Ο Ήχος της Σιωπής…

Μέσα στο αέναο τρέξιμο να προλάβω, στην πολύβουη καθημερινότητα και στην επιλογή να χαρίσω χαρά και αγάπη και δώρα πολλά σε μεγάλους και παιδιά σκέφτομαι το δικό μου εσωτερικό παιδί.

Σκέφτομαι ότι και κάτι όμορφο και θετικό μπορεί να γίνει υπερβολικό και να χαθώ μέσα σε αυτό. Αναρωτιέμαι μήπως έχω κουράσει λίγο το εσωτερικό μου παιδί από την ένταση των συναισθημάτων των ημερών και την επαφή με τον κόσμο και με τους αγαπημένους μου, και σκέφτομαι ότι χρειάζεται την φροντίδα μου· φροντίδα που θα του προσφέρω κάνοντας του δώρο μία παύση, μία ανάπαυλα από αυτήν την όμορφη ένταση.

Δημιουργώ ένα διάλειμμα σιωπής, ώστε να μπορέσω να ξεκουραστώ και να αφομοιώσω όλα αυτά που συμβαίνουν αυτές τις ημέρες, να μπορέσω μέσα από την ησυχία και την ακινησία να αισθανθώ· να πάρω ό,τι μου έχει δοθεί και να νιώσω ευγνωμοσύνη για όλα αυτά τα ωραία και τα μεγάλα.

Φτιάχνω ένα φανταστικό "κενό", σαν να είμαι ανάμεσα στο πριν και το μετά· κάνω το τώρα μου αυτό το κενό και στέκομαι κυριολεκτικά και μεταφορικά. Χαρίζω στον εαυτό μου αυτό το διάλειμμα από την βουή για να μπορέσω να ανασυνταχθώ και να επαναφορτιστώ, όπως ο ύπνος ξεκουράζει το σώμα και φορτίζουν οι μπαταρίες μου.

Επιλέγω κάποια ώρα της ημέρας να μείνω μόνη μου, να αδειάσω το μυαλό μου και να επιτρέψω στο σώμα να κάτσει. Συνειδητά δημιουργώ αυτό το κενό χρόνου μόνο για εμένα, που μπορεί πρακτικά να είναι από πέντε λεπτά στο διάλειμμα μου από την δουλειά, ή και μία ώρα στο σπίτι μου που θα κλείσω την πόρτα σε όλους. Απολαμβάνω συνειδητά αυτήν την επιλεκτική απραξία και την γαλήνη που μου προσφέρει. Αφήνομαι να χαλαρώσω και απολαμβάνω την σιωπή.

Γεμίζω σιγά σιγά από την επαφή μου με το διάλειμμα κι έχοντας πλέον αφήσει πίσω μου την ένταση και το άγχος επανέρχομαι πιο δημιουργική. Όλα ξεκινούν και γεννιούνται από την σιωπή, από αυτό το μεταφορικό "τίποτα". Γεμάτη και φορτισμένη εξορμώ με νέα έμπνευση και ισορροπία να δημιουργήσω στην ημέρα που έρχεται.

[Κάντε Like στη σελίδα μας στο Facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα]