Ερώτηση: Έχω ένα γιο 7 ετών. Δεν μπορώ να πω ότι είναι ένα αγέλαστο παιδί. Όμως πάντα βρίσκει μία αφορμή για να γκρινιάζει. Οι μόνες ώρες που είναι χαρούμενος είναι όταν βρίσκεται με φίλους του. Ο αποχωρισμός είναι ένα μαρτύριο! Την επόμενη στιγμή που θα μείνει μόνος του, θα κατεβάσει τα μούτρα και θα ξεκινήσει να γκρινιάζει για ό,τι του έρθει εκείνη τη στιγμή.

Ξημέρωσε και πάλι άλλη μια μέρα από αυτές που έμαθα να φοβάμαι...

Ένιωσα την ανάγκη "σήμερα" που τα αγόρια μου κλείνουν τα 7 τους, να γράψω δυο λογάκια για το φορουμάκι μας. Γιατί δικό μας παραμένει, άσχετο αν πια ο χρόνος μου είναι τόσο περιορισμένος που δεν προλαβαίνω να μπω.

Γράφει η Πρατικάκη Βέρα, Ψυχολόγος συνεργάτης του doctoranytime.gr
Aναρωτιέστε ποτέ γιατί δεν μπορείτε να τρώτε μόνο όταν πεινάτε και να σταματάτε όταν χορταίνετε;