Αυτά τα σχέδια έγιναν αυθόρμητα χωρίς να ζητηθούν από έναν ενήλικα και αφέθηκαν στην αίθουσα με τα παιχνίδια από τα ίδια τα παιδιά. Είναι δια μέσου των παιχνιδιών, των σχεδίων, των λόγων και των πράξεων της καθημερινής ζωής μέσα στο τμήμα του νοσοκομείου που ένα παιδί ορισμένες φορές εκφράζει «ένα μέρος» της αγωνίας του, της ασθένειάς του ή των συναισθημάτων του.

Η ασθένεια όπως τη βλέπουν τα παιδιά..
Η Serena (8 ετών).Στην αίθουσα παιχνιδιών όπου κάθεται, τέσσερα παιδιά, εκ των οποίων ένας έφηβος και μια έφηβη, παίζουν χαρτιά. Όλα πίσω τους έχουν ένα στατό όπου κρέμονται οι φιάλες με τα χημειοθεραπευτικά φάρμακά τους και ενώνονται με το χέρι τους με μια «πεταλούδα».