Είμαι μανούλα κοντά στα 10 χρόνια πλέον.... έχω τρεις υπέροχους αγγέλους....κι όσο και να έχω συμβιβαστεί ότι η καρδιά μου πλέον ζει χωρισμένη στα τρία, έξω από το σώμα μου, ακόμη νομίζω ότι θα έχω τα τρία μικρά μου απόλυτα προστατευμένα.....

Κι έρχονται κάτι στιγμές που κλονίζεται όλο σου το είναι..... που σου κόβονται τα πόδια.... που σου τελειώνει το οξυγόνο.... που νομίζεις ότι παύεις να ζεις....

Μια τέτοια μέρα ήταν εκείνη η μέρα στις αρχές του Ιουνίου.... που άκουσα τη γιατρό να λέει ότι αυτός ο όζος που είχε ο μικρός μου ετών 8,5 είναι παρά πολύ μεγάλος και πρέπει άμεσα να γίνει ελαστογραφία για τον προσδιορισμό του και επιπλέον εξετάσεις.... που άκουσα να μου λένε ότι στα παιδιά οι όζοι στη πλειοψηφία τους είναι κακοήθεις.... που έβλεπα δυο ματάκια να με κοιτάνε με απορία μη κατανοώντας ακριβώς τι γίνεται, και να με ρωτάει γιατί πρέπει να κάνει και άλλες εξετάσεις......

Εκείνο το πρωινό σταμάτησα να αναπνέω.... διεκπεραιωτικά κανόνισα με τις οδηγίες της γιατρού να γίνουν όλα άμεσα......κι έπειτα ήρθε εκείνο το λυτρωτικό απόγευμα που άκουσα εκείνο τον εκπληκτικό επιστήμονα να με καθησυχάζει.... δεν υπήρχε θέμα κακοήθειας.... δεν ήταν καν ένας όζος όλο αυτό..... ήταν απλά ένα κυστικό θυλάκιο.

Μαζί με τον θυμό αδένα, μαζί με λεμφαδένες.... κι όλα αυτά, στον απλό υπέρηχο φαινόταν σαν ένα.... ενώ απλά αποτελούσαν την κλασική εικόνα του αυτοάνοσου νοσήματος που έχει κληρονομήσει από τη μανούλα ο μικρός μου....

Οι οδηγίες ήταν συχνή παρακολούθηση κι όλα θα πάνε καλά.... κι ενώ ανάσανα ξανά. Έχω ακόμη έναν κόμπο στο στομάχι.... έναν κόμπο ποτέ κανένα τους να μη μου πάθει κάτι.....

Κι ενώ ξέρω ότι διαγνωσμένα πλέον τα δυο μου μεγάλα έχουν ένα αυτοάνοσο νόσημα προίκα από εμένα, αυτό δε με τρομάζει τόσο.... ψάχνω, διαβάζω, ρωτάω και προσπαθώ να τους δώσω καλές βάσεις και εφόδια για να μπορέσουν να το έχουν κοιμισμένο όσο πιο πολύ γίνεται.....

Αυτά τα αλλά όμως είναι που με τρομάζουν πολύ..... και ξέρω ότι δε μπορώ να κάνω κάτι, εκτός από το να ρουφάω τη κάθε μας μέρα, τη κάθε μας στιγμή, το κάθε δευτερόλεπτο..... γιατί πολύ απλά κανείς δε ξέρει τι του ξημερώνει το αύριο.....

[Κάντε Like στη σελίδα μας στο Facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα]

Πάμε λοιπόν να ξαναθυμηθούμε οι παλαιότεροι και να γνωρίσουν οι νεότεροι αγαπημένα τραγούδια,  σε όλα σχεδόν τα είδη μουσικής,  που «μιλάνε» για την μάνα, με αγάπη, με νοσταλγία αλλά και με παράπονο... εξομολόγηση μετά μουσικής λοιπόν!

