1. Βοήθησε το παιδί σου να ξεκινήσει σωστά. Μην του δίνεις ποτέ ένα άχαρο όνομα, που θα το κάνει να νιώθει άβολα σε όλη του τη ζωή.
2. Ένα χάδι κάθε μέρα χτίζει τη σχέση σας.
3. Φύλαξε την καλύτερη ματιά σου για το παιδί.
4. Δώσε μεγάλη σημασία στα γενέθλια του και φρόντισε να τα γιορτάζει πάντα.
5. Δείχνε σεβασμό στα αγαπημένα του παιχνίδια.
6. Μην αφήνεις ποτέ την ημέρα να τελειώσει με διαπληκτισμό.
7. Μην ξεχνάς ότι άλλοτε το παιδί κλαίει αδικαιολόγητα και άλλοτε έχει τους λόγους του.
8. Να παρατηρείς και να το ακούς όταν παίζει. Θα μάθεις πολλά για το πώς βλέπει τον εαυτό του αλλά και εσένα.
9. Μάθε του να προσπαθεί ξανά. Να μην απογοητεύεται με την πρώτη αποτυχία.
10. Φρόντιζε να κοιτάζεις το παιδί στα μάτια, έστω και αν χρειάζεται να σκύψεις ή να γονατίσεις για αυτό.

11. Μαζέψτε μαζί αγριολούλουδα.
12. Άφηνε το να παίζει καμιά φορά με τα πράγματά σου.
13. Να επιβάλλεις την πειθαρχία με αποφασιστικότητα αλλά όχι με θυμό.
14. Να θυμάσαι ότι τα εσωτερικά τραύματα δεν φαίνονται.
15. Αν δεν βρίσκεις τα σωστά λόγια, απλώς αγκάλιασε το. Υπάρχουν στιγμές που αυτό τα λέει όλα.
16. Γράφε σε ένα τετράδιο ό,τι παράδοξο και αστείο λέει το παιδί. Κάποια μέρα όλη η οικογένεια θα διασκεδάζει διαβάζοντάς τα.
17. Οι σταθερές συνθήκες ενισχύουν το αίσθημα ασφάλειας του.
18. Άφησε το να παίζει φορώντας τα παλιά σου ρούχα.
19. Μην ξεχνάς να φτιάχνεις κάτι ξεχωριστό κάθε Κυριακή πρωί.
20. Φρόντισε ώστε να βλέπει το νονό ή τη νονά του. Έτσι ο κύκλος των «δικών του ανθρώπων» διευρύνεται.

21. Μάθε του τη διαφορά μεταξύ του «πρώτα εγώ» και του «είναι η σειρά μου».
22. Να δέχεσαι το παιδί σου όπως είναι.
23. Να κρατάς κάθε χρόνο ενθύμια από όσα πράγματα το παιδί θεωρεί σημαντικά.
24. Καλό είναι να υπάρχουν κάποια αγαπημένα σας βιβλία που τα διαβάζετε ξανά και ξανά.
25. Άφησε το να κρατήσει στα χέρια του το νεογέννητο αδερφάκι του.
26. Μάθε του να ακούει τους νυχτερινούς ήχους της φύσης.
27. Πάρε μαζί σου το παιδί να δει τα νεογέννητα κουτάβια ή γατάκια μιας φίλης.
28. Μη ξεχνάς να του δείχνεις την αγάπη σου στην αρχή και στο τέλος της μέρας.
29. Δώσε του να καταλάβει ότι αποδοκιμάζεις την πράξη του, όχι το ίδιο.
30. Μάθε του να κάνει «ψαράκια» με τα βότσαλα.

31. Δείξε θαυμασμό για ότι φτιάχνει.
32. Η παιδική ηλικία είναι πολύ γοητευτική περίοδος. Μη βιάζεσαι να τελειώσει.
33. Χαμογέλα συχνά. Ίσως προσθέσεις μια δυο ρυτίδες στο πρόσωπό σου, αλλά το παιδί σου θα αισθάνεται καλύτερα.
34. Αν πιστεύει ότι κάτι είναι σημαντικό, θεώρησέ το και εσύ σημαντικό.
35. Μη βάζεις πάντα τα παιδιά να τρώνε σε χωριστό τραπέζι όταν έχεις καλεσμένους.
36. Η ζεστή σοκολάτα μια κρύα χειμωνιάτικη μέρα βοηθάει την επικοινωνία σας!
37. Άφησε το να στήσει τη σκηνή του στο σαλόνι και να κοιμηθεί εκεί μια νύχτα.
38. Μάθε του πώς να αντιδράσει αν σε χάσει μέσα στο πλήθος
39. Φυτέψτε κάτι μαζί και παρακολουθήστε το καθώς θα μεγαλώνει.
40. Μη ξεχνάς ποτέ ότι εσύ είσαι ο πρώτος και ο πιο σημαντικός δάσκαλος του!!

Βρισκόμουν μέσα σε έναν λαβύρινθο για εβδομάδες προσπαθώντας να βρω απαντήσεις και λύσεις για σένα και για μένα. Ξεκινούσα κάθε πρωί την ίδια διαδρομή πιστεύοντας ότι θα βρω την άκρη και την έξοδο και καθώς νύχτωνε έπεφτα πάλι σε τοίχο. Προσπαθούσα να σκαρφαλώσω να κοιτάξω από ψηλά πού είναι η αρχή και πού είναι το τέλος, η έξοδος, αλλά μάταιο.. Και κάπου εκεί ξεκινούν οι απώλειες..

Η 1η μεγάλη απώλεια είναι αυτή της αθωότητας, της αγνότητας της πρώτης εγκυμοσύνης. Της άγνοιας αν θέλεις της ασυνείδητης άγνοιας της πρώτης φοράς που μένεις έγκυος και νιώθεις ότι όλα θα πάνε υπέροχα. Δεν ξέρεις τι πάει να πει επιπλοκή, δεν ξέρεις για τις χρωμοσωμικές ανωμαλίες, δεν γνωρίζεις για αυξημένη αυχενική διαφάνεια ή παθολογικά ευρήματα στο β επιπέδου. Είσαι πάνω στο συννεφάκι σου και ταξιδεύεις. Όσες φιλοσοφικές συζητήσεις και αν έκανα μέσα στα χρόνια ποτέ δεν κατέληξα αν τελικά είναι καλό να ξέρεις ή να μην ξέρεις. Αν αυτό θα κάνει τη διαφορά, στο πώς θα νιώσεις, στο άκουσμα κάποιου άσχημου νέου. Αν αυτό, θα προστατεύσει την καρδιά σου και τη ψυχή σου ώστε να μην νιώσεις τόσο μόνη και αβοήθητη..

Η 2η απώλεια που επακολουθεί είναι αυτή της ασφάλειας. Νιώθεις ότι οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να πάθει κάτι το μωρό σου ή εσύ. «90% ποσοστό ενδομήτριου θανάτου» λένε οι ειδικοί «συχνοί υπέρηχοι» μέχρι να παρθεί μια απόφαση για το πώς θα συνεχίσεις. Δεν μπορείς να ηρεμήσεις, δεν μπορείς να κοιμηθείς. Δεν μπορείς άλλο να σκέπτεσαι, το κεφάλι σου είναι έτοιμο να εκραγεί από τις χιλιάδες σκέψεις, τις τύψεις και τις αγωνίες.

Μαζί με όλα αυτά έρχεται και η 3η απώλεια της πίστης σου.. Ζητάς απεγνωσμένα βοήθεια να γίνει μια θεϊκή παρέμβαση και να μην χρειαστεί εσύ να αποφασίσεις για αυτό το μωράκι. Και πώς να αποφασίσεις;; Πώς μπορείς να ελαφρύνεις από αυτό το φορτίο της απόφασης; Έρχεσαι σε ρήξη με τον εαυτό σου και τα πιστεύω σου. Με τις αξίες σου και το αίσθημα της ηθικής σου ευθύνης. Έρχεσαι αντιμέτωπη με τους φόβους σου και τις ανασφάλειες σου. Εκεί που σκεπτόσουν «θα είμαι καλή μαμά;» έρχεται και συμπληρώνει «θα είμαι καλή μαμά σε ένα παιδί με ειδικές ανάγκες;» και πριν φτάσεις σε αυτήν την ερώτηση δεν ξέρεις καθόλου τί είναι αυτό που θα περιμένεις και κανένας δεν μπορεί να σου πει. Ωστόσο πρέπει να αποφασίσεις γιατί ο καιρός περνά και γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο.

