Σαν χθες μου φαίνεται εκείνο το Σάββατο, όταν άρχισε ένας αβάσταχτος πόνος κάτω χαμηλά στην κοιλιά μου. Είδα λίγες κηλίδες αίμα, ξάπλωσα και σταδιακά ο πόνος μεγάλωνε και σχεδόν είχα σπασμούς.

Απόκτησα το παιδί μου με εξωσωματική γονιμοποίηση. Όχι από επιλογή αλλά από ανάγκη.

Για μένα το όνειρο της μητρότητας είχε καταντήσει ένας πεισματικός αγώνας ενάντια στο άδικο, στο άγνωστο, στο παράλογο.

...έχω μία άρνηση που δεν μπορώ να την κατανικήσω...