Το ταξίδι μου στην υπογονιμότητα θεωρητικά τελείωσε. Μετά απο μια σειρά εξωσωματικών, κατάφερα να γίνω μητέρα.
Έφερα στον κόσμο δύο υπέροχα παιδιά που με κάνουν περήφανη καθημερινά.

Μάνα, μητέρα, μαμά. Μάνα είναι μόνο μία. Σαν την μάνα, καμία. Καμία άλλη λέξη δεν αποτυπώνει και δεν περικλείει τόσα πολλά νοήματα όσα αυτή! Τώρα που πέρασαν λίγο οι μέρες και καταλάγιασαν οι φανφάρες για την γιορτή της μητέρας, σκέφτομαι και λίγο παραπέρα. Σκέφτομαι για το αληθινό νόημα και τον ρόλο της μητέρας στη ζωή μας!

Καθημερινά δεχόμαστε καταιγισμό πληροφοριών, δυστυχώς μόνο αρνητικών, για την πορεία της ελληνικής οικονομίας και μένουμε εμβρόντητοι από τις διαρκείς επικρίσεις που δεχόμαστε από ευρωπαίους εταίρους μας -και όχι μόνον- για το ήθος, την εργατικότητά μας αλλά και για την αξιοπιστία μας σαν λαός.

Η μέρα μου μόλις έχει ξεκινήσει. Κάνω στο μυαλό μου την λίστα με όλα αυτά που πρέπει να γίνουν, με τις δουλειές που χρειάζεται να τελειώσω και τα ραντεβού που πρέπει να προλάβω. Συνειδητοποιώ πως έχω στοιβάξει χίλια πράγματα σε μία ημέρα, λες και δεν υπάρχουν άλλες ημέρες στην εβδομάδα να τα κάνω!