Ξεκίνησα να κάνω προγεννητικό έλεγχο γιατί άραγε; Για να ξέρω αν θα έχω ένα υγιές παιδί; Ήμουν προετοιμασμένη για το αντίθετο; Και αν μέσα μου ήξερα ακριβώς τι ήθελα γιατί δεν μπορούσα να αποφασίσω; Δυσκολεύτηκα πάρα πολύ να πάρω την απόφαση διακοπής της κύησης στον 5ο μήνα. Όλοι οι γύρω μου συνηγορούσαν προς αυτήν την κατεύθυνση, η επιστήμη, οι συγγενείς, οι φίλοι... «να προλαμβάνουμε την αμετάκλητη δυστυχία ενός βαριά δια βίου άρρωστου ατόμου», «η πρόοδος της επιστήμης για την επιλογή του υγιούς εμβρύου» και άλλα τέτοια..

Η όλη διαδικασία δεν πήρε πολύ.. πρόκληση τοκετού μια μέρα του Μαΐου.. ο μεγάλος αποχωρισμός και εκεί ξεκινά η μεγαλύτερη απώλεια, το άδειασμα σώματος και ψυχής. Εκεί τελειώνουν τα όνειρα εκεί υπάρχει μόνο σιωπή και σκοτάδι. Γεννάς και φεύγεις από το μαιευτήριο μόνη, ο απόλυτος ακρωτηριασμός. Σου λείπει κάτι, σαν κάτι να άφησες πίσω που δεν μπορείς να αναζητήσεις πια, που χάθηκε για πάντα. Παραμένω μέσα στον λαβύρινθο τόσο κουρασμένη από τη συνεχή αναζήτηση απαντήσεων που σωριάζομαι κάτω και δεν ψάχνω πια. Τόσο καιρό κρατούσα τα δάκρυά μου, την οργή μου, που κουράστηκα να πονάω, κουράστηκα να ελπίζω χωρίς να βλέπω πουθενά φως.

Έγινε η απώλεια συνήθειά μου για πολύ καιρό και για τα χρόνια που ακολούθησαν..

Υπήρξαν άνθρωποι κοντά μου αλλά τα λόγια τους ποτέ δεν με παρηγόρησαν όσο και αν προσπαθούσα να δικαιολογήσω τις αποφάσεις μου. Για όσες γυναίκες πέρασαν αυτή τη διαδικασία εύχομαι καλή ανάρρωση ψυχική και σωματική. Εγώ ακόμη ψάχνω τις απαντήσεις μου. Όχι τόσο βασανιστικά όσο τότε αλλά ακόμη δεν έχω βρει τις λύσεις μου. Το μόνο παρηγορητικό και κάπως λυτρωτικό είναι που βλέπω τα παιδιά μου και σκέπτομαι ότι αν δεν υπήρχε εκείνη η φάση της ζωής μου ίσως τώρα να μην είχα τα κοριτσάκια μου δίπλα να κοιμούνται.. Πολλά βράδια πηγαίνω και τις βλέπω που κοιμούνται και σκέπτομαι πόσο τυχερή είμαι που τις έχω. Ίσως έπρεπε έτσι να γίνει για να έρθουν αυτές στη ζωή μου. Ίσως και όλοι μας ψάχνουμε αιτίες να δικαιολογήσουμε τις αδυναμίες μας, να πάρουμε δύναμη για να συνεχίσουμε.. Όπως σας είπα και στην αρχή δεν έχω απαντήσεις στην διακοπή κύησης για ιατρικούς λόγους, ξέρω μόνο αυτό που ένιωσα, μετράς απώλειες, μαθαίνεις να ζεις με αυτές και αν είσαι τυχερή καταφέρνεις να σηκωθείς και να ονειρευτείς πάλι...

Καμιά φορά σκέπτομαι μήπως είμαι η μόνη παράλογη μαμά που φοβάμαι τόσο για τις μικρές μου. Τα όσα ακούω από μαμάδες που τα παιδιά τους είναι μεγαλύτερα με τρελαίνουν. Σχολική βία, ρατσισμός, περιθωριοποίηση, στιγματισμός, ο «κακός» μαθητής είναι πλέον πρότυπο για πολλά παιδιά.. Αρρώστιες, εξαφανίσεις, απώλειες... Πώς άλλαξαν έτσι οι καιροί; Θυμάμαι στη δική μου γενιά που ο απουσιολόγος ήταν το πρότυπο και πόσο μάλλον ο απουσιολόγος που ήταν μέσα σε όλα. Και μοντέρνος στο ντύσιμο, και μέσα στις εκδηλώσεις και καλός μαθητής. Κυκλοφορούσαμε ελεύθερα στους δρόμους χωρίς το φόβο κάποιος να μας αρπάξει και όχι μόνο στα χωριά αλλά ακόμη και στις μεγαλουπόλεις! Τώρα, πώς αναποδογύρισαν έτσι;

Τις κοιτώ που μεγαλώνουν και τρέχουν τα μάτια μου.. «Πρέπει να τις κάνω δυνατές» σκέπτομαι. Δεν έχω τα φοβερά υλικά εφόδια να τους προσφέρω, αυτό το γνωρίζω, αλλά δεν με στεναχωρεί. Θέλω να καταφέρω να μπορούν να σταθούν στα πόδια τους, να έχουν παιδεία, να έχουν δύναμη συνάμα με ευαισθησίες.

Δεν θέλω να πονέσουν ποτέ!!!!!!!!!!! Μη γελάτε, αλήθεια το λέω!!! Το γράφω και ξέρω ότι αυτό δεν μπορεί να ισχύσει αλλά μακάρι να μπορούσαν να μάθουν χωρίς να νιώσουν το πόνο της αποτυχίας στις πανελλαδικές, της απώλειας κάποιου αγαπημένου προσώπου ή ζώου, της απόρριψης από ένα αγόρι ή μια φίλη.. ή τελοσπάντων, (ας σοβαρέψω), ας πονέσουν, αλλά να μπορούν να αντιμετωπίσουν τον πόνο με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Πώς θα το καταφέρω αυτό;

Στην εγκυμοσύνη λένε ότι είσαι με το ένα πόδι στον τάφο. Σκέπτομαι ότι έρχεται το 3ο κοριτσάκι μας τον Ιούνιο και πάντα φοβόμουν μην γίνει κάτι στην καισαρική και δεν είμαι πια κοντά τους. Τι θα έχω καταφέρει να τους προσφέρω; Όλοι νιώθουμε ότι έχουμε απεριόριστο χρόνο για αγκαλιές, για φιλιά, για «σ'αγαπώ».. Αλήθεια έχουμε;; Κάθε πρωί πριν φύγουν για το σχολείο τους τα αγκαλιάζω, τα ζουπώ, τα φιλώ, τα κοιτώ μέχρι που μπαίνουν στην τάξη τους. Κάθομαι πολλές στιγμές και τα κοιτώ, σιωπηλή στον καναπέ του σπιτιού μας και ειλικρινά παρακολουθώ κάθε τους κίνηση, κάθε τους αντίδραση κάθε τους λογάκι.. Θέλω να αιχμαλωτίσω τη στιγμή τους, θέλω να τα θυμάμαι όλα τους!

