Μεγάλη Τρίτη, εκεί στο σπίτι της, την ώρα που ζύμωνε τη ζύμη για τα κουλουράκια μου το είπε: "Σου ζητώ συγνώμη Μαρία, δεν σου είπα ότι τα παιδιά μου τα έκανα με εξωσωματική. Συγνώμη που δεν σου συμπαραστάθηκα όταν εσύ πάλευες με την υπογονιμότητα, που δεν ήμουν δίπλα σου, που δεν σε βοήθησα με τις εμπειρίες μου. Δεν ξέρω γιατί το έκανα, απλά δεν ήθελα να το πω". Και έβαλε τα κλάματα.

Ο Κέλλερ Γκόττφριντ είχε πει το γνωστό σε όλους «Το να μιλάς είναι ασήμι, αλλά η σιωπή είναι χρυσός...» μια έκφραση, ένα ρητό που πολλές φορές χρησιμοποιούμε όταν έχουμε τσακωθεί με κάποιον ή όταν θεωρούμε ότι τίποτε άλλο δεν υπάρχει για να ειπωθεί. Σε πάρα πολλά blogs και sites υπάρχουν άρθρα με σκέψεις για το τί είναι τελικά σωστό να κάνεις, να μιλάς, ή να σωπαίνεις.. Και σε ποιές περιπτώσεις πρέπει να μιλάς; Και σε ποιές περιπτώσεις πρέπει να σωπαίνεις;;

Σάββατο βράδυ ...η πιο όμορφη βραδιά της εβδομάδας .....ακούω το κουδούνι να χτυπάει και φωνάζω..... Τάκηηηηη, ήρθαν τα σουβλάκια ...άνοιξε, πλήρωσε, αρχίζει στην τηλεόραση το «σε αγαπώ με αγαπάς»
Στρωμένη στον καναπέ σκεπασμένη με την υπέροχη χουχουλιάρικη κουβερτούλα μου, με ένα πιάτο στο χέρι, απολαμβάνω το υπέροχο σουβλάκι που τόσο λαχταρούσα όλη την εβδομάδα χωρίς σκοτούρες, έννοιες και προβλήματα .. τα έχω όλα στο πίσω μέρος του μυαλού ..

Και πλησιάζει το μεγάλο ραντεβού με το όνειρο ...
Σε λίγες μέρες σου ανακοινώνει ο γιατρός θα έχεις τις κόρες σου αγκαλιά ..
Αρχίζει το καρδιοχτύπι θα γίνω και επίσημα μανά μητέρα μαμά ...πλημμυρίζεις συναισθήματα και είσαι έτοιμη να δώσεις ότι καλύτερο έχεις μέσα σου για να μπορέσεις να προσφέρεις στα παιδάκια σου ότι καλύτερο ότι πιο δυνατό ότι πιο όμορφο να γίνεις η σουπερ μαμά