Καμιά φορά σκέφτομαι το πόσο πολύ μας δυσκολεύουν τα απλά, τα μικρά, τα καθημερινά πράγματα. Ναι, όλα εκείνα που φαίνονται αστεία και επιπόλαια κάποιες φορές είναι αυτά που μας ταλαιπωρούν και περισσότερο! Το ακούω στις συζητήσεις όταν πάω για καφεδάκι με τις φίλες μου, το βλέπω στους γνωστούς, το εισπράττω στο γραφείο. Προβλήματα που αναζητούν λύση.

Έρωτας, ή έρως κατά το αρχαιότερο. Και ποιά είναι η ουσία του, αναρωτιέμαι. Ποιές είναι οι μορφές του; Ο μικρός Θεός, ο νικητής των πάντων, ο σύντροφος, η δύναμη της ζωής· η έλξη των θνητών κι η θεϊκή αγάπη μαζί! Συναίσθημα συναρπαστικό!

Αυτοπεποίθηση. Το λέμε, το ξαναλέμε, και τι στ' αλήθεια σημαίνει αυτό; Τί θα πει "αυτοπεποίθηση" στην ουσία; Εκτός από την ετυμολογική ερμηνεία της λέξης, δηλαδή απλά να πιστεύω στον εαυτό μου, πως αλλιώς, σκέφτομαι, θα μπορούσε κανείς να δει την έννοια; Τί περισσότερο μπορεί να κρύβει αυτή η λέξη και τελικά τί σημαίνει στην πράξη και πώς χτίζεται η αυτοπεποίθηση μου;

Πλησιάζει το Πάσχα, η μεγαλύτερη ίσως γιορτή της Ορθοδοξίας όπως λέγεται, κι οι σκέψεις μου τριγυρίζουν ελεύθερες γύρω από αυτήν την λέξη· γύρω από το νόημα και τον συμβολισμό. Τί θα πεί στ' αλήθεια Πάσχα; Τί διαφορετικό μπορεί να σημαίνει για τον καθένα από εμάς;