Κι αν σου μιλώ με παραμύθια και παραβολές
Είναι γιατί τ' ακούς γλυκότερα, κι η φρίκη
Δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή
Γιατί είναι αμίλητη και προχωράει.
Στάζει τη μέρα, στάζει στον ύπνο
Μνησιπήμων πόνος.
[Τελευταίος Σταθμός, Ημερολόγιο Καταστρώματος Β']
Γιώργος Σεφέρης

Και όμως αυτή η μόδα η οποία κρατάει εδώ και δεκάδες χρόνια και θέλει τα μωρά αλλά και τα μεγαλύτερα παιδιά να κοιμούνται και να κρατούν συνεχώς αγκαλιά το λούτρινο παιχνιδάκι τους, ενέχει πιθανούς κινδύνους για την υγεία.

Ένα τεράστιο ζήτημα όπου πραγματικά δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω.

Ο Σεπτέμβριος ήρθε για να θυμίσει σε μικρούς και μεγάλους το τέλος του καλοκαιριού και την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Το καλοκαίρι έχει συνδεθεί με την ανεμελιά, τη χαλάρωση, το παιχνίδι, τη ξεκούραση ενώ η έλευση του φθινοπώρου σημάνει τη λήξη τους. Ισχύει όμως αυτό;