Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που ήμουν παιδί και που με λαχτάρα περίμενα το δώρο μου από τον Άγιο Βασίλη. Τότε δεν υπήρχαν οι γνωστές σε όλους μας μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων παιχνιδιών.

Tα παιδιά από τον πρώτο έως τον τρίτο χρόνο ζωής, είναι φυσικό να φοβούνται το σκοτάδι, γιατί η νύχτα αντιπροσωπεύει το τέλος των πάντων. Σε αυτή την ηλικία δυναμώνει ένας άλλος φόβος· ο φόβος μην χτυπήσουν.

Τα Χριστούγεννα ,αγαπημένα μικρών και μεγάλων, είναι προ των πυλών και οι Χριστουγεννιάτικες κατασκευές έχουν την τιμητική τους.

Με θυμάσαι; Είμαι εκείνο το μελαχρινό και ντροπαλό κοριτσάκι που έπαιρνες στην αγκαλιά σου κάθε χρόνο και εκείνο δεν σου μιλούσε πολύ, παρά μόνο σε κοιτούσε μέσα στα μάτια γιατί κάτι της θύμιζες και σου τραβούσε το μούσι για να δει αν είναι αληθινό. Ναι αυτή! Βέβαια πλέον απέχω πολύ από εκείνη την αθώα και ντροπαλή ηλικία αλλά είμαι εγώ!