Ο όρος «δυσλεξία» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον γερμανό ιατρό Rudolf Berlin το 1887 για να περιγράψει την απώλεια της αναγνωστικής ικανότητας ενός ατόμου.

Η δυσλεξία είναι μια ειδική μαθησιακή δυσκολία που οφείλεται σε νευρολογική δυσλειτουργία και διαγιγνώσκεται συνήθως στην πρώτη σχολική ηλικία όπου το παιδί καλείται να μάθει γραφή και ανάγνωση. Τα άτομα με δυσλεξία παρουσιάζουν μειωμένες επιδόσεις σε γλωσσικές ικανότητες όπως η ανάγνωση, η γραφή και η ορθογραφία, επιδόσεις που δε συμβαδίζουν με τις γενικές νοητικές ικανότητες τους.