Πολλά χρόνια τώρα που ασχολούμαι με το «σπορ» της υπογονιμότητας, έχω βρεθεί σε αναρίθμητες συζητήσεις υπογόνιμων γυναικών σχετικά με την επιλογή του εξωσωματικού γιατρού. Διαφωνίες, φανατισμός και απαξίωση αλλά και σύγκλιση και ανταλλαγή και προβληματισμός απόψεων ως προς την επιλογή του «σωστού» εξωσωματικού.
Όλα ξεκίνησαν για μας τον Οκτώβρη του 2007 που είπαμε, ναι θέλουμε να έρθει στη ζωή μας ένα μωρό, το δικό μας μωρό και ξεκινήσαμε.. Μετά από 5 μήνες, άρχισα να νιώθω περίεργα, κουρασμένη, νύσταζα συνέχεια. Διαπίστωσα ότι είχα καθυστέρηση...έτσι αγόρασα ένα τεστ εγκυμοσύνης και το έκανα στις 11 το βράδυ!!! Θετικοοοοοό!! Η χαρά μου δεν περιγραφόταν..5/4/2008!!!!
Πόσες φορές με έχουν ρωτήσει όλες αυτές τις τόσο αδιάκριτες ατάκες; Τόσο που κατάντησαν πια γραφικές!
Η σχέση με τον σύντροφό μας, τον άνθρωπό μας μπορεί να ξεκινήσει σαν κάτι πολύ όμορφο. Σαν ένα παραμύθι ή σαν ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα.