Το άγχος της περιόδου κατά την οποία ένα ζευγάρι υποβάλλεται σε εξωσωματική γονιμοποίηση αξιολογείται ως σχεδόν το μεγαλύτερο από κάθε άλλο σημαντικό γεγονός της ζωής, όπως ο θάνατος ενός μέλους της οικογένειας ή το διαζύγιο

Σε σκέφτομαι συχνά. Ειδικά τώρα που πλησιάζουν τα Χριστούγεννα και αναπολώ τη ζωή μου και τη χρονιά που πέρασε. Για μένα είσαι εσύ ο Άγιος Βασίλης. Δεν είναι απαραίτητο να είσαι χοντρούλης, με άσπρη γενειάδα, κόκκινη στολή κα μπότες. Για τον καθένα ο Άγιος Βασίλης είναι διαφορετικός, αν είσαι τυχερός και τον πετύχεις.

Θυμάμαι καθαρά τα λόγια μου εκείνη την ημέρα. Ήταν μια εβδομάδα πριν της Παναγίας και ήμουνα στην Τήνο, μπροστά από την εικόνα Της. Είχα ακουμπήσει το μέτωπο στην κορνίζα και έκλαιγα με λυγμούς χωρίς να το έχω καταλάβει. «Σε παρακαλώ» της είπα «σε παρακαλώ! Ένα παιδάκι! Αυτό μόνο σου ζητώ! Ένα μόνο και θα είμαι ευχαριστημένη για την υπόλοιπη ζωή μου.»

Είναι εδώ και δέκα λεπτά που προσπαθώ να βρω λίγο χρόνο να ρημαδοκάτσω να γράψω όσο ο μικρός κοιμάται στο διπλανό δωμάτιο και η μικρή είναι στον παιδικό σταθμό. Λίγα χρόνια πριν, ούτε με ηλεκτροσόκ θα μπορούσες να μου χωρέσεις στον εγκέφαλο ότι δύο πιτσιρίκια θα είναι κομμάτι της οικογένειάς μου.