1)Mama- Spice Girls
So now I see through your eyes, all that you did was love,
Mama I love you, Mama I care,
Mama I love you, Mama my friend
{youtube}VsNbhwSXDB8|720|400{/youtube}

2)Mamma mia- ABBA
Mamma mia, here I go again
My my, how can I resist you?
Mamma mia, does it show again?
My my, just how much I've missed you
Yes, I've been brokenhearted
Blue since the day we parted
Why, why did I ever let you go
Mamma mia, now I really know
My my, I could never let you go
{youtube}unfzfe8f9NI|720|400{/youtube}

3)Mama said – Metallica
Mama, she has taught me well
Told me when I was young
"Son, your life's an open book
Don't close it 'fore its done"
"The brightest flame burns quickest"
{youtube}4FKYsUEuvIo|720|400{/youtube}

4)"Bohemian Rhapsody" - Queen
Mama, just killed a man.
Put a gun against his head,
pulled my trigger, now he's dead.
Mama, life has just begun.
But now I've gone and thrown it all away.
Mama, ooh...
{youtube}fJ9rUzIMcZQ&nohtml5=False|720|400{/youtube}

5)Mother - John Lennon
Mother, you had me
But I never had you
I wanted you
But you didn't want me
So
I got to tell you
Goodbye
{youtube}eDVkkwl6aJo&nohtml5=False|720|400{/youtube}

6)Mamma - Luciano Pavarotti
I can feel your tired hand
looking for my golden curls
I can hear, and your voice is a whisper
the lullaby of back then
today, your white head
I want to hold tight to my heart.
{youtube}UNmT7UswM7E&nohtml5=False|720|400{/youtube}

7)Γερνάω μαμά - Τάνια Τσανακλίδου
Μαμά, πεινάω
μαμά, φοβάμαι
μαμά, γερνάω, μαμά.
Και τρέμω να 'μαι αυτό που χρόνια ανησυχείς:
ωραία, νέα κι ατυχής.
{youtube}se76jnoTqjQ&nohtml5=False|720|400{/youtube}

8)Μαμά - Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Τα βράδια ήσουν μια αγκαλιά κι ανάμεσα απ' τα φιλιά
έκανες τη φωνή λαγού, το λύκο και την αλεπού.

Και όταν γύριζα αργά "θα σου τα πάρω τα κλειδιά"
"θα βρεις τις πόρτες πια κλειστές"
"θα με πεθάνεις, αυτό θες;" α, ρε μαμά.

Μαμά, πού πας ...
{youtube}Rym3GCIlMUA&nohtml5=False|720|400{/youtube}

9)Μάνα που ζώ – Μητροπάνος
Έτυχε να με γεννήσεις
και ζωή να μου χαρίσεις
στον πιο δύσκολο καιρό
μάνα πού ζω
{youtube}jvtX3tH0Mag&nohtml5=False|720|400{/youtube}

10)Δεν μπορώ μανούλα – Ελένη Βιτάλη
Δεν μπορώ μανούλα μ', δεν μπορώ,
αχ συρε να φέρεις το γιατρό.

Αχ συρε να φέρεις το γιατρό,
μην πεθάνω η δόλια και χαθώ.

Αγάπησα μανα μ' αγάπησα,
πικρά η μαύρη το μετάνιωσα.

Πικρά η μαύρη το μετάνιωσα,
αχ μανούλα μου δε σ' άκουσα.
{youtube}n8JHHKwdins&nohtml5=False|720|400{/youtube}

11) Γράμμα σου στέλνω μάνα μου - Καζαντζίδης
Γράμμα σου στέλνω μάνα μου
με λόγια πονεμένα
μαύρο με βρήκε ριζικό
μανούλα μου στα ξένα

Μανούλα στο σπιτάκι μας
δε θα με δεις να μπαίνω
μέσα σ' αυτό με γέννησες
κι όμως αλλού πεθαίνω
{youtube}DyBCV2X69tw&nohtml5=False|720|400{/youtube}

12) Ποτέ την μάνα μην πικράνεις – Καίτη Γκρέυ
Σαν τη μάνα κανείς δε σε προσέχει
και χαρά, χαρά σ' όποιον την έχει.

Μονάχα η μάνα, η μάνα θα σε νιώσει
στον πόνο σου και στη χαρά.
Αυτή κουράγιο, κουράγιο θα σου δώσει
όταν σε βρει, σε βρει μια συμφορά.
{youtube}ngxvRTi-Y4c&nohtml5=False|720|400{/youtube}

13) Μάνα – Λουδοβίκος των Ανωγείων
Μάνα μου υπερήφανη
και ντροπαλή μου μάνα
δεν το πιστεύω πως χτυπά
για σένα η καμπάνα.

Φεγγάρι παραγγέλνω σου
και μην το λησμονήσεις
τη μάνα μου στα σκοτεινά
δεν θέλω να αφήσεις.
{youtube}sYCNnswglC8&nohtml5=False|720|400{/youtube}

14)Της μάνας η καρδιά-Παντελής Θαλασσινός
«Δώσε μου μάνα την καρδιά, στα πόδια της ν' αφήσω»
«Αν είναι γιε μου για καλό, εγώ στηνε χαρίζω»

Κι έτσι της πήρε την καρδιά και χάθηκε στο δρόμο,
μα σε μια πέτρα σκόνταψε και δάκρυσε απ' τον πόνο.

«Χτύπησες μήπως γιόκα μου, ψηλό μου κυπαρίσσι;»
γυμνή η καρδιά τού μίλησε, προτού να ξεψυχήσει.
{youtube}SjjKtIo4dyM&nohtml5=False|720|400{/youtube}

15)Τη μάνα μου την αγαπώ – Νίκος Ξυλούρης
Τη μάνα μου την αγαπώ
γιατί πονεί για μένα,
μα όχι αγάπη μου γλυκιά
όσο αγαπώ εσένα.

Μα 'γώ μικρή μου σ' αγαπώ
μα συ δεν το κατέχεις
να 'θελα σου το πει κανείς
Φίλο θελά τον έχεις.
{youtube}eIz7-NRO1YI&nohtml5=False|720|400{/youtube}

[Κάντε Like στη σελίδα μας στο Facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα]

φωτογραφία

Η αυτοπεποίθηση είναι ένα από τα σημαντικότερα εφόδια που χρειάζεται να έχει ένα παιδί καθώς μεγαλώνει. Είναι θεμελιώδες χαρακτηριστικό για την συναισθηματική και ψυχική ανάπτυξή του καθ' όλη την διάρκεια της ζωής του, καθώς επηρεάζει τόσο τις επιδόσεις του όσο και τις διαπροσωπικές του σχέσεις.

Η αυτοπεποίθηση αρχίζει να διαμορφώνεται από τα πρώτα κιόλας χρόνια του παιδιού και καθοριστικό ρόλο παίζουν τόσο οι γονείς όσο και 'οι σημαντικοί άλλοι' στην ζωή του παιδιού, όπως για παράδειγμα οι δάσκαλοι, οι συνομήλικοι και οι κοντινοί συγγενείς.

Αν και δεν υπάρχει μαγική συνταγή για να σιγουρευτούμε ότι ένα παιδί θα αποκτήσει αυτοπεποίθηση, παρακάτω είναι κάποιες ιδέες που μπορούν να βοηθήσουν τους γονείς σε αυτήν την προσπάθεια:

• Δείχνετε την αγάπη σας προς το παιδί σας κάθε μέρα και χρησιμοποιώντας διαφορετικούς τρόπους. Δείξτε την με λόγια και με πράξεις. Πείτε του τρυφερά λόγια, δώστε του αγκαλιές, κάντε του μικρές εκπλήξεις εκεί που δεν το περιμένει, πάρτε του ένα μικρό δωράκι και πάνω από όλα αφιερώστε του χρόνο. Χρόνο πολύ και ποιοτικό. Έτσι το παιδί μαθαίνει ότι είναι άξιο αγάπης και ότι οι σημαντικοί άνθρωποι στην ζωή του απολαμβάνουν την παρέα και εκτιμούν τον χαρακτήρα του. Μαθαίνει επομένως να εκτιμάει και το ίδιο τον εαυτό του.

• Εκτιμήστε και αναγνωρίστε τα θετικά του στοιχεία. Προσπαθήστε να κάνετε τουλάχιστον μια θετική επισήμανση κάθε μέρα. Πολλές φορές οι θετικές συμπεριφορές ενός παιδιού περνούν απαρατήρητες, γιατί οι γονείς τις θεωρούν δεδομένες ή θεωρούν πως το παιδί οφείλει να τις έχει. Έτσι εστιάζουν μόνο στις αρνητικές συμπεριφορές του και υπονομεύουν την αυτοεκτίμηση του παιδιού τους, το οποίο αρχίζει να πιστεύει πως μόνο αρνητικά πράγματα κάνει. Αναγνωρίστε λοιπόν και όλα τα πράγματα που σας αρέσουν στο παιδί σας και στην συμπεριφορά του.

• Μην πέσετε όμως στην παγίδα των ασταμάτητων 'μπράβο' και των διαρκών επαίνων. Προτιμήστε να ενθαρρύνετε το παιδί σας παρά να το επαινέσετε. Η διαφορά μπορεί να φαίνεται μικρή, αλλά είναι σημαντική, διότι ο έπαινος εστιάζει συνήθως στο αποτέλεσμα, ενώ η ενθάρρυνση υπολογίζει και την προσπάθεια που κάνει ένα άτομο. Φράσεις όπως το 'μου αρέσει ο τρόπος που το χειρίστηκες' ή 'φαίνεται πως δούλεψες πολύ σκληρά για αυτό' ή 'έχεις βελτιωθεί τόσο πολύ από την προηγούμενη φορά' είναι φράσεις γνήσιας αναγνώρισης που ενθαρρύνουν το παιδί να προσπαθεί και που καλλιεργούν την αίσθηση ότι αξίζει. Είναι πολύ διαφορετικές από ότι ένα στεγνό και αόριστο 'Μπράβο' ή ένα 'τα πήγες πολύ καλά', το οποίο εστιάζει μόνο στο αποτέλεσμα. Όπως έχει πει και η Judy Arnall (2015), o έπαινος είναι σαν το fast food: είναι ωραίος σε μικρές δόσεις αλλά βλαβερός σε μεγάλες . Μην υπερβάλλετε όταν επαινείτε το παιδί σας, γιατί όπως κάθε υπερβολή είναι αρνητική. Φροντίστε όμως να το ενθαρρύνετε όσο περισσότερο μπορείτε. Και αν δεν είστε σίγουροι αν είναι αρκετό προτιμήστε το λίγο περισσότερο από το λίγο λιγότερο.

• Μην προφυλάσσετε το παιδί σας συνεχώς από τυχόν αποτυχίες. Απλώς βεβαιωθείτε ότι θα είστε δίπλα του όταν πέσει για να το βοηθήσετε να ξανασηκωθεί. Αφήστε το παιδί να πειραματιστεί και να δοκιμάσει τις δυνάμεις του. Έχει ανάγκη να μάθει μόνο του ως που φτάνουν οι δυνατότητες που έχει. Ταυτόχρονα όμως βοηθήστε το να θέτει ρεαλιστικούς στόχους που μπορούν να επιτευχθούν έτσι ώστε να παίρνει μια αίσθηση ικανοποίησης και να μην ματαιώνεται. Ακόμα και όταν είναι πολύ μικρό το παιδί μπορεί να κάνει πολλά πράγματα μόνο του. Επίσης, βεβαιωθείτε πως δεν έχετε υπερβολικές προσδοκίες από αυτό. Βοηθήστε το όποτε σας ζητάει βοήθεια, αλλά μην προτρέχετε και κυρίως μην τρέχετε από πίσω του για να τα κάνετε όλα εσείς αντί για εκείνο. Και τις φορές που δεν θα τα καταφέρει, δώστε έμφαση στην προσπάθεια που έκανε και όχι μόνο στο αποτέλεσμα.

• Ενθαρρύνετε το παιδί σας να εκφράζει τις απόψεις του, αλλά και τα συναισθήματά του. Δείξτε του ότι το υπολογίζετε και ότι σέβεστε την προσωπικότητά του και την γνώμη του ακόμα και αν δεν συμφωνείτε με αυτήν. Δώστε του πολλές ευκαιρίες να παίρνει το ίδιο μόνο του αποφάσεις που επηρεάζουν την ζωή του. Από τις πιο μικρές, όπως το τι προτιμάει να φορέσει ή να φάει έως και τις πιο μεγάλες.

• Αποφύγετε τις ταμπέλες και τα επικριτικά σχόλια. Τις ειρωνίες και τους σαρκασμούς. Αφήνουν βαθιά σημάδια στην ευαίσθητη παιδική ψυχή. Συνήθως δεν τις εννοούμε, αλλά αν τις χρησιμοποιούμε συχνά τα παιδιά τις εσωτερικεύουν και μαθαίνουν να προσδιορίζουν τον εαυτό τους με αυτόν τον αρνητικό τρόπο. Καμία ταμπέλα δεν μπορεί να είναι ακριβής. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι μονοκόμματος όπως υποδηλώνει μια ταμπέλα που συχνά μπαίνει και ξεχνάει να βγει. Για παράδειγμα, ένα παιδί δεν μπορεί να είναι πάντα κλαψιάρικο ή πάντα τεμπέλικο ή πάντα αγενές. Μπορεί συγκεκριμένες συμπεριφορές του να μην είναι αποδεκτές, αλλά η λύση σίγουρα δεν είναι να βγάζουμε μια υπεργενικευμένη κρίση για το 'είναι' του παιδιού εξολοκλήρου.

• Και τέλος, φροντίστε τον εαυτό σας. Μην ξεχνάτε πως είστε ίσως το πιο δυνατό πρότυπο για το παιδί σας και πως έχει ανάγκη από ένα υγιές πρότυπο μίμησης. Σεβαστείτε λοιπόν τα δικά σας όρια και τις ανάγκες σας. Το παιδί σας μαθαίνει βλέποντάς σας να εκτιμάτε τον εαυτό σας.

[Κάντε Like στη σελίδα μας στο Facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα]

Για ακόμα μία χρονιά ο Οργανισμός Make-A-Wish (Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος) διοργανώνει το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου στον Εθνικό Κήπο στο Ζάππειο, από τις 11 το πρωί έως τις 7 το απόγευμα, το "Family Fun Day", μια Ημέρα Χαράς για όλη την Οικογένεια!

Το Family Fun Day είναι μια γιορτή γεμάτη ξεγνοιασιά, παιχνίδι και συναρπαστικές δραστηριότητες για μικρούς και μεγάλους. Μία γιορτή για όλους όσους πιστεύουν στη θεραπευτική Δύναμη μιας Ευχής! Όλοι μαζί, μέσα από μια διασκεδαστική και διαφορετική διαδικασία γινόμαστε μια μεγάλη αγκαλιά, για να δώσουμε Χαρά, Δύναμη και Ελπίδα, στα παιδιά εκείνα, που καθημερινά δοκιμάζονται.

Δραστηριότητες Ημέρας
Φουσκωτά παιχνίδια, bungee τραμπολίνο, παιχνίδια δράσης Laser Tag, yoga, χορός Salsa, επιτραπέζιο ποδοσφαιράκι & air hockey, μουσικοκινητικά παιχνίδια, piñata, face painting, αθλοπαιδιές, μπαλονοκατασκευές, ξυλοπόδαροι, ταχυδακτυλουργοί, clown, θεατρικό παιχνίδι, δημιουργική απασχόληση παιδιών, κ.ά.

Στον χώρο θα υπάρχει και έκθεση φωτογραφίας, από της Ευχές παιδιών του Make-A-Wish (Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος), που απεικονίζουν την δύναμη, τη χαρά και την ελπίδα.

Στη διάρκεια της εκδήλωσης θα πραγματοποιηθούν οι Βραβεύσεις των Σχολείων που διακρίθηκαν στο Διαγωνισμό Αστέρι-Της-Ευχής το 2015, από την Φαίη Σκορδά.
Η τιμή του εισιτηρίου είναι στα 8€ για όλους. Τετραμελής Οικογένεια (γονείς & 2 παιδιά): 30€.
H διάθεση των εισιτηρίων θα γίνεται μέσω της Viva και των συνεργατών τους και επί τόπου κατά την διάρκεια της εκδήλωσης.

Τα έσοδα από τη διοργάνωση του Family Fun Day προορίζονται αποκλειστικά για τις ανάγκες και το Έργο του Οργανισμού, το οποίο δεν είναι άλλο από την εκπλήρωση των Ευχών των παιδιών που πάσχουν από απειλητικές ασθένειες για τη ζωή τους. Γιατί μπορεί η περίοδος που διανύουμε ως χώρα να είναι εξαιρετικά δύσκολη για όλους, όμως είναι ακόμη δυσκολότερη για εκείνους που έχουν ένα άρρωστο παιδί στο νοσοκομείο.

Χορηγός Επικοινωνίας : Civitas, nannuka.com

Το Μake-A-Wish (Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος) πραγματοποιεί τις πιο βαθιές επιθυμίες παιδιών με σοβαρές και απειλητικές ασθένειες, ενισχύοντας τον αγώνα τους για ζωή, με χαρά, δύναμη και ελπίδα.

[Το κείμενο δημοσιεύεται στο πλαίσιο συνεργασίας του IVFforums.gr με το Μake-A-Wish (Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος)]

[Κάντε Like στη σελίδα μας στο Facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα]

Σκέφτομαι πως για όλους τους ανθρώπους στον κόσμο η μάνα είναι η αρχή και το τέλος των πάντων. Είναι η τροφός, η παιδαγωγός, η αγκαλιά, η συντροφιά, η έμπιστη φίλη, η ψυχαγωγός, η παρηγοριά. Κι όλα αυτά καλά, για όσο είναι χρήσιμα. Το θέμα, σκέφτομαι, είναι τί γίνεται όταν αυτά δεν μας χρειάζονται πια. Παύουμε να τα εισπράττουμε; Όσο συγκρουσιακό κι αν ακούγεται, ναι, παύουμε, γιατί η αλήθεια είναι πως η σχέση μας με τη μάνα μας περνάει από διάφορες φάσεις. Ξεκινάει με την απόλυτη εξάρτηση – φυσική και ψυχική- του παιδιού από την μητέρα, εξάρτηση την οποία σταδιακά και κλιμακωτά αφήνουμε στην άκρη (η τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να κάνουμε) για να μπορέσουμε να περάσουμε στον απογαλακτισμό μας, (πράγμα μεταφορικά δυσκολότερο από ότι κυριολεκτικά) για να μπορέσουμε να εξελιχθούμε πάλι σταδιακά, μεγαλώνοντας λίγο λίγο και γινόμενοι όλο και περισσότερο αυτόνομοι κι ανεξάρτητοι ενήλικες.

Κι έτσι λοιπόν συμπεραίνω πως η μάνα εδώ έχει τον καταλυτικό ρόλο! Η μάνα είναι αυτή που καλείται να αφήσει στην άκρη τις δικές της ανάγκες πραγμάτωσης και τις δικές της προβολές και να σκεφτεί πως θα γίνει το τεντωμένο τόξο από το οποίο εκτινάσσεται το βέλος, όπως λέει τόσο παραστατικά κι ο αγαπημένος μου Καλίλ Γκιμπράν. Η μητέρα, λοιπόν οφείλει να έχει κατά νου ότι είναι το εφαλτήριο· είναι η αρχή, είναι η βάση από την οποία ξεπετάγομαι για να εξελιχθώ, να προοδεύσω, και να απογειωθώ στην δική μου ενήλικη ζωή. Και για να μπορέσω εγώ να τα κάνω αυτά, η μάνα είναι αυτή που σταδιακά θα με οδηγήσει στο να την χρειάζομαι όλο και λιγότερο και να πατάω όλο και περισσότερο στα πόδια μου.

Κι η μάνα που το κάνει αυτό δεν φοβάται· όχι δεν φοβάται να με αφήσει να αυτονομηθώ και να πετάξω γιατί έχει εμπιστοσύνη στην σχέση μας και ξέρει καλά πως αυτός είναι ο ρόλος της: να με θρέψει, να με στηρίξει και να με ωθήσει. Κι εγώ, έχοντας νιώσει την ασφάλεια που μου δίνει αυτή η εμπιστοσύνη, έχοντας νιώσει πως είμαι ικανή, εκτινάσσομαι σαν το βέλος για να φτάσω ό,τι έχω ονειρευτεί!

Φτάνοντας τους στόχους μου έναν έναν γυρίζω πάντα πίσω και κοιτάζω εκεί· κοιτάζω στην μάνα που με τα λόγια της και την συμπεριφορά της, με την συνεχή ενθάρρυνση και στήριξη μου έμαθε ότι μπορώ να καταφέρω ό,τι θελήσω γιατί απλά, μπορώ!

Κι αυτός είναι ο στόχος της δικής μου ζωής σε αυτόν τον ρόλο: να είμαι μία τέτοια μάνα και το παιδί μου να μπορέσει να πετάξει ελεύθερο και να αγγίξει τα αστέρια που το ίδιο επιθυμεί!

[Κάντε Like στη σελίδα μας στο Facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα]

Ίσως σας φανεί υπερβολικό, όμως είναι πραγματικότητα ότι μερικά παιδιά, μόλις νιώσουν, για παράδειγμα, το πόδι τους να βουλιάζει στην άμμο, αμέσως αρχίζουν να κλαίνε σπαρακτικά ή και να «ουρλιάζουν» όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ένας γονιός. Eίναι φυσικό να αντιδρούν έτσι, όταν έχουν την αίσθηση –πραγματική ή φανταστική – μιας απειλής για το σώμα τους.

Τι θα πρέπει να γνωρίζετε...

• Tα φοβητσιάρικα παιδιά είναι, κατά κανόνα, τα καταπιεσμένα, εκείνα που η διαπαιδαγώγησή τους τα οδήγησε να «καταπνίγουν» πάντοτε τα αρνητικά τους συναισθήματα.

• Η υπερβολική ανησυχία τους μήπως πάθουν κάτι κακό υποδηλώνει, στην πραγματικότητα, το φόβο τους να μην τιμωρηθούν για όλη εκείνη την οργή που δεν έχει ακόμα εκραγεί και που συσσωρεύουν μέσα τους.

• Ενθαρρύνετε το φοβισμένο παιδί να σας μιλήσει για όσα φοβάται. Όσο πιο άνετα εκφράζει τους φόβους του τόσο πιο ήσυχο θα νιώθει.

• Δώστε εσείς το παράδειγμα: Μιλήστε του για κάποιο φόβο που σας ταλάνιζε σε μικρή ηλικία... «Kι εγώ παλιότερα φοβόμουνα τις καταιγίδες!».
Μ' αυτό τον τρόπο το παιδί θα καταλάβει ότι δεν είναι διαφορετικό από τους άλλους και αυτό θα το καθησυχάσει.

• Mάθετε να ξεχωρίζετε τους πραγματικούς φόβους. Αυτό που, εκ πρώτης όψεως, θεωρείτε ότι είναι ένα καπρίτσιο μπορεί στην πραγματικότητα να κρύβει αληθινό φόβο και το αντίστροφο.

