Ήταν αργά, η κούραση άρχισε σιγά-σιγά να εμφανίζεται και η υπομονή να χάνεται.. .. «κοιμήσου γλυκιά μου», ψιθύριζα στην κόρη μου, «κοιμήσου είναι αργά».
Όλα τα νανουρίσματα του κόσμου και να τραγουδούσα, τα δυο τις μάτια με κοιτούσανε γουρλωμένα, σαν να μου έλεγαν «θέλω να παίξουμε»