Κοιτάζω τον εαυτό μου και τους γύρω μου. Βλέπω πόσο ίδιοι είμαστε όλοι αλλά και πόσο διαφορετικοί ταυτόχρονα. Σκέφτομαι πως αν εστιάσω στον καθένα από εμάς ξεχωριστά θα μπορέσω να δω ότι δεν υπάρχουν δύο ίδιοι άνθρωποι, όπως και στην φύση δεν υπάρχει τίποτα που να αναπαράγεται ακριβώς το ίδιο δεύτερη φορά. Αν εξαιρέσει κανείς ότι για παράδειγμα όλα τα λουλούδια είναι λουλούδια δεν υπάρχουν δύο ολόιδια άνθη.

Σκέφτομαι όλες εκείνες τις φορές που καθυστερώ να πάρω μίαν απόφαση· όλες εκείνες τις φορές που αναβάλλω την εφαρμογή της απόφασης. Υπάρχουν περίοδοι που ξανά και ξανά αρνούμαι να επιλέξω και να επιτρέψω στον εαυτό μου να προχωρήσει παρακάτω.

Το αποφάσισα! Δεν θέλω γύρω μου άλλη τοξική ενέργεια. Δεν θέλω να περιβάλλομαι από τοξικούς ανθρώπους και να δημιουργώ δυσλειτουργικές σχέσεις που στην ουσία το μόνο που μου προσφέρουν είναι στιγμές δυσφορίας, έντασης και θλίψης.

Ακούω κάθε μέρα τόσο κόσμο να μιλάει για την ευτυχία. Τί είναι η ευτυχία, πως να τη βρούμε, τι χρειάζεται να κάνουμε για να γίνουμε ευτυχισμένοι.