Και τελικά έτσι είναι, όλα ένα ταξίδι που κάτι θα χάσεις κάτι θα κερδίσεις. Άλλοι το ταξίδι το παρομοιάζουν με την Οδύσσεια και την πολυπόθητη Ιθάκη, άλλοι με ένα καράβι με σημαία την ελπίδα, στην κοινότητα του IVFforums.gr το ταξίδι αυτό είναι μια στάση λεωφορείου που περιμένεις το δικό σου όχημα να ανέβεις για το ταξίδι προς τη μητρότητα.

Μετά από τη διάγνωση της ενδομητρίωσης στα 36 μου, ο γιατρός μου είπε ότι ο μόνος τρόπος να γίνω μητέρα ήταν η εξωσωματική. Η 1η και 2η προσπάθεια έγιναν χωρίς εγώ να γνωρίζω ότι είχα υψηλή FSH και φυσικά χωρίς ο γιατρός να μελετήσει την περίπτωσή μου.

Σάββατο βράδυ ...η πιο όμορφη βραδιά της εβδομάδας .....ακούω το κουδούνι να χτυπάει και φωνάζω..... Τάκηηηηη, ήρθαν τα σουβλάκια ...άνοιξε, πλήρωσε, αρχίζει στην τηλεόραση το «σε αγαπώ με αγαπάς»
Στρωμένη στον καναπέ σκεπασμένη με την υπέροχη χουχουλιάρικη κουβερτούλα μου, με ένα πιάτο στο χέρι, απολαμβάνω το υπέροχο σουβλάκι που τόσο λαχταρούσα όλη την εβδομάδα χωρίς σκοτούρες, έννοιες και προβλήματα .. τα έχω όλα στο πίσω μέρος του μυαλού ..

Ήταν ο Φεβρουάριος του 2005 όταν ο εξωσωματικός μου είπε: «θα πάρεις το λεωφορείο της υπογονιμότητας» που οδηγεί στην Μητρότητα!

ΟΧΙ.....ΟΧΙ...δεν θέλω....δεν ξέρω...δεν μπορεί να είναι αλήθεια...ας με ξυπνήσει κάποιος, αργότερα κατάλαβα ότι δεν κοιμόμουν, δυστυχώς δεν κοιμόμουν.