Η γέννηση είναι ένα κυρίαρχο γεγονός στη ζωή μας. Καθώς βγαίνουμε από το καταφύγιο της μήτρας στον κόσμο, κάνουμε τη μεγαλύτερη και πιο σημαντική μετάβαση της ζωής μας. Αυτή η τόσο σημαντική εμπειρία καθορίζει και το μέλλον μας. Κι όμως, μέχρι πρόσφατα, η «πρωτογενής» περίοδος από τη σύλληψη μέχρι τη βρεφική περίοδο δεν έτυχε της προσοχής που της άξιζε. Η συναισθηματική και φυσική ευαισθησία των νεογνών δεν αναγνωριζόταν. Ούτε ήταν κατανοητό ότι, ό,τι συμβαίνει σε ένα έμβρυο από τη σύλληψή του και μετά μπορεί να καθορίσει τα πρότυπα της ζωής του.

Είμαι ο Νίκος, ένας μπαμπάς με μία κόρη 6 ετών που την λατρεύω κυριολεκτικά. Είναι όλη μου η ζωή και αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά θα ήθελα να αποκτήσω και ένα δεύτερο παιδάκι. Διαβάζοντας τις ιστορίες της εξωσωματικής στο blog σας (δεν χρειάζεται να πω ότι είμαι φανατικός αναγνώστης σας) αποφάσισα, αν και είναι πολύ προχωρημένη ώρα τώρα που σας γράφω, να σας «πω» και την δική μου εμπειρία ως υπογόνιμος πατέρας.

Σε μια πρωτοφανή δικαστική υπόθεση, ένας άνδρας του οποίου η πρώην γυναίκα έμεινε έγκυος χωρίς τη συγκατάθεσή του, χρησιμοποιώντας προηγουμένως αποθηκευμένο σπέρμα από προηγούμενες μη επιτυχείς εξωσωματικές θεραπείες, ανεπιτυχώς προσπάθησε να αποκηρύξει τον γιο του.

Οι συγκλονιστικές φωτογραφίες που ακολουθούν, απεικονίζουν λεπτομερώς όλες τις φάσεις της ωορρηξίας και αποτελούν σπάνιο υλικό που αποδεικνύει τη σταδιακή απελευθέρωση του ωαρίου από το ωοθυλάκιο.