Σπεύδω βραδέως!

Φαίνεται σαν να είμαστε σε μία ατέρμονη μάχη με τον χρόνο: να προλάβω να πάω στο γραφείο, να προλάβω να μαγειρέψω, να προλάβω να γυμναστώ, να προλάβω να διασκεδάσω, να προλάβω, να προλάβω, να προλάβω....

"Και λοιπόν;" σκέφτομαι· τι θα γίνει αν δεν προλάβω κάτι από όλα αυτά; Συνειδητοποιώ πως τις περισσότερες φορές κυριολεκτικά "τρέχω και δεν φτάνω", πράγμα που με κάνει να συμπεραίνω ότι μάλλον είναι άκυρη η τόση βιάση αν δεν πηγαίνω πουθενά και δεν φτάνω στον στόχο/προορισμό μου. Το θέμα για μένα είναι να καταφέρω να πετύχω τον στόχο μου. Οπότε πρέπει να το δω διαφορετικά, να βρω μία άλλη οπτική γωνία να κοιτάξω τα πράγματα. Αναλογίζομαι τι θα μπορούσα να κάνω διαφορετικά.

Σκέφτομαι πως μπορώ να πετύχω αυτό το "σπεύδε βραδέως" που έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι και που δύσκολα μπορεί κανείς να κατανοήσει απόλυτα. Μέσα στην αναζήτηση και την ενδοσκόπηση μου κατανοώ ότι μάλλον χρειάζομαι να σπεύδω χωρίς να βιάζομαι, δηλαδή μάλλον να βάλω τα πράγματα σε μία σειρά κατάλληλη για εμένα, να δώσω προτεραιότητες και να αποφασίσω πόσα μπορώ να αναλάβω και να χωρέσω στην ημέρα μου χωρίς να αναγκαστώ να πιεστώ χρονικά. Κι έτσι όπως το θέτω τώρα, το ερώτημα μου φαίνεται να είναι πως θα εξασφαλίσω το να βιώνω συνειδητά το καθετί με το οποίο ασχολούμαι, να ικανοποιούμαι και να το απολαμβάνω (χωρίς να τρέχω αμέσως να πιάσω το επόμενο στην λίστα μου).

Αποφασίζω ότι μπορώ και θα το πετύχω γιατί πραγματικά εξαρτάται μόνο από εμένα. Βάζω στόχο να ξεκαθαρίσω μέσα στο μυαλό μου τις προτεραιότητες μου, κι επιλέγω να κρατήσω τι έχει μεγαλύτερη αξία και βαρύτητα για εμένα, όχι σαν υποχρέωση απέναντι σε κάποιον άλλο αλλά σαν δέσμευση με τον εαυτό μου· από προσωπική επιλογή. Για να με βοηθήσω λίγο περισσότερο αποφασίζω ότι σε πρακτικό επίπεδο, για αρχή θα σημειώνω κάθε μέρα τα τρία πρώτα πράγματα στην λίστα προτεραιοτήτων μου και θα προσπαθώ να τα φέρω εις πέρας (προχωρώντας σιγά σιγά αν δω ότι αντέχω θα προσθέσω ένα με δύο ακόμα χωρίς όμως να φτάσω να βιαστώ για να τα κάνω. Αν πιεστώ ξαναγυρνώ στα τρία).

Έτσι, θα μπορέσω να υπενθυμίζω στον εαυτό μου να κάνει τόσα όσα μπορεί και όσα χρειάζεται. Έτσι θα μπορέσω να κινηθώ στο δικό μου ρυθμό.

Από σήμερα υπόσχομαι: σπεύδω βραδέως!

[Κάντε Like στη σελίδα μας στο Facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα]