεθνώς, καθώς είναι γνωστή η επίδραση αυτών των φαρμάκων στο κεντρικό νευρικό σύστημα τόσο της εγκύου, όσο και του μωρού της.
Στους μαιευτικούς κύκλους, η χρήση του νερού αναφέρεται ως «η επισκληρίδιος των μαιών» και ότι το νερό χρησιμοποιείται ως «φάρμακο, μέσα στο οποίο μπαίνει η επίτοκος».
Η συστηματική ανασκόπηση τριών τυχαιοποιημένων ερευνών έχει δείξει σημαντική μείωση στη χρήση των φαρμάκων για ανακούφιση του πόνου στον τοκετό, μεταξύ των οποίων και μείωση στην ανάγκη για επισκληρίδιο (V.C. Nikodem, "Immersion in water during pregnancy, labour and birth", Cohrane review, The Cohrane Library, issue 3, 1999).
Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι το νερό δεν προσφέρει πλήρη αναλγησία, όπως ακριβώς κάνει η επισκληρίδιος, αλλά δρα με τέτοιο τρόπο, ώστε να κάνει ανεκτό και χειρίσιμο τον πόνο.
Ιδιαίτερα στις γυναίκες με αργή εξέλιξη τοκετού, σκοπεύοντας στην χαλάρωση και την αναλγησία, μπορεί να μειώσει το άγχος και τον πόνο, και ως εκ τούτου, την πτώση των συστολών και τη δυστοκία.
Ελ.Σερπετίνη
Το 1999 εισήχθη στη σχολή επαγγελμάτων υγείας και πρόνοιας του ΤΕΙ Αθηνών, στο τμήμα της Μαιευτικής, από όπου και αποφοίτησε το 2003.
Από τον Οκτώβριο του 2003 άρχισε να εργάζεται ως μαία σε μονάδα εξωσωματικής γονιμοποίησης, από όπου παραιτήθηκε τον Ιούνιο του 2004, για να αφοσιωθεί στους τοκετούς.
Περισσότερα
1 σχόλιο
-
Στο πρώτο μου παιδί δεν ειχα ενημερωθεί για τον τοκετό στο νερο! Δεν ήξερα κάν ότι γίνεται εδω στην Ελλάδα και φυσικα δεν μου "δόθηκε" σαν εναλλακτική ουτε ρώτησα! Στο δεύτερο ο γιατρός μου ηταν κάθετος και μου είπε ΟΧΙ! Τωρα εαν έκανα (που δεν πρόκειται) τρίτο παιδί θα επέμενα να γεννήσω στο νερό!