Μια ομαδική εμπειρία για το ταξίδι της εγκυμοσύνης και την πορεία προς την μητρότητα. Μέσα από βιωματικές ασκήσεις και ελεύθερη συζήτηση θα επεξεργαστούμε σκέψεις και συναισθήματα της μεταβατικής αυτής περιόδου.

Μεγάλη Τρίτη, εκεί στο σπίτι της, την ώρα που ζύμωνε τη ζύμη για τα κουλουράκια μου το είπε: "Σου ζητώ συγνώμη Μαρία, δεν σου είπα ότι τα παιδιά μου τα έκανα με εξωσωματική. Συγνώμη που δεν σου συμπαραστάθηκα όταν εσύ πάλευες με την υπογονιμότητα, που δεν ήμουν δίπλα σου, που δεν σε βοήθησα με τις εμπειρίες μου. Δεν ξέρω γιατί το έκανα, απλά δεν ήθελα να το πω". Και έβαλε τα κλάματα.

Όλες οι γυναίκες που είναι μανούλες, είτε πέρασαν από την υπογονιμότητα είτε όχι, αλλά και όλες εμείς που «παλεύουμε» ακόμα με την υπογονιμότητα, ξέρουμε πολύ καλά το μεγαλείο της μητρότητας. Είναι δυνατόν η μουσική να «έμενε» ασυγκίνητη από το μεγαλείο της μάνας;

Εκείνη τη χρονιά η μέρα της γυναίκας ήταν μια κόλαση για μένα. Λίγες μέρες πριν είχα αποβάλει και όσο σκεφτόμουν ότι σε λίγες μέρες θα ερχόταν η γιορτή της μητέρας, με έπιανε τρέλα.