Χρόνια πολλά, το αξίζουμε και «εμείς»!!!!
- Γράφει: Μ.Αναγνωστοπούλου
- Εκτύπωση
Δεν είμαι (ακόμα) μαμά. Και αν γίνω, δεν θα είμαι «κανονική»(όπως κάποιοι λένε) μαμά. Θα είμαι, ξέρετε, από εκείνες, «τις άλλες». Αυτές που θα αποκτήσουν παιδιά με εξωσωματική. Τι; Το λέω φωναχτά;
Όχι δεν έχω κανένα μα κανένα πρόβλημα με αυτό. Ίσα-ίσα νιώθω τυχερή μέσα στην ατυχία μου που υπάρχει αυτή η μέθοδος!
Ξέρω ότι δεν είμαι μόνη. Ξέρω ότι πολλές αισθάνεστε πάνω κάτω τα ίδια. Με μια μικρή διαφορά, την απόλυτη σιωπή!
Ενώ βλέπουμε όπου βρεθούμε και σταθούμε, δίδυμα, στα σχολεία, στους παιδότοπους, στις παραλίες, στις παιδικές χαρές και ενώ η εξωσωματική γονιμοποίηση, δυστυχώς, αγγίζει μεγάλο ποσοστό ζευγαριών και έχει γίνει πλήρως αποδεκτή από εμάς τους ίδιους και την κοινωνία, επικρατεί ΣΙΩΠΗ.
Μια σιωπή που σιγά-σιγά, προσωπικά με «πλάκωσε», με κούρασε, με άγχωσε. Δεν θυμόμουν σε ποιους είχα πει την αλήθεια-εμπιστεύθηκα (ότι προσπαθώ να γίνω μάνα με εξωσωματική) και σε ποιους όχι! Πιέστηκα πολύ, πάρα πολύ, έκανα ένα «δώρο» στον εαυτό μου απίστευτο, αυτό της ψυχολογικής πίεσης. Πώς είναι δυνατόν να ΜΟΥ το κάνω αυτό; Και όταν δεν άντεξα άλλο, ξέσπασα και μίλησα δυνατά! Κάνω εξωσωματική!!!!!!
Πολλές φορές το ζευγάρι δεν το λέει ούτε καν στους επίδοξους παππούδες και γιαγιάδες. Ίσως κάποιοι φίλοι μόνο γνωρίζουν. Οι γυναίκες αναζητούν άλλες γυναίκες μέσα σε φόρουμ και blogs για να πάρουν δύναμη, πληροφορίες και κουράγιο.
Ένα εύλογο ερώτημα, είναι, γιατί σας τα λέω όλα αυτά, μέρα που είναι σήμερα.
Γιατί δεν παλεύεται αυτή η δεύτερη Κυριακή του Μάη, ΔΕΝ παλεύεται!
Είναι μια μέρα «χαστούκι», είναι μια μέρα μαχαιριά στην καρδιά, είναι μια μέρα δύσκολη, γεμάτη από «ενοχές» και «ντροπή» αλλά και με μια γερή δόση παράπονο.
Τα social media «γεμίζουν» από τις ζωγραφιές των παιδιών των φίλων μου που γράφουν «Χρόνια Πολλά μανούλα». Διαφημιστικά σποτ στην τηλεόραση για αυτή τη μέρα. Οι συνάδελφοί μου, μαμάδες, αναρτούν την επόμενη μέρα στο γραφείο τις κατασκευές των παιδιών τους με τις αφιερώσεις γραμμένες επάνω, «Σ'αγαπώ μανούλα».
Και εγώ κάθομαι και σκέφτομαι τις αποτυχημένες προσπάθειες, τις ενέσεις, τις εξετάσεις, τις περιπετειώδεις ωοληψίες μου, τα κέντρα εξωσωματικής, τις αποβολές, τις παλίνδρομες κυήσεις, τις αναμονές, τα κλάματα.
Σκέφτομαι την άδεια μου αγκαλιά!
Σκέφτομαι αν θα πετύχει η επόμενή μου προσπάθεια, σκέφτομαι αν περάσω επιτέλους «απέναντι», σκέφτομαι αν από ζευγάρι, πάμε στο επόμενο στάδιο, αυτό της οικογένειας.
Λόγω της ημέρας λοιπόν έγραψα αυτό το κείμενο.
Για όλες εμάς τις μελλοντικές μανούλες που υπομονητικά περιμένουμε την «σειρά μας».
