Σκέφτομαι πολύ συχνά τί είναι αυτό, ποιά είναι η διαδικασία που με βάζει σε "περιπέτειες" με τον εαυτό μου και με τους άλλους.

"Πέτρα που κυλά δεν χορταριάζει" λέει η παροιμία. Ε, βέβαια σκέφτομαι, και σε κυριολεκτικό και σε μεταφορικό επίπεδο αλήθεια είναι. Μου έρχονται ταυτόχρονα στο μυαλό όλα εκείνα τα ρητά και οι παροιμίες για το πως όλα στην φύση, στην ζωή, και στο σύμπαν κινούνται, ρέουν, αλλάζουν, μετουσιώνονται και εξελίσσονται.

Ως εδώ! Πιάνω τον εαυτό μου να αντιστέκομαι πολλές φορές και να "γαντζώνομαι" σε μια σκέψη ή σε μία ιδέα έτσι όπως μου έχει περάσει στο μυαλό, και να αρνούμαι πεισματικά να αλλάξω ρότα!

Δεν είμαι μόνο μυαλό, και δεν είμαι μόνο σώμα, και ναι φυσικά και δεν είμαι μόνο πνεύμα! Είμαι όλα αυτά μαζί, είμαι η σύνθεση τους κι όχι το άθροισμα τους· το "είναι" μου είναι το "όλον".