Έχουν οι ομοφυλόφιλοι δικαίωμα στην εξωσωματική;

1. Τί είναι το φυσιολογικό;

Όλοι μας χρειαζόμαστε κάποια στάνταρτ στη ζωή μας κάποιους κανόνες, αρχές μέσα από τις οποίες μπορούμε να λειτουργούμε, να ξεχωρίζουμε το λάθος από το σωστό. Όλους μας και εννοώ ΟΛΟΥΣ μας μεγάλωσαν με ένα πρότυπο οικογένειας που αποτελείται από 3 ή περισσότερα άτομα: η μαμά, ο μπαμπάς και τα παιδιά. Παλιότερα μέσα στην οικογένεια ήταν και η/ο γιαγιά/παππούς. Έτσι μάθαμε από το σπίτι μας, έτσι μας έμαθαν και στο σχολείο. Οτιδήποτε διαφορετικό από αυτό το πρότυπο ξενίζει δεν σημαίνει όμως ότι δεν μπορεί να υπάρξει σαν κάτι διαφορετικό ή μια παραλλαγή του φυσιολογικού. Σε καμία περίπτωση όμως δεν θα το χαρακτηρίζαμε «παθολογικό». Άρα οι μόνο-γονεϊκές οικογένειες είναι μια παραλλαγή του φυσιολογικού προτύπου που μάθαμε από παιδιά.

2. Η οικογένεια των ομοφυλόφιλων γιατί ξενίζει;

Πάλι θα αναφέρω βιώματα που έχουμε όλοι μας από παιδιά. Δεν νομίζω να υπάρχει γονιός ή να υπήρχε γονιός σε παλιότερες εποχές που να μεγάλωνε το παιδί του με την ανοιχτή επιλογή του συντρόφου του. Συνήθως στα κορίτσια λέμε « με έναν καλό γαμπρό», στα αγόρια «με μια καλή νύφη», ποτέ δεν έχω ακούσει γονιό να λέει στο παιδί του
«όταν μεγαλώσεις θα ερωτευτείς μια κοπέλα ή ένα αγόρι ανάλογα με το τι προτιμάς»
Υπάρχει γονιός που να γαλουχεί το παιδί του έτσι;;;;; Αν υπάρχει παρακαλώ ας μας γράψει θα ήθελα πολύ να το διαβάσω αυτό. Έτσι όλα τα παιδιά μεγαλώνουν με αυτό το πρότυπο. Από πολύ πολύ μικρή ηλικία το «φυσιολογικό» είναι ένα κοριτσάκι να αγαπήσει ένα αγοράκι και vice versa. Και όταν μεγαλώσουν (όπως μαθαίνουμε στα παραμύθια) θα παντρευτούν το αγοράκι με το κοριτσάκι και θα κάνουν οικογένεια. Αυτό το πρότυπο υιοθετείται, με αυτό μεγαλώνουν τα παιδιά μας. Για το λόγο αυτό ξενίζει η είδηση της δημιουργίας οικογένειας μεταξύ ομοφυλόφιλων. Γιατί έρχεται σε κόντρα με όσα έχουν περάσει μέσα στο dna μας από παιδιά. Όπως να αναφέρω το ίδιο συμβαίνει και με τη θρησκεία. Κανένα παιδί δεν ρωτήθηκε τι να πιστεύει. (Αλλά αυτό είναι θέμα άλλου μου άρθρου).

3. Μια οικογένεια ομοφυλόφιλων μπορεί να δώσει αγάπη;

Μεγάλο ζήτημα στα blogs κατά πόσο φυσιολογικά θα είναι τα παιδιά μιας οικογένειας ομοφυλόφιλων. Και εγώ δίνω τις απαντήσεις μου με όσα έγραψα παραπάνω. Ναι, η οικογένεια ομοφυλόφιλων δεν είναι το πρότυπο που μας μεγάλωσαν δεν σημαίνει όμως ότι οτιδήποτε διαφορετικό δεν είναι φυσιολογικό. Ερχόμαστε στη ζωή σαν άγραφος πίνακας και όσα μας έχουν γράψει μας ακολουθούν σε κάθε μας αντίδραση. Δεν είναι εύκολο να αλλάξουμε όσα μας πιπίλιζαν το μυαλό από νήπια αλλά μπορούμε τουλάχιστον να κρατάμε το μυαλό μας ανοιχτό και την καρδιά μας ζεστή.
Κάθε ενήλικας άνθρωπος που επιλέγει να γίνει γονιός το κάνει από αγάπη, γιατί αυτό θέλει να δώσει. Και σίγουρα μια οικογένεια ομοφυλόφιλων μπορεί να προσφέρει εξίσου τα ίδια όπως κάθε άλλη οικογένεια. Το πρότυπο αλλάζει ναι. Και τι έγινε όμως;;;;
Ποιος μπορεί να μετρήσει την αγάπη των γονιών είτε αυτοί είναι άντρας-γυναίκα, είτε άντρας-άντρας είτε γυναίκα-γυναίκα είτε ένας μόνο γονιός;; Ποιος μπορεί να αξιολογήσει την ποιότητα της οικογένειας που δημιουργείται; είτε είναι ετεροφυλόφιλοι είτε ομοφυλόφιλοι;
Κάθε γέννηση παιδιού είναι ένα θαύμα και σε αυτό πρέπει να στεκόμαστε.
Και κάθε ενήλικας άνθρωπος έχει δικαίωμα να γίνει γονιός και να δώσει αγάπη.
Και αν όλοι οι άνθρωποι ήταν απλά ίσοι, πολλά από τα προβλήματα του κόσμου αυτού θα ήταν λυμένα. Πρέπει να δημιουργήσουμε μια κοινωνία που να αποδέχεται την διαφορετικότητα από όπου και αν προέρχεται, δεν νομίζετε;;

Ευχαριστώ Κα Αναγνωστοπούλου για το βήμα που μου δώσατε.