Ως εδώ! Πιάνω τον εαυτό μου να αντιστέκομαι πολλές φορές και να "γαντζώνομαι" σε μια σκέψη ή σε μία ιδέα έτσι όπως μου έχει περάσει στο μυαλό, και να αρνούμαι πεισματικά να αλλάξω ρότα!

Δεν είμαι μόνο μυαλό, και δεν είμαι μόνο σώμα, και ναι φυσικά και δεν είμαι μόνο πνεύμα! Είμαι όλα αυτά μαζί, είμαι η σύνθεση τους κι όχι το άθροισμα τους· το "είναι" μου είναι το "όλον".

Κοιτάζω τον εαυτό μου και τους γύρω μου. Βλέπω πόσο ίδιοι είμαστε όλοι αλλά και πόσο διαφορετικοί ταυτόχρονα. Σκέφτομαι πως αν εστιάσω στον καθένα από εμάς ξεχωριστά θα μπορέσω να δω ότι δεν υπάρχουν δύο ίδιοι άνθρωποι, όπως και στην φύση δεν υπάρχει τίποτα που να αναπαράγεται ακριβώς το ίδιο δεύτερη φορά. Αν εξαιρέσει κανείς ότι για παράδειγμα όλα τα λουλούδια είναι λουλούδια δεν υπάρχουν δύο ολόιδια άνθη.

Σκέφτομαι όλες εκείνες τις φορές που καθυστερώ να πάρω μίαν απόφαση· όλες εκείνες τις φορές που αναβάλλω την εφαρμογή της απόφασης. Υπάρχουν περίοδοι που ξανά και ξανά αρνούμαι να επιλέξω και να επιτρέψω στον εαυτό μου να προχωρήσει παρακάτω.