Σήμερα το πρωί, καθώς απολάμβανα το πρώτο καφεδάκι της ημέρας διαβάζοντας τα αγαπημένα μου blogs, έπεσα εντελώς τυχαία πάνω σε μία ανάρτηση που μου κίνησε το ενδιαφέρον. Ο τίτλος της "Why I took my kids' toys away and why they won't get them back" (=γιατί πήρα όλα τα παιχνίδια από τα παιδιά μου και γιατί δεν πρόκειται να τους τα δώσω πίσω).
Σήμερα θέλησα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες από τις σκέψεις μου για το ζήτημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης των παιδιών. Από τη φετινή μου εμπειρία στην τάξη, αλλά και από συζητήσεις με φίλες μαμάδες, διαπίστωσα ότι τα παιδιά ήδη από πολύ νωρίς εκφράζουν τις απορίες τους για θέματα που αφορούν το σεξ, τις σχέσεις ανάμεσα στα δύο φύλα αλλά και το ίδιο τους το σώμα.
Κάποιοι γονείς θεωρούν ότι δεν πρέπει να αμφισβητήσουν ποτέ την ύπαρξη του Αϊ-Βασίλη, ενώ κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι πρέπει να δώσουν μια ξεκάθαρη απάντηση στην αιωρούμενη απορία των παιδιών. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι δεν υπάρχει «πρέπει» ή «δεν πρέπει» στην περίπτωση αυτή, αφού ο Αϊ-Βασίλης είναι ένα δώρο από μόνος του... ένα αναπόσπαστο κομμάτι της υπέροχης παιδικής ηλικίας. Πώς είναι δυνατόν να θέλουμε να στερήσουμε από τα παιδιά μας αυτή τη μαγεία;
Έρευνα από τις ΗΠΑ, δημοσιευμένη τον Δεκέμβριο 2013 στο περιοδικό Journal of the Academy of Nutrition and Dietetics ρίχνει φως στο πόσες «άδειες θερμίδες» καταναλώνουν τα παιδιά στον δυτικό κόσμο, με σημαντικά ευρήματα που είναι εφαρμόσιμα και στην Ελλάδα, μια που τα Ελληνόπαιδα δεν διαφέρουν και σημαντικά πλέον από την διατροφή των περισσότερων παιδιών στον δυτικό κόσμο.