Την Παρασκευή κλείνουμε τρεις μήνες και τώρα που τελειώσαμε με τους κολικούς και έχοντας λίγο χρόνο είπα να γράψω την ιστορία μου. Την χρωστώ σε όλες αυτές που είναι μανούλες στη καρδιά και άπλα το σώμα τους δεν τους έχει κάνει το χατίρι ακόμη!

Ξύπνησα και μύρισα την ανατολή.
Είδα το φως του ήλιου. 'Ακουσα τα παιδιά μου να γελάνε, να μαλώνουν, να πειράζονται καθώς ετοιμάζονται για το σχολείο. Τα έκλεισα στην αγκαλιά μου, γεμίζοντας τα πνευμόνια μου από τη μυρωδιά τους, καθώς τα αποχαιρετούσα, το καθένα, στο σχολείο του.

Πριν από λίγες μέρες άλλαξα σεντόνια και μαξιλαροθήκες για να βάλω πλυντήριο. Μόλις έβγαλα την μαξιλαροθήκη μου με κατέκλυσαν πολλά συναισθήματα.......
Το μαξιλαράκι μου από μέσα ήταν πολύ βρώμικο, είχε τους λεκέδες που αφήνει το νερό σε μερικά υφάσματα......

Η αγάπη είναι ένα πολύ δύσκολο θέμα. Ωραίο αλλά δύσκολο. Όπως κι όλα τα καλά πράγματα δηλαδή. Που για να είναι πραγματικά ωραία, δύσκολα γίνονται ή δύσκολα τα κατακτάμε. Όσο δύσκολη είναι η αγάπη μεταξύ των ενηλίκων άλλο τόσο δύσκολη είναι η αγάπη μεταξύ του γονιού και του παιδιού.