Η αδύναμη κλωστή της ζωής.. (Μέρος 2ο)

Ο Abdallah μας αφήνει μια σειρά σχέδια μετά την πρώτη περίοδο παραμονής του στο νοσοκομείο. Προσθέτει ακόμη ένα μετά την επιστροφή του από την κλινική που τον έστειλαν για ανάπαυση και παρακολούθηση. Είναι 6 ετών και δεν έχει πατέρα. Είναι ένα παιδί υπομονετικό και ικανοποιείται φαινομενικά, εξωτερικά τουλάχιστον, με τα πάντα. Δίνει την εντύπωση ότι δέχεται τα γεγονότα σαν αποτελέσματα της μοίρας. Γελάει συχνά και του αρέσει να παίζει με τις κάρτες αλλά στο βάθος δεν μοιάζει να είναι αυτό που προέχει για αυτόν.
Θα του βάλουν γύψο από τη μέση μέχρι χαμηλά στο πόδι. Οι νοσοκόμες θα ετοιμάσουν τα σχέδια ενός αρκετά ψηλού φορείου με ρόδες και οι ξυλουργοί του νοσοκομείου θα το κατασκευάσουν. Πάνω στο φορείο τοποθετούμε ένα παχύ χνουδωτό στρώμα με τέτοιο τρόπο ώστε ο Abdallah να μπορεί να ξαπλώσει με την κοιλιά χωρίς το πόδι του να ακουμπάει στο έδαφος. Νάτος λοιπόν αυτόνομος στο τμήμα.
Το πρώτο σχέδιο που φτιάχνει χρονολογείται από την πρώτη φορά που έκανε χημειοθεραπεία: ένα σπίτι, ένας δρόμος χωρίς διέξοδο, μια μικρή πόρτα, καπνός, αλλά όχι παράθυρο.(Εικόνα1.)

Εικόνα 1

Τελείωσε το πρώτο τμήμα της θεραπείας του. Παράθυρα, σύννεφα και ήλιος εμφανίζονται στην ζωγραφιά του (Εικόνα 2).

Εικόνα 2

Μια μικρή ανάπαυλα μεταξύ των θεραπειών. Η πόρτα είναι μεγάλη και το πόμολο της διακρίνεται καλά. Τα παράθυρα είναι πάντα στις γωνίες (Εικόνα 3).

Εικόνα 3

Τελειώνει τη θεραπεία του.Ο δρόμος χωρίς διέξοδο επανεμφανίζεται. Πόρτα, παράθυρα και γενικά στοιχεία της φύσης είναι παρόντα.(Εικόνα 4)

Εικόνα 4

Ξέρει ότι θα πάει σε κλινική ανάπαυσης. Ένα ζώο εμφανίζεται χαμογελαστό και με ρίγες όπως τα σύννεφα (Εικόνα 5).

Εικόνα 5

Επιστρέφει στο νοσοκομείο για συντηρητική θεραπεία. Το σπίτι είναι ποιο ανεπτυγμένο και με αλλαγμένη φόρμα. Μοιάζει με αυτό της κλινικής στην οποία ήταν. Το παράθυρο είναι ανοιχτό. Υπάρχει ένα πρόσωπο σε αυτό το παράθυρο και η βροχή, άλλο ένα φυσικό που άρχισε εκ νέου να αντιλαμβάνεται, επανεμφανίζεται (Εικόνα 6).

Εικόνα 6

Μια λεπτή απότομη γραμμή χαράσσεται σε ένα φύλλο χαρτί: το παιδί-ακροβάτης προσπαθεί να μην χάσει την ισορροπία του. Χωρίς επιτυχία: ο δημιουργός του σχεδίου θα σβήσει δεκαπέντε μέρες αργότερα, αφού έχει εκφράσει με τον τρόπο του, την σοβαρότητα της ασθένειάς του. Δεν ήταν ούτε 10 ετών.
Παιδιά με νεοπλασματική ασθένεια. Πώς μπορεί κανείς να αποδεχτεί αυτό το αβάστακτο αμάγαλμα; Πώς στα οκτώ ή στα δέκα χρόνια του ένα παιδί μπορεί να αντιμετωπίσει μια τέτοια επίθεση;
Τα παιδιά με νεοπλασματική ασθένεια που «μιλούν σε αυτό το βιβλίο» γνωρίζουν τη φύση και την πορεία της ασθένειάς και αυτό ήδη από την πιο μικρή ηλικία.
Ο ορός, στα πιο αισιόδοξα σχέδια, παίρνει την μορφή χαρταετού και ο Goldorak που είναι εξαναγκασμένος να υποβληθεί σε θεραπεία, παρ'ολη την δοκιμασία στέκεται όρθιος. Μπράβο Goldorak και φτωχιές κούκλες, που υποβάλλεστε και εσείς σε εξαντλητική θεραπεία ακρωτηριασμένες, χαλασμένες, γεμάτες επιδέσμους.... Και ο Goldorak θα νικήσει.

Τα έσοδα του βιβλίου θα διατεθούν αποκλειστικά για τους σκοπούς του Συλλόγου Γονιών και Φίλων Παιδιών με Νεοπλασματικές Παθήσεις «ΙΑΣΩ»
Το βιβλίο διατίθεται από τα γραφεία του συλλόγου ΙΑΣΩ
Ηρώων Πολυτεχνείου 127
ΤΚ 41223 Λάρισα.
Τιμή διάθεσης 3 ευρώ.

 Η αδύναμη κλωστή της ζωής.. (μέρος 1ο),ΕΔΩ