Τις μιλώ συνέχεια και ας είναι τόσο μικρές. Μπορεί να γίνομαι κουραστική να τους λέω τα ίδια και τα ίδια αλλά πιστεύω θα μεγαλώσουν και κάτι θα έχει μείνει από τα λόγια της μαμάς. Μια αγαπημένη μου φίλη, μεγάλωσε σε ένα χωριό της Θεσσαλίας και οι γονείς της δεν την περιόρισαν ποτέ. Ποτέ. Έκανε πάντα αυτό που ήθελε. Αλλά η μαμά της κατάφερε (δεν ξέρω πώς τα κατάφερε, είχε μαγικό τρόπο!) μέσα από τα λόγια της και τις συμβουλές της να την κάνει δυνατή. Ήταν τόσο ελεύθερη όπως τα πουλιά που πετούν στον ουρανό. Και δεν έμπλεξε ποτέ και έγινε καλό παιδί και δεν περιορίστηκε ποτέ. Αυτή τη μαμά ήθελα να τη γνωρίσω να την κάνω μια μεγάλη αγκαλιά και να της πω «συγχαρητήρια, τα καταφέρατε περίφημα!!!!» (αλήθεια πώς τα καταφέρατε;;;;)

Μου αρέσει πολύ να συνομιλώ με ηλικιωμένους, με ανθρώπους που έχουν ζήσει τη ζωή τους και έχουν τόσα να πουν και να μας διδάξουν.. Θυμάμαι μια κυρία πριν πολλά χρόνια στο χώρο που εργάζομαι μου είχε πει χαρακτηριστικά:

« Όταν γίνεσαι μάνα, υπογράφεις ασυνείδητα ένα συμβόλαιο ότι μπορεί να ζήσεις τον μεγαλύτερο πόνο...» Τότε, δεν μπορούσα να νιώσω τα όσα μου έλεγε, ωστόσο η φράση αυτή μου έμεινε όλα τα χρόνια και ήρθε τώρα να ολοκληρωθεί που έγινα και εγώ μαμά. ....Μακάρι να καταφέρω και εγώ και ο μπαμπάς τους να τους δώσουμε όλα εκείνα τα εφόδια που χρειάζεται ένας άνθρωπος για να πετάξουν ψηλά χωρίς το φόβο να πέσουν και μακάρι να έχουν τύχη στη ζωή τους να κάνουν τις σωστότερες επιλογές..

Εγώ θα συνεχίζω να έχω την έννοια τους σε όλη μου τη ζωή όπως φαντάζομαι νιώθει κάθε γυναίκα που γίνεται μάνα. Και αυτό δεν γίνεται συνειδητά, το ξέρετε και εσείς εξάλλου!!!!

Είναι η έννοια, η σκέψη, το ρίζωμα μέσα στην καρδιά, αυτός ο δεσμός που ξεκινά από το 1ο λεπτό της σύλληψης και ας μην το γνωρίζουμε ακόμη και δεν τελειώνει ποτέ!!!

Νομίζω τελικά ότι ο καλύτερος ορισμός για το άπειρο («-α» και τη λέξη "πέρας" που σημαίνει τέλος) είναι η έννοια της μητέρας...

«Ακεραιότητα», σημαίνει να κάνουμε το σωστό, ανά πάσα στιγμή και σε όλες τις περιστάσεις, έστω και αν κάποιος μας παρακολουθεί.

Χρειάζεται θάρρος για να κάνει κάποιος το σωστό, ανεξαρτήτως των συνεπειών.

Το να χτίσετε την εικόνα της ακεραιότητας του χαρακτήρα σας, θα σας πάρει χρόνια, αρκεί όμως μόλις ένα δευτερόλεπτο για να τη χάσετε.
Έτσι μην επιτρέψετε ποτέ στον εαυτό σας να κάνει το οτιδήποτε που θα τη βλάψει.

Ζούμε σε έναν κόσμο όπου η ακεραιότητα δεν βρίσκεται και αρκετά στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Ζούμε σε έναν κόσμο που καλλιεργεί το ρητό «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» και το οποίο έχει γίνει αποδεκτό από πάρα πολλές σχολές σκέψης.

Οι άνθρωποι των πωλήσεων υπόσχονται στους εν δυνάμει πελάτες τους, παραπάνω από εκείνα που μπορούν πραγματικά να τους προσφέρουν, στο όνομα των μηνιαίων τους στόχων.

Οι υποψήφιοι προς εργασία υπερβάλλουν στις συνεντεύξεις που δίνουν με τους εν δυνάμει εργοδότες τους, επειδή χρειάζονται απεγνωσμένα τη θέση εργασίας που προσφέρεται.

Οι CEOs υπερεκτιμούν τα εκτιμώμενα κέρδη τους, επειδή δεν θέλουν τα εκάστοτε διοικητικά συμβούλια των εταιρειών να τους αντικαταστήσουν.

Οι επιχειρηματίες υπερτιμολογούν τα περιουσιακά τους στοιχεία επειδή θέλουν την υψηλότερη δυνατή αξιολόγηση από έναν υποψήφιο επενδυτή.

Οι επενδυτές υποτιμούν την αξία μίας εταιρείας, προκειμένου να τη διαπραγματευτούν σε χαμηλότερη τιμή.

Οι εκπρόσωποι εξυπηρέτησης πελατών των εταιρειών καλύπτουν ένα λάθος που έκαναν, επειδή φοβούνται ότι ο πελάτης θα τους εγκαταλείψει και θα πάει σε άλλον ανταγωνιστή.

Οι εργαζόμενοι επικαλούνται τη δικαιολογία της «ασθένειας», επειδή δεν έχουν άλλο υπόλοιπο αδείας για να κάνουν τα απαραίτητα χριστουγεννιάτικα ψώνια τους.

Ο κατάλογος θα μπορούσε να συνεχιστεί κι άλλο, και σε κάθε περίπτωση όσοι διαπράττουν την κάθε ανέντιμη πράξη, επικαλούνται στους εαυτούς τους τη δικαιολογία ότι καλώς έκαναν και φέρθηκαν έτσι διότι τελικά κατάφεραν το πολυπόθητο αποτέλεσμα που ήθελαν.

Ο κόσμος έχει την εντύπωση ότι θα αποκτήσει γρήγορα τη δύναμη που επιθυμεί να έχει, εάν «κόψει δρόμο» και ενεργήσει χωρίς τους περιορισμούς της ηθικής.
Η ανεντιμότητα μπορεί να παρέχει μία στιγμιαία ικανοποίηση, αλλά ποτέ δεν θα διαρκέσει.

Μπορώ να σκεφτώ πολλά παραδείγματα ανθρώπων οι οποίοι είναι επιτυχημένοι επειδή ακριβώς δεν είχαν αυτή την ακεραιότητα, γεγονός που δημιουργεί μία ψευδή αντίληψη του δρόμο προς την επιτυχία που θα πρέπει κανείς να ακολουθήσει.

Το κάθε άτομο στα παραπάνω παραδείγματα ενδεχομένως να κερδίσει το στιγμιαίο αποτέλεσμα, αλλά δυστυχώς, ότι αυτό το στιγμιαίο αποτέλεσμα έρχεται μαζί με την πληρωμή ενός απίστευτα υψηλού τιμήματος με εκτεταμένες συνέπειες.

Αυτό το άτομο έχει χάσει την ικανότητά του να είναι αξιόπιστο ως ακέραιος χαρακτήρας, που είναι το πιο πολύτιμο αγαθό στη ζωή μας.
Τα χρηματικά κέρδη ή η εξουσία είναι προσωρινά, αλλά το κέρδος που εισπράττετε από όσους σας θεωρούν ως ακέραιο άνθρωπο θα είναι για όλη τη ζωή σας.

Κάθε ένας που σας εμπιστεύεται, θα μεταφέρει την εμπιστοσύνη που τρέφει στο πρόσωπό σας σε κάποιους τουλάχιστον συνεργάτες τους, και ο λόγος του χαρακτήρα σας θα εξαπλωθεί σαν πυρκαγιά.
Η αξία της εμπιστοσύνης που εκπέμπετε είναι πολύ πιο πέρα από οτιδήποτε που μπορεί να μετρηθεί.

Για τους επιχειρηματίες σημαίνει ότι οι επενδυτές είναι πρόθυμοι να τους εμπιστευθούν τα λεφτά τους.
Για τους εργαζόμενους, η ακεραιότητα του χαρακτήρα τους, σημαίνει ότι ο προϊστάμενος ή ο διευθυντής τους είναι πρόθυμοι να τους εμπιστευθούν και να τους αναθέσουν μεγαλύτερες ευθύνες αλλά και ευκαιρίες επαγγελματικής εξέλιξης.
Για τις εταιρείες σημαίνει ότι οι πελάτες τους εμπιστεύονται δίνοντάς τους όλο και περισσότερες δουλειές.

Για εσάς, η ακεραιότητα σημαίνει ότι έχετε μία ολόκληρη στρατιά ανθρώπων στο πλευρό σας που είναι πρόθυμοι να κάνουν το παραπάνω βήμα για να σας βοηθήσουν διότι ξέρουν ότι συστήνοντάς σας και σε άλλους δεν θα θιχτεί ποτέ η φήμη του δικού τους ακέραιου χαρακτήρα.

Ναι, η εμπιστοσύνη που σας δείχνουν όλοι οι άλλοι είναι πέρα και από οτιδήποτε που να μπορεί να μετρηθεί, διότι σας αποφέρει απεριόριστες ευκαιρίες και ατελείωτες δυνατότητες.

Το αντίθετο όμως συμβαίνει στη διαφορετική περίπτωση. Ο Γουόρεν Μπάφετ, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Berkshire Hathaway είπε το καλύτερο:

«Όταν θέλετε να προσλάβετε κόσμο κοιτάξτε να έχουν τρεις αξίες: ακεραιότητα, ευφυΐα και ενέργεια.Εάν δεν διακατέχονται από την πρώτη αξία, τότε οι άλλες δύο θα σας σκοτώσουν.»

Η έλλειψη ειλικρίνειας ενός ατόμου τελικά θα καλύψει τη διαφορά. Μπορεί να μην συμβεί σήμερα, ούτε και μετά από πολλά χρόνια, αλλά να είστε σίγουροι πως κάποια στιγμή θα συμβεί.

Μία συμβουλή σε όσους προσπαθούν να γίνουν ακέραιοι χαρακτήρες: Αποφύγετε όσους δεν είναι αξιόπιστοι.
Μην συνεργάζεστε με αυτούς. Μην συνδέεστε μαζί τους. Μην τους δικαιολογείτε. Μην επιτρέψετε στον εαυτό σας να δελεαστεί και να πιστέψετε ότι ενώ μπορούν να είναι ανέντιμοι με τους άλλους, δεν θα είναι ποτέ μαζί σας.
Αν κάποιος είναι ανέντιμος σε οποιαδήποτε πτυχή της ζωής του, να είστε βέβαιοι ότι θα είναι και σε πολλές άλλες πτυχές της ζωής του.

Δεν μπορείτε να απορρίψετε ακόμη και εκείνες τις μικρές καθημερινές πράξεις ανεντιμότητας, όπου κάποιος παίρνει δύο εφημερίδες από το περίπτερο και πληρώνει μόνο τη μία.

Γενικότερα, εάν κάποιος δεν μπορεί να είναι αξιόπιστος στα απλούστερα θέματα ειλικρίνειας τότε πώς μπορεί ενδεχομένως να είναι έμπιστος σε χρονοβόρες και πολύπλοκες επιχειρηματικές συναλλαγές;

Υπάρχει μια πινακίδα στον τοίχο του γραφείου μου, η οποία έχει ως εξής:

«Κάνε ό,τι είναι σωστό και η συνέπεια ας ακολουθήσει».

Χρησιμεύει ως μια καθημερινή υπενθύμιση ότι η επιτυχία πράγματι έρχεται και παρέρχεται, αλλά η ακεραιότητα θα μείνει για πάντα.

Πηγή:e-fsw.gr

 

 

 

Εγώ θα αναφερθώ μέσα από μια προσωπική εμπειρία που δεν αφορά άμεσα εμένα, αλλά 2 συναδέλφους στη δουλειά μου. Δεν υπήρξαν φίλες, απλά συνάδελφοι. Μια μέρα μάλωσαν μπροστά σε όλους μας. Όλοι ακούσαμε το λόγο της διαφωνίας τους, έγινε ένας μικρός χαμός στη δουλειά. Εγώ όπως πάντα μπήκα στη μέση να τις ηρεμήσω. Τις αγαπώ και τις 2. Είναι διαφορετικές σαν χαρακτήρες αλλά τις αγαπώ. Την μια (ας την πούμε Μαρία) την εκτιμώ απεριόριστα και σαν επαγγελματία υγείας αλλά και σαν άνθρωπο. Με άπειρες γνώσεις, απίστευτα καλή στη δουλειά της, με ηγετική ικανότητα, υπευθυνότητα και ευσυνειδησία. Σαν άνθρωπος, στοργική ευαίσθητη, ειλικρινής, ντόμπρα. Ότι είναι να πει θα στο πει κατάμουτρα. Την άλλη (ας την πούμε Βάσω) την αγαπώ γιατί έτσι νιώθω. Χωρίς να έχουμε πιο προσωπική σχέση, μιλάμε στη δουλειά, μέχρι εκεί. Και εκείνη με αγαπά και το νιώθω.

Όταν λοιπόν τσακώθηκαν δημιουργήθηκε ένα άσχημο κλίμα στη δουλειά. Γιατί βρισκόμαστε σε ένα χώρο εργασίας κλειστό, 30-35 άτομα και το γεγονός συζητήθηκε ανοιχτά και «κλειστά». Όταν η μια ήταν σε ένα σημείο της εργασίας, δεν ήταν η άλλη. Η μια μιλούσε με συγκεκριμένα άτομα, η άλλη με άλλα. Ξαφνικά, κάποιοι από το σύνολο διασπάστηκαν. Εγώ ήμουν ουδέτερη. Αγαπώ και τις 2 εξάλλου και δεν ήθελα να πάρω θέση.

Πολλές φορές η Μαρία μου μιλούσε για τη διαφωνία της με τη Βάσω. Πνιγόταν από τις αδικίες που της γίνονταν και μου εξιστορούσε γεγονότα προσπαθώντας να βρει το δίκιο της, να βρει συμπαράσταση. Ιεραρχικά να αναφέρω. στη δουλειά η Μαρία ήταν πιο πάνω και αμέσως μετά η Βάσω. Πάνω από τη Μαρία και τη Βάσω υπήρχε η υπεύθυνη ας πούμε, που είχε καλές σχέσεις με τη Βάσω και έτσι έκαναν «πόλεμο» στη Μαρία. Αυτός ο ύπουλος πόλεμος όμως δεν ήταν ορατός σε εμένα τουλάχιστον. Ότι γίνονταν εναντίον της γίνονταν με τέτοιο τρόπο που κανείς δεν καταλάβαινε τίποτε. Πχ ήθελε η Μαρία να πάρει ρεπό, της έλεγαν ok, και την επόμενη μέρα, έλειπε η Βάσω και την καλούσαν ξαφνικά για δουλειά. Και αυτό δεν έγινε μία φορά μόνο.
Η Μαρία λοιπόν μιλούσε. Ήταν άνθρωπος που την έπνιγε η αδικία που υφίστατο. Η Βάσω από την άλλη δεν έβγαζε άχνα. Τουλάχιστον σε εμένα. Δεν την είχα ακούσει ποτέ να μιλάει άσχημα για τη Μαρία, ποτέ δεν την είχα ακούσει να σχολιάζει κάποιον, πάντα μα πάντα σιωπηλή. Και κάποιος που δεν μιλάει ακόμη και να είναι ο χειρότερος εκ των 2, σου γίνεται περισσότερο συμπαθής γιατί απλά δεν μιλάει.. Ο Τζωρτζ Μπερνάρντ Σώ είχε πει «Η σιωπή δεν κάνει λάθη» όπως και ο Billings είχε πει «Η σιωπή είναι από τα πιο δύσκολα επιχειρήματα για να αντικρούσεις». Δεν ξέρω αν ορισμένοι άνθρωποι λειτουργούν έτσι βάση τακτικής για να κερδίσουν την εύνοια των υπολοίπων. Η σιωπή ίσως σε αυτήν την περίπτωση είναι χρυσός γιατί με αυτή εξαγοράζεις την ηρεμία σου, εξαγοράζεις την πλεονεκτική θέση να βλέπεις την αντίδραση του άλλου εκ του ασφαλούς, γιατί εξαγοράζεις χρόνο που θα σου φάνει χρήσιμος στην επόμενη κίνηση. Άραγε αυτό χαρακτηρίζεται σοφία;; ή πονηριά; Σε εμένα πάντως «έπιασε». Όχι ότι σταμάτησα να εκτιμώ τη Μαρία αλλά υποσυνείδητα ένιωσα να λυπάμαι για τη Βάσω. Και εκεί είναι που απόρησα με τον εαυτό μου. Ξέρω ότι η Μαρία λέει αλήθεια. Ότι καψώνι της κάνουν στη δουλειά ισχύει. Και εκεί ένιωσα τη δύναμη της σιωπής. Σε κερδίζει ακόμη κα αν ο άλλος είναι ο πιο πανούργος, ο πιο πονηρός, ο πιο ραδιούργος άνθρωπος στον κόσμο. Με κέρδισε συναισθηματικά αλλά δεν άφησα να με παρασύρει.

