Πριν από 50 χρόνια και πλέον, ο ψυχολόγος Καρλ Ρότζερς είπε ότι το να αγαπάμε απλώς τα παιδιά μας δεν είναι αρκετό. Και τόνισε ότι πρέπει να τα αγαπάμε άνευ όρων γι΄ αυτό που είναι, όχι γι΄ αυτό που κάνουν.

Ο Κανόνας των Εσωρούχων εκπονήθηκε για να βοηθήσει γονείς και κηδεμόνες να ανοίξουν συζήτηση με τα παιδιά τους. Μπορεί μάλιστα να αποτελέσει ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό εργαλείο πρόληψης κατά της σεξουαλικής κακοποίησης.

Από τη στιγμή που φέραμε τη μικρή μας κόρη στο σπίτι μετά τον τοκετό, οι μεγαλύτερες αδερφές της μου έλεγαν συνέχεια όταν έκλαιγε, όταν μύριζε «περίεργα», όταν γκρίνιαζε «μαμά κάποιος σε χρειάζεται». Δεν ξέρω πώς ξεκίνησε αυτό το μικρό ρητό από τα στοματάκια τους ωστόσο σιγά σιγά άρχισε να με ενοχλεί. Θα μπορούσα να απολαύσω ένα γρήγορο ντους αν δεν άκουγα: «μαμά κάποιος σε χρειάζεται, το μωρό κλαίει» ή να ξαποστάσω για μερικά λεπτά γνωρίζοντας ότι το μωρό θα ξυπνήσει αλλά όχι πάντα κάποιος φωνάζει «μαμά! Κάποιος σε χρειάζεται!»

Σήμερα το πρωί, καθώς απολάμβανα το πρώτο καφεδάκι της ημέρας διαβάζοντας τα αγαπημένα μου blogs, έπεσα εντελώς τυχαία πάνω σε μία ανάρτηση που μου κίνησε το ενδιαφέρον. Ο τίτλος της "Why I took my kids' toys away and why they won't get them back" (=γιατί πήρα όλα τα παιχνίδια από τα παιδιά μου και γιατί δεν πρόκειται να τους τα δώσω πίσω).