Υπάρχουν πολλοί λόγοι που μπορεί μία προσπάθεια εξωσωματικής γονιμοποίησης να αποτύχει. Αυτό μπορεί να είναι η κακή ποιότητα ωαρίων που συνήθως συνυπάρχει με υψηλή FSH /χαμηλό AMH - φτωχό απόθεμα ωαρίων στις ωοθήκες, χρωμοσωμικές ανωμαλίες των εμβρύων ή ανικανότητα του ενδομήτριου να δεχθεί το έμβρυο.

Ένα από τα τμήματα του αναπαραγωγικού συστήματος για το οποίο συχνά αδιαφορούμε όταν, ας μου επιτραπεί η έκφραση, "καταπιανόμαστε" με την γονιμότητα, είναι ο κόλπος. Το μέρος όμως αυτό του γυναικείου σώματος, το μοναδικό σε φυσιολογία, έχει σπουδαίο ρόλο. Πολύ απλά αν το σκεφτεί κανείς, από εκεί ξεκινάει το μαγικό ταξίδι της ανθρώπινης αναπαραγωγής, με την εναπόθεση του σπέρματος κατά τη σεξουαλική επαφή και εκσπερμάτωση, και εκεί ολοκληρώνεται, κατά τη διάρκεια του τοκετού.

Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία περισσότεροι από 72,4 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο αντιμετωπίζουν προβλήματα υπογονιμότητας και, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το 2,15% των ζευγαριών που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία αναζητούν ιατρική βοήθεια για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητάς τους.

Στη σύγχρονη εποχή η υπογονιμότητα πλήττει το 15% των ζευγαριών που επιχειρούν να αποκτήσουν παιδί. Το ένα τρίτο των περιπτώσεων αυτών οφείλεται στον ανδρικό παράγοντα και το 20% οφείλεται και στα δύο μέρη του ζευγαριού. Πολλές φορές ο ρόλος του άνδρα παρότι είναι τόσο σημαντικός υποεκτιμάται και η προσοχή του κλινικού γιατρού εστιάζεται στη γυναίκα-ασθενή και όχι στον άντρα με αποτέλεσμα να χάνεται πολύτιμος χρόνος και για τους δύο.