Εκτός από την προσωπική μου εμπειρία σχετικά με τη δύναμη της σιωπής στις διαπροσωπικές σχέσεις θα παραθέσω και μερικές αξιόλογες απόψεις που βρήκα στο διαδίκτυο:

Από το Men's Health:

«Στις παρακάτω περιπτώσεις, η καλύτερη επιλογή είναι να κρατάς το στόμα σου κλειστό» λέει ο Teller, το αόρατο μέλος του κωμικού δίδυμου Penn & Teller.

Μόλις τελείωσε ένας καβγάς.
Aσε τον πίσω σου και μην τον σκέφτεσαι. Μην μπεις στον πειρασμό να απολογηθείς ή να ζητήσεις συγχώρεση. Αυτό πάντα καταλήγει στην ατάκα: «Eκανα λάθος. Ποτέ όμως δεν θα έκανα κάτι τέτοιο αν εσύ πρώτα δεν είχες κάνει...». Γι' αυτό καλύτερα θα ήταν να μην πεις κάτι και να συνεχίσεις αυτό που έκανες σαν να μην τρέχει τίποτα.

Σε προκαλούν για καβγά μέσω e-mail.
Μην πέσεις στην παγίδα, καθώς είναι θέμα χρόνου να κολλήσεις μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή, προσπαθώντας μάταια να βρεις ένα επιχείρημα που θα έγραφε ένας δικηγόρος. Παρεμπιπτόντως, καλό θα ήταν να μην τσακώνεσαι με νομικούς συμβούλους μέσω e-mail. Οι διαμάχες είναι η ειδικότητά τους.

Τα αίματα ανάβουν στο meeting που διευθύνεις.
Κάντε διάλειμμα. Πρώτα θα πρέπει να δώσεις το καλό παράδειγμα -μιας και το διευθύνεις- παραμένοντας ευγενικός. Επίσης, αυτή η κίνηση δείχνει ότι η διαμάχη έχει πλέον περάσει και ότι σίγουρα μπορείτε να ασχοληθείτε με καλύτερα πράγματα. Τέλος, γέμισε όλα τα ποτήρια με τσάι ή αφέψημα, μιας και το συγκεκριμένο ρόφημα (και ειδικά η μέντα) έχει τον τρόπο να επαναφέρει την ηρεμία στο τραπέζι.

Από το TLIFE:

Η σιωπή λένε είναι χρυσός. Η Μαρέα Λαουτάρη-Δεληγιάννη, Πιστοποιημένη Life & Relationship Coach, RMT, USA / MA in Communications, UK διευκρινίζει πως στις σχέσεις συμβαίνει το αντίθετο. Η σιωπή δημιουργεί προβλήματα...

«Η σιωπή μου προς απάντησή σου» είναι κάτι που συχνά παρατηρούμε ως αντίδραση στους καβγάδες ζευγαριών.

Η σιωπή όμως μπορεί να πληγώσει και να εκνευρίσει τον σύντροφό μας ενώ είναι βέβαιο ότι δεν αποτελεί την καλύτερη τακτική επίλυσης των διαφορών μας. Πρόκειται για ένα αμυντικό-επιθετικό παιχνίδι που δεν βοήθησε ποτέ κανέναν που ήθελε να έχει μια υγιή και ευτυχισμένη σχέση.

Εκείνος που επιλέγει να σιωπήσει, στην πραγματικότητα αισθάνεται ότι τιμωρεί με αυτόν τον τρόπο τον σύντροφό του. Η συμπεριφορά αυτή στόχο έχει να δείξει στον άλλον ότι έκανε κάποιο σημαντικό σφάλμα και να τον αναγκάσει να ζητήσει συγγνώμη. Στην πραγματικότητα όμως αυτό που πετυχαίνουμε σιωπώντας είναι να εκνευρίσουμε περισσότερο τον άλλον και τελικά να χειροτερέψουμε την όλη κατάσταση.

Αντί για τη σιωπή λοιπόν, καλύτερα είναι να ακολουθήσουμε κάποιους βασικούς κανόνες καλής επικοινωνίας που θα μας επιτρέψουν όχι μόνο να επιλύσουμε το θέμα που έχει προκύψει, αλλά θα δυναμώσει ακόμη περισσότερο την ερωτική μας σχέση.

ΠΩΣ ΝΑ ΛΥΣΕΙΣ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ...
Δείτε κάποιες ιδέες που βοηθούν στην ουσιαστική επίλυση των προβλημάτων και στην ενδυνάμωση της σχέσης.

1. Γίνετε ξανά ο ενήλικος στη σχέση

Μην παίζετε «παιχνιδάκια» προσπαθώντας να τιμωρήσετε τον σύντροφό σας μέσω της σιωπής. Αντί για αυτό, αποφασίστε να γίνετε ο ενήλικος στη σχέση και να θέσετε ανοιχτά το θέμα το οποίο σας απασχολεί με υπευθυνότητα. Μην υποθέτετε γιατί έκανε ο σύντροφός σας αυτό που έκανε. Με ηρεμία και λογική πείτε του τι σας ενοχλεί, τι συναισθήματα σας προκαλεί το γεγονός και για ποιο λόγο έχετε αναστατωθεί. Εάν στη διάρκεια της συζήτησης αισθανθείτε ότι θυμώνετε ή ότι τα νεύρα σας «χτυπάνε κόκκινο», κάντε ένα μικρό διάλειμμα και επιτρέψτε στον εαυτό σας να ηρεμήσει. Όταν νιώσετε και πάλι έτοιμοι, συνεχίστε τη συζήτηση από το σημείο που σταμάτησε. Άλλωστε, τα προβλήματα που έχετε δεν πρόκειται να εξαφανιστούν από μόνα τους, χρειάζεται να τα δουλέψετε και να τα λύσετε μαζί.

2. Πάρτε την ευθύνη

Ακόμα κι αν είστε θυμωμένοι με τη συμπεριφορά του συντρόφου σας, είναι σημαντικό να αναγνωρίσετε και να παραδεχτείτε ότι θα μπορούσατε και εσείς να είχατε διαχειριστεί το θέμα διαφορετικά. Πάντα υπάρχουν επιλογές, δεν είναι όλα μονόδρομος. Είναι ελάχιστες οι περιπτώσεις στις οποίες φταίει αποκλειστικά και μόνο ο ένας. Συνήθως πάντα υπάρχει κάτι που θα μπορούσατε να έχετε κάνει ή πει διαφορετικά (και καλύτερα). Το να παραδεχτείτε ότι κάνατε και εσείς κάποια σφάλματα δείχνει ότι είστε καλοπροαίρετοι και ότι προσπαθείτε να λύσετε το πρόβλημα όχι ότι απλά επιτίθεστε και κατηγορείτε τον άλλον.

