ΣΑΚΧΑΡΩΔΗΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ: Ένας ύπουλος εχθρός των ματιών μας

Mία πάθηση που εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες και μάλιστα στους νέους σε πιο επιθετική μορφή. Είναι χρόνιο νόσημα, που χρειάζεται μόνιμη και σταθερή θεραπεία, αλλά και προσαρμογή σε νέες διατροφικές συνήθειες και συνεχείς εξετάσεις για επανεκτίμηση της κατάστασης. Το αυξημένο σάκχαρο πάντοτε οδηγεί σε επιπλοκές από τα διάφορα όργανα και συστήματα. Πότε θα συμβούν αυτές, εξαρτάται από το πόσο σχολαστική είναι η ρύθμιση του σακχάρου. Καλή ρύθμιση, σημαίνει καθυστέρηση των προβλημάτων για αρκετά χρόνια. Επομένως, όσο πιο νέος είναι κανείς, τόσο μεγαλύτερη σημασία έχει η πιο αυστηρή ρύθμιση του σακχάρου.

Εμφανίζεται με πολυουρία, πολυδιψία, απώλεια σωματικού βάρους.
Καμιά φορά τα συμπτώματα μπορεί να είναι τόσο ήπια, ώστε να μη γίνονται αντιληπτά από την αρχή και ο διαβήτης να υπάρχει για καιρό, χωρίς να είναι αισθητός.

Οφθαλμικά προβλήματα

Η αυξημένη γλυκόζη στο αίμα προκαλεί γενικευμένη μικροαγγειοπάθεια σε όλα τα όργανα, επομένως δυσλειτουργίες.
Τα μάτια είναι μεταξύ των οργάνων που προσβάλλονται νωρίς και εμφανίζουν σοβαρά προβλήματα. Πιο συγκεκριμένα, η αγγειοπάθεια προκαλεί διαρροή από το αγγειακό τοίχωμα επηρεάζοντας την οπτική λειτουργία. Όταν η διαρροή έχει περιφερική εντόπιση, το έλλειμμα στην όραση είναι ασήμαντο. Αν όμως έχει κεντρική εντόπιση μπορεί να καταλήξει σε μεγάλη πτώση της οπτικής οξύτητας και επομένως χαμηλή όραση του προσβεβλημένου οφθαλμού.

Η μόνη θεραπεία μέχρι πρόσφατα ήταν το laser βυθού: καταστρέφουμε το τριχοειδές αγγείο που εμφανίζει διαρροή και έτσι, διασώζεται η γύρω περιοχή, από τη βλαπτική επίδραση του υγρού που διαρρέει.

Η αγγειοπάθεια προκαλεί επίσης υποξία, δηλαδή χρόνια έλλειψη οξυγόνου στους ιστούς. Ο οργανισμός απαντά με τη δημιουργία νέων τριχοειδών αγγείων. Δυστυχώς, αυτή η διαδικασία, αντί να λύσει το πρόβλημα, το επιτείνει, γιατί τα νεοαγγεία δεν είναι στεγανά και η διαρροή χειροτερεύει. Και εδώ, μια λύση είναι το laser βυθού.

Τελευταία, κυκλοφόρησαν φάρμακα που αναστέλλουν τη διαδικασία της νεοαγγειογένεσης με ικανοποιητικά, αν και όχι ιδιαίτερα εντυπωσιακά αποτελέσματα.

Ο έλεγχος του διαβήτη είναι μια πολύχρονη διαδικασία, εφ'όρου ζωής. Ουσιαστικά απαιτείται προσαρμογή σε νέες διατροφικές συνήθειες. Όλες οι τροφές επιτρέπονται, αλλά σε ποσότητες ελεγχόμενες. Όσο πιο πιστά ακολουθήσει ο διαβητικός το διαιτολόγιο, τόσο πιο πολλά χρόνια ζωής κερδίζει και ελαχιστοποιεί τα προβλήματα. Ο ετήσιος περιοδικός έλεγχος της κατάστασης των οφθαλμικών αγγείων είναι απαραίτητος. Οι θεραπείες που έχουμε, όμως, είναι ατελείς και εμφανίζουν προβλήματα, γι'αυτό, το κλειδί βρίσκεται στην πρόληψη των επιπλοκών, με προσεκτική ρύθμιση του σακχάρου από την έναρξη της πάθησης.