Σας ξέρω καλά, ένα χρόνο τώρα μητέρα, σας σκέφτομαι. Ναι εσάς, που έχετε κάνει άπειρες και επώδυνες εξετάσεις, έχετε τρυπήσει εκατοντάδες φορές την κοιλιά σας, βγάζετε τα ρούχα σας μπροστά στους γιατρούς πια, με μεγαλύτερη άνεση απ' ότι στο σύντροφό σας.

Γνωρίστηκα με τον άντρα μου μέσω κοινών γνωστών και μέχρι να παντρευτούμε πέρασαν 10 χρόνια καθ' ότι σπουδάζαμε, μετά δουλεύαμε και γενικά δεν είχαμε βάλει στο μυαλό μας να κάνουμε παιδιά. Μόλις όμως παντρευτήκαμε, πρέπει να ομολογήσω ότι οποιαδήποτε μέθοδος αντισύλληψης χρησιμοποιούσαμε αυτά τα 10 χρόνια που είμαστε μαζί, πήρε τέλος και τη θέση της πήρε η λαχτάρα για ένα μωρό.

Ας ξεκινήσω κάπως έτσι... Ποτέ δεν ήμουν ο τύπος της γυναίκας που ονειρευόταν τον ιππότη πάνω στο άσπρο άλογο, τον εαυτό μου με νυφικό, οικογένεια και παιδιά. Όποτε πήγαινα καλεσμένη σε γάμους και βαφτίσια και άκουγα το «και στα δικά σου»,