3. Αντιμετωπίζοντας τη σιωπή

Εάν δεν είστε εσείς, αλλά ο σύντροφός σας σιωπά, προσπαθήστε να ανταποκριθείτε με αγάπη και μην διακόψετε τη ροή της επικοινωνίας με μια βαρύγδουπη σιωπή (που στο μυαλό σας μπορεί να λέει πολλά, στην πραγματικότητα όμως δημιουργεί χάσμα). Διακινδυνεύετε έτσι να χρειαστούν μέρες ή και εβδομάδες για να ξαναμιλήσετε. Σε αυτήν την περίπτωση, το μόνο που θα έχετε πετύχει είναι να χειροτερέψετε την κατάσταση χωρίς να έχετε λύσει το πρόβλημα το οποίο θα εξακολουθεί να υπάρχει.

Αντιμετωπίστε λοιπόν τη σιωπή του συντρόφου σας συνεχίζοντας τη συζήτηση. Ακόμα και εάν ο σύντροφός σας είναι αναστατωμένος για κάτι που κάνατε ή δεν κάνατε, ζητήστε συγγνώμη. Εάν δεν σας λέει τι τον έχει στεναχωρήσει, ρωτήστε τον. Ακούστε τι έχει να σας πει χωρίς να προσπαθείτε να αμυνθείτε ή να επιτεθείτε πριν ακούσετε όλα όσα έχει να σας πει. Ακόμα κι αν θεωρείτε ότι ο σύντροφός σας κάνει λάθος, το να επιβεβαιώσετε ότι δεν έχετε σκοπό να παρατήσετε την προσπάθεια να διατηρήσετε τη σχέση σας, θα βοηθήσει και τους δυο σας να ξεπεράσετε κάθε πρόβλημα.

4. Μερικές φορές το να κερδίσεις σημαίνει ότι θα χάσεις

Οι σχέσεις δεν αφορούν στο ποιος κερδίζει και ποιος χάνει. Εάν μαλώνετε με τον σύντροφό σας και κερδίσετε στη διαμάχη και στα επιχειρήματα, τι θα έχετε πραγματικά κερδίσει εάν έχετε χάσει την εμπιστοσύνη, την ασφάλεια και την αγάπη του;

Ο στόχος δεν είναι να κερδίσετε στον καβγά! Το πιο σημαντικό είναι να δυναμώσετε την αγάπη που αισθάνεστε κατανοώντας καλύτερα ο ένας τον άλλον.

Το πραγματικό κέρδος στη σχέση είναι να μπορείτε να συζητάτε ειλικρινά, με σεβασμό και ευγένεια. Να μιλάτε ανοιχτά για όσα σας απασχολούν αλλά να μην ξεχνάτε να είστε τρυφεροί σε όλη αυτή τη διαδικασία. Αν ο στόχος σας είναι να αποδώσετε κατηγορίες, το όφελός σας θα είναι βραχυπρόθεσμο, γιατί μακροπρόθεσμα θα έχετε απλά καταστρέψει την αγάπη στη σχέση σας.

Σιωπές λοιπόν, τέλος.

Το τρόλεϊ είναι γεμάτο κόσμο, ο ένας πάνω στον άλλο, ανάσα δεν μπορούν να πάρουν! Σταματά στη στάση, ανοίγουν οι πόρτες και άλλοι τόσοι από έξω περιμένουν να ανέβουν! Σπρώχνονται, τρέχουν να προλάβουν όλοι να ανέβουν! Η κυρία της ιστορίας μας, βολεμένη από μέσα αρχίζει να φωνάζει εκνευρισμένη:

"Μα πού πάτε για όνομα του Θεού!! Δεν βλέπετε πως το τρόλεϊ είναι γεμάτο;"

Την επόμενη μέρα η ίδια κυρία περίμενε στη στάση το τρόλεϊ. Εργάσιμη μέρα, χαμός στους δρόμους. Πέρασε αρκετή ώρα και ο κόσμος συνωστίζεται στη στάση. Ξαφνικά σκάει μύτη το τρόλεϊ από τη γωνία. Η κυρία της ιστορίας πετάγεται να βγει μπροστά να μπει πρώτη στο τρόλεϊ. Σταματάει, ανοίγουν οι πόρτες, σπρώχνει από εδώ, σπρώχνει από εκεί για να μπει. Δυσκολεύεται, φτάνει στο 1ο σκαλί, ο κόσμος από μέσα δεν μετακινείται να περάσει. Αρχίζει να φωνάζει με νεύρα:

"Μα άδειο είναι το τρόλεϊ! Κάντε πιο πέρα να χωρέσουμε όλοι..."

Η ιστορία αυτή μου αρέσει πολύ γιατί μας δείχνει με απλό τρόπο πώς αλλάζει η συμπεριφορά των ανθρώπων, για την ίδια κατάσταση, ανάλογα με τα συμφέροντά τους.

Ένα από τα χαρακτηριστικά που ξεχωρίζω στους ανθρώπους είναι η ακεραιότητα του χαρακτήρα. Να μπορείς να υπερασπίζεσαι τις αξίες σου ότι και αν γίνει, ακόμη και αν χάσεις υπερασπίζοντάς τες. Αυτό που λες, αυτό να είναι και αυτό να πράττεις.

Πάντα προσπαθώ να υπενθυμίζω στον εαυτό μου τα εξής:

- Μην ξεχνάς ποτέ αυτούς που σε βοήθησαν όταν είχες ανάγκη.

- Να αγαπάς με την καρδιά σου.

- Να είσαι όσο πιο ειλικρινής και ευθύς γίνεται.

- Μην κρατάς θυμό για κανέναν, ο θυμός όταν επιμένει, παραμορφώνει.

- Να συγχωρείς και να χτίζεις πάλι γέφυρες.

- Να έχεις ακεραιότητα χαρακτήρα. Και έτσι να επιλέγεις τους φίλους σου. Ο άνθρωπος που αλλάζει γνώμη, ο άνθρωπος που συμφωνεί με όλους δεν θα μείνει στη ζωή σου για πολύ, περαστικός θα είναι.

- Να κρατάς μακριά τους ανθρώπους vampire τους ανθρώπους που σου ρουφούν ενέργεια.

- Πάντα να εμπιστεύεσαι το συναίσθημα σου, αυτό πάντα σου δείχνει το δρόμο και ποτέ μην αμφισβητείς το συναίσθημα των άλλων.

- Να έχεις υπομονή με τους ανθρώπους και υπομονή για μένα σημαίνει να τους ακούς. Οι περισσότεροι πλέον δεν ακούνε, απλά θέλουν να μιλάνε. Ο καλός ακροατής μπορεί να γίνει ένας πολύ καλός φίλος..

- Να σκέπτεσαι θετικά σε κάθε δυσκολία που θα προκύψει.

- Να κάνεις όνειρα χωρίς να χάνεις την πραγματικότητα.

- Κλείνοντας, να προσέχεις πάντα το σύνδρομο του τρόλεϊ.!!!.

Βγάλτε φωτογραφία τα μικρά σας τη πρώτη μέρα του σχολείου και τη τελευταία για να δείτε πόσο αλλάζουν μέσα σε μια χρονιά!

Αν το κάνετε κάθε χρόνο, μπορείτε να φτιάξετε ένα φωτογραφικό άλμπουμ όταν τελειώσουν το λύκειο!!!

πηγή: happy learning education ideas.