Για όλες εμάς που η καρδιά μας χτυπάει στις αίθουσες αναμονής των κέντρων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.
Για όλα τα ζευγάρια που σιωπηλά και αμήχανα προσπαθούν.
Για όλες εμάς που ποτίσαμε τα μαξιλάρια μας με δάκρυα.
Για όλες εμάς που στην ερώτηση «γιατί δεν κάνετε κανένα παιδάκι;» σκύβουμε το κεφάλι και «αιμορραγούμε» από μέσα.
Για όλες εμάς που γινόμαστε χίλια κομμάτια στο άκουσμα «δυστυχώς αρνητικό» και βρίσκουμε το κουράγιο να «ξανασυναρμολογηθούμε» και να ξαναπροσπαθήσουμε ξανά και ξανά και ξανά.
Για όλες εμάς που ενώ «πετάξαμε» στον 7ο ουρανό με το θετικό τεστ, πέσαμε χωρίς αλεξίπτωτο λόγω βιοχημικής κύησης, παλίνδρομης.....
Για όλες εμάς που κάναμε μεγάλο αγώνα για να πετύχει η εξωσωματική και αποβάλαμε, κάναμε απόξεση, γιατί «έτσι έπρεπε»....
Για όλες εμάς που «δοκιμάστηκε» η σχέση με τον σύζυγο ή τον σύντροφό μας.
Για όλες εμάς που πέσαμε στην κατάθλιψη λόγω εξωσωματικής.
Για όλες εμάς που τα διαγνωστικά ιατρικά κέντρα και τα κέντρα εξωσωματικής, έγιναν κυριολεκτικά το «σπίτι» μας.
Για όλες εμάς που δεν χαρήκαμε τον έρωτα, το σεξ, που «ξοδέψαμε» τα καλλίτερα χρόνια μας σε γιατρούς και κέντρα εξωσωματικής.
Για όλες εμάς που γεννήσαμε αλλά παιδιά δεν έχουμε....
Για όλες εμάς, που έχουμε υποστεί οικονομική αφαίμαξη.
Για όλες εμάς που οι αγκαλιές μας είναι άδειες.
Για όλες που η σημερινή μέρα, είναι «χαστούκι», είναι μαχαιριά στην καρδιά, είναι μια μέρα δύσκολη, γεμάτη από «ενοχές» και «ντροπή».
Χρόνια πολλά, λόγω της ημέρας κορίτσια, το αξίζουμε και «εμείς»!!!!
Μ.Αναγνωστοπούλου
Γεννήθηκε σε μια πανέμορφη επαρχιακή πόλη.
Πάντα ήθελε να φύγει και να μείνει στην πρωτεύουσα, τα όνειρά της δεν χωρούσαν στην μικρή πόλη!
Περισσότερα
17 σχόλια
-
μην το βάζετε κάτω!!! θα γίνετε.....αρκεί να το πιστέψετε...θέλει πίστη και θα γίνετε....η μάνα μου με γέννησε μετά από 17 χρόνια αγώνα, 6 αποβολών και ενός εξωμητρίου. γύρισε πολλές χώρες για να με κάνει και από παντού άκουγε...Συγγνώμη κυρία..... δε θα κάνετε ποτέ παιδί,,,,ΚΑΙ ομως έκανε...φυσιολογικά, στην Ελλάδα... Πως??? με την πίστη της στο οτι θα κάνει.... ήταν πάντα σίγουρη και ας απογοητευόταν καθημερινά για 17 χρόνια...
