Μια υπέροχη νέα Ζωή!

Τώρα πια και μετά από 3 και κάτι χρόνια μπορώ να πω ότι είμαι καλά...πάλι ήρεμη...σαφώς αλλαγμένη και συνεχίζω τη ζωή μου...

Για τις παλιές μου φίλες θα θυμούνται ίσως τον ''αντρούλη'' και τη λατρεία που του είχα...ζούσα σε ένα συννεφάκι επί 16 περίπου χρόνια...τη μισή μου ζωή!!!! Σε μια γυάλα...αεροστεγώς κλεισμένη, χωρίς να γνωρίζω την πραγματική ζωή...ήμουν όμως πολύ ευτυχισμένη εκεί!!! Ώσπου έπεσα από το συννεφάκι...κάποιος με έσπρωξε με βία...η γυάλα έσπασε...εγώ γκρεμίστηκα και απέμεινα να κοιτάζω τα συντρίμμια της ζωής μου!!!!

Προσπάθησα πολύ μέχρι να συνειδητοποιήσω ότι ο γάμος αυτός τελείωσε και ακόμη περισσότερο μέχρι να καταλάβω ότι η ζωή μου έχει και συνέχεια...και μπορεί να γίνει ομορφότερη...αν αφήσω τον εαυτό μου να ΖΗΣΕΙ!!!!!

Ήμουν προδομένη και προσπαθούσα να σώσω ότι είχε απομείνει...γιατί τον αγαπούσα...ήταν κάτι πιο πάνω από την ίδια μου τη ζωή!!!

Προς το τέλος του 2010 λοιπόν και μετά από ένα χρόνο προσπάθειας...έβλεπα ότι βυθιζόμουν όλο και περισσότερο...συγχώρεσα την προδοσία...αλλά δεν την ξεπέρασα...δεν γινόταν να μείνω...ήθελα τη ζωή μου!!! Ήμουν πολύ νέα για να ζω έτσι...
Τελικά, εκτίμησα τη ζωή μου περισσότερο (ήταν η πρώτη φορά)...έβαλα κάτω ότι έδωσα και ότι πήρα...ένα χειμωνιάτικο πρωί (που λέει και η Βιτάλη) άφησα σπίτι και ''αντρούλη'' και ξεκίνησα τη ζωή μου...ΜΟΝΗ ΜΟΥ...με τα δικά μου τα φτερά!!!

Πέρασα δύσκολα...ήταν η πρώτη φορά που ήμουν μόνη μου!!! Σαν ένα μωρό που μπουσουλάει και γνωρίζει τη ζωή και τον κόσμο...έτσι κι εγώ!!!!
Σε αυτή τη φάση προσπαθούσα να είμαι μόνη...δεν ήθελα κανέναν!!!! Το πέρασα όλο χωρίς κουβέντα σε κανέναν...πλην των πολύ δικών μου ανθρώπων εννοείται, αλλά και σε αυτούς δεν έλεγα και πολλά...δεν ήθελα να σηκώσουν το βάρος!
Τον ακριβή λόγο ελάχιστοι έμαθαν...γιατί; Μα από αγάπη...

Και αν χωρίσαμε; Τί έγινε; Ένα μεγάλο κομμάτι της καρδιάς μου του ανήκει...δεν μπορώ να αναιρέσω όλα τα χρόνια που έζησα μαζί του, ούτε και να ξεχάσω τα όσα ζήσαμε μαζί...έζησα καλά...δύσκολα κάποιες φορές, αλλά καλά!!!!! Μέχρι που ήρθε ο ΚΕΡΑΥΝΟΣ!!!

Τώρα, 3 περίπου χρόνια μετά, είμαι καλά, γνώρισα τον εαυτό μου και μου αρέσει πολύ!
Γνώρισα επίσης και έναν άνθρωπο...έναν αξιόλογο άνθρωπο και είμαστε μαζί! Μου στάθηκε σε ένα αρκετά μεγάλο μέρος του δρόμου! Πάντα ήρεμα και διακριτικά...σαν ένας καλός φίλος!!! Με κέρδισε η γαλήνη που προσφέρει στην ψυχή μου... Μόνο που με «πήρε» μακριά από την αγαπημένη μου πατρίδα...αλλά η αλλαγή απαιτεί θυσίες...έχει πάντα ένα τίμημα!

Μπορεί να μην κατάφερα να γίνω μητέρα, αλλά ο άνθρωπός μου έχει ήδη ένα παιδί...νιώθω καλά με αυτό και αυτό καλά με εμένα...δεν χρειάζεται να γεννήσεις ένα παιδί για να το αγαπήσεις...η μητρότητα είναι αλλιώς το ξέρω...δεν συγκρίνεται!!! Αλλά και αυτό που νιώθω εγώ είναι μια περίεργη δύναμη προστασίας και αγάπης προς το πρόσωπου αυτού του τόσου γλυκού παιδιού!!!
Μόνο που ανοίγει τα χεράκια του να με αγκαλιάσει κάθε φορά που με βλέπει μου φτάνει!!!! Δεν ξέρω αν θα έρθει και για μένα η ολοκλήρωση, αλλά να σας πω κάτι; Δεν με ενδιαφέρει καθόλου...αυτά που έχω μου φτάνουν για την ώρα...αργότερα έχει ο Θεός!!!

Υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι δεν θα υπερβάλλω εαυτόν ξανά!!! Θα κοιτάξω να ζω καλά και να είμαι καλά εγώ πρώτα και πάνω από όλα!
Προσπαθώ να ξαναφτιάξω τη ζωή μου και ελπίζω αυτή τη φορά να τα καταφέρω καλύτερα!!!

Αλλά τώρα ξέρω!!! Δεν είμαι πια μόνη...έχω ΕΜΕΝΑ!!
Και μπορώ να καταφέρω τα πάντα!!! Είμαι δυνατή και μπορώ να ανταπεξέλθω σε κάθε δυσκολία!

Ξέρω ότι μπορεί να φαίνομαι λιγάκι εγωίστρια στα μάτια όσων δεν με γνωρίζουν...δεν έγινα εγωίστρια...ούτε υπερόπτης!

Προσπαθώ να με προστατέψω και αυτή τη φορά βάζω ασπίδες...έχω σκληρύνει και δεν φταίω εγώ γι' αυτό!!! Απλά δεν θα αφήσω τον εαυτό μου να ανέβει ξανά σε κανένα συννεφάκι ή να κλειστεί σε καμία γυάλα!!!

Όπως καταλαβαίνετε, μου ήταν δύσκολο να μπαίνω και να βλέπω όσα έγραφα παλιά...προσπάθησα να αποφύγω ότι με πόναγε και η υπογονιμότητα ήταν κάτι που με είχε πονέσει ΠΟΛΥ!

Έχω κρατήσει επαφές με κάποιες από εσάς και ξέρετε ότι σας αγαπώ πολύ και σας σκέφτομαι!
Μετά από τόσο καιρό όμως, έχω ξανά τη δύναμη να σας γράψω για όσα έχω περάσει και να σας ευχηθώ τα καλύτερα!!!!!!

Να πω και ένα τεράστιο ευχαριστώ, μέσα από την ψυχή μου για όσα καλά μου έχετε δώσει όλα τα χρόνια που ήμουν κοντά σας στο IVFforums!!!!

Σας αγαπώ και σας σκέφτομαι πάντα!