Συνεχίζω το ημερολόγιο ευγνωμοσύνης που έχω ξεκινήσει, και προχωράω κι ένα βήμα παραπάνω: Στο πνεύμα των ημερών αποφασίζω να στολίσω το δικό μου δέντρο, που είναι μοναδικό και αντιπροσωπεύει όλα αυτά για τα οποία εγώ πιστεύω ότι είμαι ευλογημένος και για τα οποία νιώθω ευγνωμοσύνη.

Έχοντας μόλις σερβίρει στη Μαρτίνα το βραδυνό της, κάνουμε πρόβες για το ποίημα που θα πει τα Χριστούγεννα στη γιορτή του παιδικού σταθμού. Ο Ραφαήλ, κάθεται στο χαλί της κουζίνας και με μεγάλη υπομονή και μαεστρία, προσπαθεί να διαλύσει ένα αυτοκινητάκι..