Ταξίδια στην Ιθάκη: Κεφάλαιο «Υπογόνιμη και παχύσαρκη»
Το πιο παράξενο πράγμα συνέβη: Όσο πιο πολύ πάχαινα και μεγάλωνα σε όγκο, τόσο πιο αόρατη γινόμουν...

Έχω τα μάτια της γιαγιάς μου και τα καστανοκόκκινα σπαστά μαλλιά της. Το χαμόγελο είναι σίγουρα του μπαμπά μου, τα δάχτυλα του παππού μου και το σχήμα του προσώπου, το κληρονόμησα από την άλλη μου γιαγιά, αυτής που το όνομα φέρω.

Διάβασα στο "Editorial" ότι μπορεί κάποιος ΚΑΙ να εκφραστεί μέσα από το Blog σας. Στην αρχή ήμουν διστακτική, αλλά μετά είπα να "δοκιμάσω". Έτσι λοιπόν διαβάζετε τώρα την "ιστορία" μου.