Ξέρεις πώς να πιάσεις ένα μωρό, ξέρεις να αλλάζεις τις πάνες, ξέρεις να το πλένεις, είσαι πιο σίγουρη για το θηλασμό, ξέρεις να αντιμετωπίσεις μια αρρώστια και δεν πανικοβάλλεσαι με τον 1ο πυρετό ή συνάχι. Είσαι πια έμπειρη μαμά!
Αυτό που δεν γνωρίζεις είναι πώς θα αναπτυχθεί η μεταξύ τους σχέση και πώς εσύ θα διαχειριστείς 2 διαφορετικούς χαρακτήρες. Οι αγωνίες σου πολλές, πώς θα αντιμετωπίσει το μεγάλο παιδί το μικρό; θα ζηλεύει; Θα διεκδικεί μια θέση στην αγκαλιά σου ενώ εκείνη τη στιγμή θηλάζεις; Θα ζητά περισσότερο την προσοχή σου; Και εσύ ως μαμά θα μπορείς να αγαπήσεις ξανά και το ίδιο; Θα είσαι δίκαιη; Θα μπορείς να ανταπεξέλθεις με 2 παιδιά στο σπίτι;
Θυμάμαι όταν γεννήθηκε η μικρή μας κόρη και έκλαιγε τη νύχτα ξύπναγε η μεγάλη, έκλαιγε και εκείνη και φώναζε «το μωρό κλαίει!!» Τότε ενώ θήλαζα πήγαινα δίπλα της και ξάπλωνα κοντά της για να ηρεμήσει. Πώς άραγε θα της φαινόταν το κλάμα του μωρού μέσα στη νύχτα;
Και οι μήνες πέρασαν και το μωρό μας μεγάλωσε, έγινε παιδάκι. Και εκεί ξεκίνησαν οι τσακωμοί. Όταν η μικρή ήταν 18 μηνών διεκδικούσε χώρο, στο χώρο της μεγάλης, παιχνίδια και αγκαλιές. Αγκαλιές, όταν η μαμά είχε τη μεγάλη αγκαλιά, προσοχή όταν η μαμά ασχολιόταν περισσότερο με την αδερφή της, επιβεβαίωση και εκείνη όταν η μαμά έλεγε μπράβο αλλά όχι σε εκείνη. Αυτό που δεν γνώριζαν και τα 2 μου αστεράκια, παρόλο που η μαμά τους το έλεγε συνέχεια, είναι ότι η αγκαλιά της είναι τόσο μεγάλη για να χωρέσουν και οι 2 τους μέσα! Ο χρόνος, η διάθεση, η όρεξη να τους προσφέρει γίνεται διπλή.
Όλα αλλάζουν με το 2ο παιδί. Εκεί που νιώθεις ότι η αγάπη σου δεν μπορεί να μοιραστεί ξαφνικά διπλασιάζεται. Εκεί που ένιωθες ότι δεν έχεις άλλες αντοχές ξαφνικά τις αποκτάς. Απορείς πώς κουραζόσουν με μόνο ένα παιδί. φαντάσου!
Τη στιγμή που γεννιέται το 2ο παιδί ξεκινάς να μαθαίνεις πάλι από την αρχή. Σίγουρα όχι πώς να αλλάζεις πάνα, αλλά πώς να μεγαλώνεις παιδιά με διαφορετικές ανάγκες και προσωπικότητες. Μαθαίνεις να οργανώνεις τη μέρα σου για να χωρέσουν όλες τους οι ανάγκες στο πρόγραμμά σου. Μαθαίνεις ότι τα παιδιά έχουν ανάγκη άλλα παιδιά και η δική σου παρουσία στο παιχνίδι πλέον δεν είναι απαραίτητη όταν είναι 2..Μαθαίνεις να έχεις παραπάνω υπομονή, μαθαίνεις από τον τρόπο που αγαπά το ένα το άλλο...
Φέτος το καλοκαίρι μικρά μου σας παρατηρούσα περισσότερο από ποτέ. Μικρό μου τσουρεκάκι, συγκινούμαι με τον τρόπο που κοιτάς τη μεγάλη σου αδερφή στα μάτια. Κανείς δεν σου έμαθε να την έχεις πρότυπο και όμως εσύ αυτήν βλέπεις. Κάνεις ότι κάνει. Ακόμη και την ίδια πόζα παίρνεις στις φωτογραφίες!
Καραμελένια μου, βουρκώνω κάθε φορά που υπερασπίζεσαι τη μικρή σου αδερφή, που της μιλάς γλυκά, που της μαθαίνεις πράγματα, που την παρηγορείς κάθε φορά που κλαίει. Έμαθες και εσύ από τη μικρή σου αδερφή όπως μαθαίνει και εκείνη από εσένα και μαζί με εσάς διδάσκομαι και εγώ να γελάω πιο συχνά, να βλέπω μέσα από τα μάτια σας τον κόσμο και μακάρι 1 δευτερόλεπτο να κερδίζω από την αθωότητα της ψυχής σας μου φτάνει..

 

Οι 2 εβδομάδες αναμονής με ή χωρίς συμπτώματα, δεν σημαίνει τίποτα και δεν καθορίζει το αποτέλεσμα!

Από τη δική μου εμπειρία, είχα 3 φορές θετικό όπου κάθε αναμονή ήταν διαφορετική. Στο 1ο θετικό που ήταν δίδυμη κύηση, είχα έντονο πόνο στην κοιλιά, την 8η μέρα αναμονής είχα το αίμα εμφύτευσης (spotting) και λίγο πριν τη χοριακή ήμουν τόσο σίγουρη ότι θα αδιαθετήσω όπου πήρα παυσίπονο! Στο 2ο θετικό δεν είχα το spotting αλλά είχα εξάψεις και δέκατα. Κανένα άλλο δημοφιλές σύμπτωμα εγκυμοσύνης!
Στο 3ο θετικό, δεν είχα απολύτως κανένα σύμπτωμα!

Μην αφήνεις τον χρόνο να περνάει!

Έχοντας δεδομένο ένα πρόβλημα υπογονιμότητας και εφόσον έχεις επιλέξει τον σύντροφό σου και οι συνθήκες είναι καλές για να κάνεις οικογένεια, τότε ξεκίνα!!
Συμβουλές του τύπου «Είσαι μικρή έχεις χρόνια μπροστά σου» ή «προσπάθησε ακόμη μερικά χρόνια» νομίζω μπορεί να αποτελέσουν τροχοπέδη στο όνειρό σου.
Η υπογονιμότητα καθορίζεται σαν έννοια για ένα ζευγάρι μετά από 2 χρόνια ελεύθερων επαφών χωρίς αποτέλεσμα. Εφόσον αυτό το διάστημα παρέλθει και διαπιστωθεί πρόβλημα πρέπει να λάβεις πιο δραστικά μέτρα!

Ενημερώσου!

Η γνώση είναι δύναμη όπως σίγουρα θα ξέρεις και στην προκειμένη μπορεί να σε γλιτώσει από πολλές ταλαιπωρίες, προβλήματα και απογοητεύσεις. Είναι καλό να γνωρίζεις τι γίνεται στο σώμα σου και πώς μπορείς να το παλέψεις. Ιστοσελίδες, blogs, forums ακόμη και επιστημονικές εργασίες είναι εύκολα προσβάσιμες στο διαδίκτυο για τον καθένα!

Μην νιώθεις μόνη!/μόνος!

Περισσότερα από 300.000 νέα ζευγάρια στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν προβλήματα σύλληψης και υπογονιμότητας. Μπορεί η έννοια αυτή να είναι κάτι καινούριο για σένα αλλά σίγουρα δεν είσαι μόνη/ος σε αυτό. Μπορείς να βρεις συμπαράσταση είτε επώνυμα στους συλλόγους υποστήριξης γονιμότητας είτε ανώνυμα στο ivfforums! Πάντα υπάρχει κάποιος να σε ακούσει και να σε καταλάβει.

Το bed rest στην αναμονή δεν εγγυάται θετικό αποτέλεσμα!

