Μία μέρα σαν όλες τις άλλες, καθημερινή, λίγο μουντή, λίγο γελαστή και λίγο στο τρέξιμο! Έτσι όπως κάθε άλλη ημέρα. Και μπαίνω σε σκέψεις· σε σκέψεις που με οδηγούν στο πόσα πράγματα κάνουμε οι γυναίκες, πόσο αποτελεσματικά, πόσους ρόλους κρατάμε στα χέρια σαν ζογκλέρ με μπαλάκια, και πως δεν αρκεί μόνο μία μέρα τον χρόνο (όπως είθισται την Ημέρα της Γυναίκας) για να τιμηθούμε. Σκέφτομαι πως είναι πολύ ωραίο να σκεφτόμαστε κάθε μέρα σαν να γιορτάζουμε και να τιμάμε τους εαυτούς μας, πρώτες εμείς για εμάς!

Η μέρα μου μόλις έχει ξεκινήσει. Κάνω στο μυαλό μου την λίστα με όλα αυτά που πρέπει να γίνουν, με τις δουλειές που χρειάζεται να τελειώσω και τα ραντεβού που πρέπει να προλάβω. Συνειδητοποιώ πως έχω στοιβάξει χίλια πράγματα σε μία ημέρα, λες και δεν υπάρχουν άλλες ημέρες στην εβδομάδα να τα κάνω!

Είμαι ό,τι σκέφτομαι! Αναλογίζομαι πόσο μεγάλη δύναμη και πόση ελευθερία έχω στα χέρια μου δεχόμενη αυτήν την διαπίστωση, η οποία στην ουσία σημαίνει πως μπορώ να φτιάξω την ζωή μου και την καθημερινότητα μου όπως εγώ ο ίδιος επιλέξω!

Πόσες φορές άραγε δεν έχω πιάσει τον εαυτό μου να κάνει "υποθέσεις" για διάφορα θέματα και να σκέφτομαι πως να προλάβω καταστάσεις που δεν έχουν καν προκύψει, ή ακόμα και να νομίζω πως μπορώ να προβλέψω διαθέσεις και συμπεριφορές και λανθασμένα να τις προσδοκώ από τους άλλους;