Συνεχίζω το ημερολόγιο ευγνωμοσύνης που έχω ξεκινήσει, και προχωράω κι ένα βήμα παραπάνω: Στο πνεύμα των ημερών αποφασίζω να στολίσω το δικό μου δέντρο, που είναι μοναδικό και αντιπροσωπεύει όλα αυτά για τα οποία εγώ πιστεύω ότι είμαι ευλογημένος και για τα οποία νιώθω ευγνωμοσύνη.

Μια αλληγορική, πολύ όμορφη και διδακτική ιστορία που σκοπό έχει να μας προβληματίσει και να μας κάνει να σκεφτούμε πώς αντιμετωπίζουμε τις αντιξοότητες στη ζωή μας, γενικότερα. Ειδικότερα, την υπογονιμότητα.

Κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα, οι ψυχολόγοι ξεκίνησαν να προσεγγίζουν τον άνθρωπο ως ένα ενιαίο σύνολο που αλληλεπιδρά με το περιβάλλον, επηρεαζόμενος από βιολογικούς , κοινωνικούς και συναισθηματικούς παράγοντες. Αναπτύχτηκαν έτσι πολλές και διαφορετικές προσεγγίσεις, που είχαν ως στόχο την διερεύνηση και ερμηνεία της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Στα περισσότερα παιδιά δεν αρέσει η σχολική μελέτη. Και δεν έχουν άδικο. Αφού περάσουν τόσες ώρες στο σχολείο, όπου κυρίως κάθονται σε μια καρέκλα και μελετούν, θέλουν συνήθως να κάνουν πολλά άλλα πράγματα αντί να κάτσουν και να διαβάσουν τα μαθήματά τους για την επόμενη μέρα.