-
εσεις το αξιζετε περισσοτερο απο ολες μας!!! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ λοιπον μανουλες γιατι μανουλες ειστε κι εσεις ασχετα αν δεν εχετε φερει στον κοσμο αυτον ακομα τα παιδακια σας ειστε μανουλες κουκλες μου χρονια σας πολλα και σας ευχομαι συντομα να κρατατε στα χερια σας τα αγγελουδια σας
-
Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλες. Εγώ λοιπόν που την εξωσωματική την έκανα πριν από 19 χρόνια και σαν σήμερα γέννησα θα σου πω ότι το άρθρο σου με θύμωσε. Καταλαβαίνω τον πόνο σου καλύτερα από τον καθένα δεν καταλαβαίνω όμως την ενοχή και την ντροπή. Κάνεις - κάνετε έναν αγώνα για κάτι που είναι αυτονόητο για άλλες Το να μην μιλάς όσο καιρό την κάνεις την προσπάθεια είναι λογικό γιατί δεν σου φτάνει η δική σου αγωνία να έχεις και τον καθένα να σε ρωτά δεν το αντέχεις. Όμως πίστεψε΄με τουλάχιστον όσες γυναίκες ξέρω εγώ καμία ντροπή δεν νιώθουμε που κάναμε τα παιδιά μας με εξωσωματική και είμαι και σίγουρη ότι μια μέρα θα νιώσεις ότι δεν είμαστε καθόλου αλλιώτικες μανούλες Καλή επιτυχία στην προσπάθεια σας και εύχομαι γρήγορα να έχεις το μωράκι που ονειρεύεσαι
-
Χρόνια πολλάαααα σε όλες.... Αν και έχω πια περάσει στην άλλη πλευρά τα διδυμακια μου έκλεισαν τα δέκα... Είναι λες και όλα αυτά τα ξαναζω... Υπομονή και ελπίδα
-
Πόσο κλαμα.γαμωτο.....περιμενω αποτελεσματα εμβρυομεταφορας σε.λιγες μερες
Με ενα ιστορικο ''βαρυ σαν ιστορια''
καλα κουραγια.Σας αγαπώ ΟΛΕΣ -
Αχ κοριτσακια μου γλυκα ολες εσεις που προσπαθειτε να κανετε ενα παιδακι μη βαζετε κατω το κεφαλι. Για μενα εσεις ειστε δυο φορες μανουλες γιατι συνειδητα προσπαθειτε για ενα παιδακι οταν σε αλλες γυναικες η εγκυμοσυνη τυχαια η ακομα και χωρις επιθυμια για ενα ακομα παιδι. Να ειστε παντα δυνατες και να προσπαθειτε πρωτα απο ολα να ειστε καλα με το συντροφο σας (μη ξεχναμε και τους αντρες μας). Αν ερθει στην οικογενεια σας και ενα παιδακι αγαπημενοι νατο μεγαλωσετε. Και δεν θελω ηττοπαθειες οτι θα ειστε αλλου ειδους μαμαδες αυτες της εξωσωματικης. Ειπαμε εσεις ειστε δυο φορες μαμαδες και θα επρεπε οχι να σας κοιταζουν και να ψυθιριζουν "κοιτα αυτη εκανε εξωσωματικη" αλλα να σας βγαζουν το καπελο για ολες τις προσπαθειες και τις αγωνιες και τους κοπους που κανετε, τα φαρμακα που παιρνετε, τα πηγαινε ελα στους γιατρους, τα αρνητικα αποτελεσματα χοριακης που σου τσακιζουν την καρδια, για ολα. Δυο φορες μαμαδες λοιπον ειτε πετυχατε το σκοπο σας ειτε οχι και το κεφαλι παντα ψηλα.
-
Χρόνια πολλά μέλλουσες μανούλες, θα έρθει η μέρα που το γραφείο θα γεμίσει απο τις ζωγραφιές και των δικών σας παιδιών, μη το βάζετε κάτω!
-
Γιατι τέτοια μαυρίλα ρε παιδιά; Λίγη θετική σκέψη πάντα βοηθάει . Εύχομαι όλες οι γυναίκες που προσπαθούμε σύντομα να γείνουμε μανούλες . Κι αν δε γείνουμε όμως δε χάθηκε κι ο κόσμος, η ζωή έχει τόσες πολλές χαρές που αξίζει να τις ζήσουμε, τον έρωτα , τη ΣΥΝΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ , τη φιλία , την κάθε μας μέρα . Όσο για τους αλλού που ρωτάνε ´´γιατι δεν κάνετε ένα παιδάκι ´´ τους απαντώ ´´ προσωπικά ζητήματα , συζήτηση κομμένη ´´ !
-
Χρόνια πολλά Μαρία μου γλυκιά... κι απ΄όλα αυτά που έχεις "χάσει", να ξέρεις ότι έχεις κερδίσει κάτι άλλο. Τώρα τί είναι αυτό; πώς θα το αξιοποιήσεις; Είμαι σίγουρη ότι θα το βρεις τελικά...
Σου στέλνω αγάπη και μια μεγάλη αγκαλιά και σου λέω (από κει "απέναντι") ότι οι άδειες αγκαλιές μερικές φορές δε γεμίζουν, ούτε με τα παιδιά μας...)
ρατατούης -
Κουράγιο σε όλες μας κορίτσια, πολλά φιλιά :)