Ότι είναι να γίνει θα γίνει είτε μείνεις ακούνητη 2 εβδομάδες, είτε γυρίσεις στην εργασία σου, είτε πας διακοπές! Βρες αυτό που θα σε κάνει να νιώθεις εσύ καλά και απόλαυσε την αναμονή και το δικαίωμα στο όνειρο.

Τίποτα δεν έχει τελειώσει μέχρι να έρθουν οι "Ρώσοι!"

Μπορεί να ξεκινήσεις μια προσπάθεια με τα χειρότερα προγνωστικά, να μην ανταποκρίνεσαι όπως θα πρέπει στα φάρμακα, να μην έχεις πολλά ωάρια, να γονιμοποιείται μόνο ένα, να είσαι χάλια στην αναμονή, να μην έχεις συμπτώματα, να κλαίς, να απογοητεύεσαι, να είσαι σίγουρη για το αρνητικό και μέσα στην πίκρα σου να κάνεις και ένα τσιγαράκι συνοδευόμενο από το αγαπημένο σου ποτό! Και την επόμενη μέρα να κάνεις χοριακή και να βλέπεις ένα τριψήφιο αριθμό!! Έχει συμβεί! Συμβαίνει!!! Και μπορεί να συμβεί και σε σένα! Για αυτό, κρατάμε το κεφάλι ψηλά και κάνουμε ένα βήμα τη φορά.

Όλοι έχουν μια άποψη για την εξωσωματική!

Και αυτό είναι καρατσεκαρισμένο!! Συγγενικά πρόσωπα, συνεργάτες, φίλοι, κολλητές, γνωστοί, γείτονες έχουν να λένε!!!!
«Έχεις άγχος πρέπει να ηρεμήσεις για να κάνεις παιδί», «Δεν προσπαθείτε αρκετά!», «Έμαθα ότι αυτός ο γιατρός δεν είναι καλός, να τον αλλάξεις!», «Πρέπει να πάτε διακοπές!», «Έχετε δοκιμάσει την τάδε θεραπεία;;;», «Ο γιος μου σίγουρα δεν έχει κάποιο πρόβλημα, εσύ το έχεις!» (Αυτή αποτελεί και θανάσιμη πεθερά..!)

Κράτα μικρό καλάθι!

Συνήθως, οι περισσότεροι γιατροί λένε, ότι η 1η εξωσωματική είναι δοκιμαστική. Δεν γνωρίζουν πώς ο οργανισμός σου θα ανταποκριθεί στα φάρμακα και πώς θα εξελιχθεί η προσπάθεια. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να έχεις θετικό και με την 1η! Πιστεύω όμως ότι είναι καλύτερο να έχεις χαμηλότερες προσδοκίες όσο τέλεια και αν παρουσιάζονται τα πράγματα. Αν τελικά έρθει το θετικό η χαρά σου θα είναι διπλή, αν όχι, θα είσαι προετοιμασμένη και θα μπορείς να ανακάμψεις πιο γρήγορα!

Η υπομονή μπορεί να τελειώνει σε «Η-ήττα» αλλά πάντα νικά!

Μεγάλο προσόν να μπορείς να περιμένεις και τα υπογόνιμα ζευγάρια το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό. Όλα θα έρθουν και όλα θα γίνουν αρκεί να περιμένεις τη δική σου σειρά. Γιατί για όλους έρχεται αργά ή γρήγορα η στιγμή, που το όνειρο για ένα παιδί γίνεται πραγματικότητα.:)

 

Και η φράση αυτή μου θυμίζει το IVFforums και για αυτό θα ήθελα να μιλήσω.
Το IVFforums πρόκειται για ένα φόρουμ ιδιαίτερο. Δεν είναι ένα φόρουμ μαμάδων όπου κάθε εγγεγραμμένο μέλος μιλάει με περισσότερη άνεση και ελευθερία. Πρόκειται για ένα φόρουμ εξωσωματικής και είναι λογική η δυσκολία να παρουσιάσεις ανοιχτά το πρόβλημά σου ακόμη και όταν κρύβεται πίσω από ένα παρωνύμιο.

Υπήρξαν εκατοντάδες μέλη που ξεπέρασαν οποιαδήποτε εμπόδια και έγιναν καθημερινά ακροατές, αναγνώστες, συγγραφείς αυτής της παρέας. Διαβάσαμε σε αυτό το φόρουμ απίστευτες ιστορίες εξωσωματικής με θετική έκβαση, μάθαμε για ιατρικά προβλήματα που δεν γνωρίζαμε καν ότι μπορεί να προκαλέσουν υπογονιμότητα, ενημερωθήκαμε για χιλιάδες άλλα, αλλά κυρίως μοιραστήκαμε εμπειρίες. Μοιραστήκαμε εμπειρίες για γιατρούς, για πρωτόκολλα, για συμπεριφορές ανθρώπων στα κέντρα, για προσπάθειες.

Και όλος αυτός ο πλούτος γνώσεων βρίσκεται εκεί μέσα. Δεν χρειάζεται να εκθέσεις το πρόβλημά σου άμα δεν θέλεις. Μπορείς απλά να διαβάζεις. Γιατί τα γραφόμενα κάθε μέλους, κάθε ιστορία, είναι η παρακαταθήκη που αφήνεται στους επόμενους.

Συγκεκριμένα κάθε μέλος στο φόρουμ μπορεί να έχει μια υπογραφή, ένα κειμενάκι με το ιστορικό του, που το κειμενάκι αυτό φαίνεται σε κάθε ποστ του. Αυτό για μένα είναι μεγάλος θησαυρός!!! Κάθε νέο μέλος μπορεί να διαβάζει ιστορίες μελών που δεν γράφουν πια αλλά μέσα από την υπογραφή τους μπορεί να παίρνει κουράγιο και δύναμη!
Δεν χρειάζεται να είναι εκεί για να σε βοηθήσουν. Το έχουν ήδη κάνει πριν από εσένα για σένα. Και χαίρομαι ιδιαίτερα όταν βλέπω υπογραφές μελών που παρόλο που έγιναν μαμάδες συνεχίζουν να έχουν το ιστορικό τους στην υπογραφή τους και δεν το σβήνουν.
Είναι λοιπόν απίστευτο, άμα σκεφτείς ότι τα γραφόμενα ενός μέλους του φόρουμ το 2005 για παράδειγμα δίνουν δύναμη και ελπίδα σε εκείνους που τώρα μπήκαν σε αυτό το μονοπάτι..

Πάντα φανταζόμουν το IVFforums σαν ένα δέντρο, όπου κάθε νέο μέλος με την ιστορία του είναι ένα κλαδάκι. Και κάθε μωρό από εξωσωματική κάνει όλο το δέντρο να ανθίζει. Και κάθε απώλεια το μαραζώνει.. Αλλά όχι για πολύ! Γιατί τα κλαδάκια αυξάνονται πιο γρήγορα και τα περισσότερα μέλη κάνουν το δέντρο να ανθίζει όλο και συχνότερα! Και όσο αυτό μεγαλώνει, τόσο οι ρίζες του βαθαίνουν και κάνουν τα θεμέλια πιο δυνατά!! Η ψυχή αυτού το δέντρου είναι η ελπίδα, η πίστη, η υπομονή, η γνώση, η επιμονή, αρετές που ξεχειλίζουν από κάθε κλαδί, από κάθε ιστορία.

Αυτή την πολύτιμη πνευματική κληρονομιά οφείλουμε να σεβαστούμε και να διαφυλάξουμε! Και για αυτό το λόγο είμαι και εγώ εδώ.
«Πιστεύω στο απίστευτο που είναι η πιο αληθινή μας ιστορία» αποτελεί για μένα το μήνυμα, το σύνθημα, το σλόγκαν του φόρουμ εξωσωματικής που επιβεβαιώνεται κάθε χρόνο μέσα από διάφορες ιστορίες.
Εύχομαι να είναι και η δική σου ιστορία ένα απίστευτο θαύμα!