Έχετε αναρωτηθεί ποτέ αν θα ήταν πιο εύκολο να μπουν όλες οι γυναίκες στη "φιλοσοφία" του θηλασμού αν είχαμε παιδικά που θα είχαν μέσα θηλάζουσες μαμάδες, παραμύθια στα οποία θα αναφέραμε το θηλασμό σε μια πρόταση, θηλάζουσες κούκλες και γενικότερα εικόνες σε διαφημίσεις;
Είναι 15 μηνών. Καστανά μαλλιά, άσπρη επιδερμίδα, στρουμπουλός, σου θυμίζει αφροκούλουρο, με δύο καταγάλανα μάτια και κόκκινα μάγουλα τόσο «πεταχτά» προς τα έξω που στο προφίλ δεν φαίνεται καν η μυτούλα του. Έχει ένα απίστευτο χαμόγελο και μια τρομερή διάθεση κοινωνικότητας. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι γεννήθηκε με μια αρκετά σοβαρή σύμπλοκη καρδιοπάθεια.
Βασισμένη τις εξελικτικές θεωρίες καθώς και στην μακρόχρονη επαφή της με τα παιδιά η Sue Jennings δημιούργησε ένα αναπτυξιακό μοντέλο προσέγγισης του παιχνιδιού (Developmental paradigm) που βασίζεται σε 3 στάδια: Embodiment (ενσωμάτωση) – Projection (προβολή) – Role (παιχνίδια ρόλων). Σύμφωνα με την ίδια, το παιχνίδι αναπτύσσεται σε στάδια παράλληλα με άλλες αναπτυξιακές διαδικασίες, όπως η σωματική, η γνωστική, η συναισθηματική και η κοινωνική.
Όταν ένας επαγγελματίας υγείας προτείνει σε γονείς μια παρέμβαση ή ένα φάρμακο, ζυγίζει και συζητά μαζί τους τις πιθανότητες αυτή η παρέμβαση ή το φάρμακο να έχει οφέλη για την σωματική και ψυχική υγεία βρέφους και μητέρας, αλλά και για τις πιθανότητες να έχει κινδύνους για την σωματική και ψυχική υγεία βρέφους – μητέρας.