Λατρεύουμε τις μανούλες, αυτό είναι γεγονός αναμφισβήτητο, πόσο μάλλον τις μαμάδες μας. (άσχετο αν τσακωνόμαστε μερικές φορές). Προσπαθήσαμε να θυμηθούμε(πέρασαν και χρόνια από τότε, αλλά δεν λέμε πόσα) τις TOP ατάκες των μαμάδων μας! Αν και είναι, τέσσερις (4) εντελώς διαφορετικές μαμάδες σε όλα σχεδόν τα επίπεδα,(καταγωγή, μορφωτικό επίπεδο, νοοτροπία κτλ) διαπιστώσαμε ότι οι «ατάκες» τους ΔΕΝ διέφεραν σχεδόν καθόλου!

Από τη στιγμή που φέραμε τη μικρή μας κόρη στο σπίτι μετά τον τοκετό, οι μεγαλύτερες αδερφές της μου έλεγαν συνέχεια όταν έκλαιγε, όταν μύριζε «περίεργα», όταν γκρίνιαζε «μαμά κάποιος σε χρειάζεται». Δεν ξέρω πώς ξεκίνησε αυτό το μικρό ρητό από τα στοματάκια τους ωστόσο σιγά σιγά άρχισε να με ενοχλεί. Θα μπορούσα να απολαύσω ένα γρήγορο ντους αν δεν άκουγα: «μαμά κάποιος σε χρειάζεται, το μωρό κλαίει» ή να ξαποστάσω για μερικά λεπτά γνωρίζοντας ότι το μωρό θα ξυπνήσει αλλά όχι πάντα κάποιος φωνάζει «μαμά! Κάποιος σε χρειάζεται!»

Όλοι οι εργαζόμενοι γονείς μικρών παιδιών έχουν το ίδιο πρόβλημα: να βρουν ένα σωστό άνθρωπο που θα «κρατάει» τα παιδιά τους. Πώς, λοιπόν, θα τον διαλέξουν; Mε τι κριτήρια; Kαι πάνω απ' όλα, πώς θα καταλάβουν ότι φέρεται καλά στα παιδιά τους όταν εκείνοι λείπουν από το σπίτι;

Είναι εδώ και δέκα λεπτά που προσπαθώ να βρω λίγο χρόνο να ρημαδοκάτσω να γράψω όσο ο μικρός κοιμάται στο διπλανό δωμάτιο και η μικρή είναι στον παιδικό σταθμό. Λίγα χρόνια πριν, ούτε με ηλεκτροσόκ θα μπορούσες να μου χωρέσεις στον εγκέφαλο ότι δύο πιτσιρίκια θα είναι κομμάτι της οικογένειάς μου.