Δύο κόσμοι.
Αυτός που γεννήθηκες και μεγάλωσες και αυτός που έμαθες στην πορεία. Ο ψηφιακός κόσμος. Στη γλώσσα των υπολογιστών άβαταρ σημαίνει πώς ένας χρήστης αναπαριστά τον εαυτό του ή το alter ego του.

Αυτά τα σχέδια έγιναν αυθόρμητα χωρίς να ζητηθούν από έναν ενήλικα και αφέθηκαν στην αίθουσα με τα παιχνίδια από τα ίδια τα παιδιά. Είναι δια μέσου των παιχνιδιών, των σχεδίων, των λόγων και των πράξεων της καθημερινής ζωής μέσα στο τμήμα του νοσοκομείου που ένα παιδί ορισμένες φορές εκφράζει «ένα μέρος» της αγωνίας του, της ασθένειάς του ή των συναισθημάτων του.

Η εντατική σύμφωνα με τους διεθνείς ορισμούς είναι ειδικά εξοπλισμένο και στελεχωμένο τμήμα του νοσοκομείου, αφιερωμένο στην αντιμετώπιση ασθενών με απειλητικά για τη ζωή νοσήματα, βαρείες κακώσεις ή επιπλοκές.

Η ασθένεια όπως τη βλέπουν τα παιδιά..
Η Serena (8 ετών).Στην αίθουσα παιχνιδιών όπου κάθεται, τέσσερα παιδιά, εκ των οποίων ένας έφηβος και μια έφηβη, παίζουν χαρτιά. Όλα πίσω τους έχουν ένα στατό όπου κρέμονται οι φιάλες με τα χημειοθεραπευτικά φάρμακά τους και ενώνονται με το χέρι τους με μια «πεταλούδα».