Λοιπόν νομίζω γερνάω κι όπως γερνάω καταλαβαίνω αυτό που λέει ο λαός, "Κοντά στο νου και η γνώση" ή το άλλο, " Ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, ούτε τη γνώμη άλλαξε ούτε την κεφαλή του "...

Το παιδί και το σκυλί όπως το μάθεις λέει η παροιμία.
Αυτό σκέφτομαι όταν τα παιδιά μου ή τα παιδιά φίλων μου με ρωτάνε: "Πότε θα κάνουμε χειροτεχνία;"

Προσπαθώ μέρες να το γράψω...Μπορώ να σας δείξω τουλάχιστον 110 σελίδες με πρόχειρα κείμενα. Τελικά δεν υπάρχει ούτε ωραίος τρόπος να το γράψω, ούτε εύκολος.
Είμαι η Αμαλία, είμαι 30 ετών, σύζυγος, μητέρα 4 παιδιών και κόρη μιας γυναίκας με σχιζοφρένεια.

Καισαρική. Μία επέμβαση που όταν χρειαστεί, υπάρχει για να σώσει ζωές. Της μητέρας αλλά και του βρέφους που αυτή κυοφορεί. Είναι μεγάλη χαρά να υπάρχει αυτή η ιατρική παρέμβαση ώστε να αποτρέπει το χειρότερο. Τι συμβαίνει όμως, όταν αυτή την πρακτική, την χρησιμοποιούν οι γιατροί με την παραμικρή αφορμή; Και τι συμβαίνει όταν γίνεται επειδή βολεύει; Δικαιολογείται να μπαίνει σε ένα χειρουργείο μια γυναίκα, αν δεν υπάρχει σοβαρός λόγος;