• Eνδεχομένως να του έχει συμβεί ή να έχει παρακολουθήσει κάτι δυσάρεστο και να σας το κρύβει.

• Αν διαπιστώσετε ότι οι φόβοι του είναι πολλοί και το εμποδίζουν στην καθημερινότητά του, ίσως είναι καλύτερα να απευθυνθείτε σε έναν ειδικό.

Θυμηθείτε ότι...

• Δεν πρέπει να το πιέζετε να κάνει πράγματα που δεν θέλει, γιατί ίσως να το οδηγήσετε σε ακραίες αντιδράσεις.

• Mην τιμωρήσετε ποτέ και μην κοροϊδέψετε ένα παιδί που φοβάται.

Aν τα παιδιά πιστέψουν ότι δεν υποτιμάτε τους φόβους τους, τότε θα έχετε περισσότερες πιθανότητες να σας προσέξουν όταν προσπαθήσετε να τα καθησυχάσετε ή και να δοκιμάσουν μόνα να τους αντιμετωπίσουν.

Ευχαριστούμε τηνν κα.Αλεξάνδρα Καππάτου,
Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος.
Για περισσότερες πληροφορίες, www.akappatou.gr

 

(Το άρθρο δημοσιεύεται στο πλαίσιο συνεργασίας του IVFforums.gr με το health4you.gr)

[Κάντε Like στη σελίδα μας στο Facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα]

Ο εκφοβισμός (bullying) μπορεί να κάνει το παιδί να νιώθει μοναξιά, θλίψη, άγχος, ντροπή και συχνά να το οδηγεί στην κοινωνική απόσυρση. Το παιδί που υφίσταται εκφοβισμό μπορεί να βρίσκεται σε απόγνωση μην γνωρίζοντας πως να αντιδράσει και να χειριστεί την κατάσταση.

Ο εκφοβισμός έχει χαρακτηριστεί ως 'σιωπηλός εφιάλτης', καθώς το φαινόμενο αναπτύσσεται σε καταστάσεις μυστικότητας και φόβου. Το παιδί που υφίσταται εκφοβισμό τις περισσότερες φορές διστάζει να μιλήσει και να αναζητήσει βοήθεια και επιλέγει να τον υπομένει σιωπηλά με ό,τι συνέπειες αυτό μπορεί να συνεπάγεται.

Αν αντιληφθείτε ή υποψιαστείτε ότι το παιδί σας υφίσταται εκφοβισμό, αλλά το ίδιο, όντας ένα 'κλειστό' παιδί, δεν σας έχει μιλήσει, μπορείτε να το βοηθήσετε να σας 'ανοιχτεί΄.

Είναι σημαντικό να ενθαρρύνετε το παιδί σας να σας μιλήσει, χωρίς όμως να το πιέζετε. Παρακάτω υπάρχουν μερικές συμβουλές που θα σας βοηθήσουν.

- Διατηρήστε μια στάση αποδοχής προσέχοντας να μην είστε επικριτικοί απέναντί του.

- Δείξτε του ότι μπορεί να σας εμπιστευτεί. Είναι σημαντικό να νιώσει πως έχει έναν σύμμαχο που νοιάζεται για αυτό, το καταλαβαίνει και το αγαπά.

- Σεβαστείτε ότι κάποια πράγματα ίσως να είναι πολύ προσωπικά και να μην θέλει να τα μοιραστεί με κανέναν.

- Ευχαριστείστε το που σας εμπιστεύεται και που μοιράζεται μαζί σας το πρόβλημά του. Αναγνωρίστε πως δεν είναι εύκολο για το παιδί να παραδεχτεί ότι υφίσταται εκφοβισμό και να ανοιχτεί σε κάποιον. (π.χ. φόβος ότι θα το μάθει το παιδί που ασκεί εκφοβισμό και θα τον τιμωρήσει χειρότερα, ντροπή, δεν θέλει να ανησυχήσει τους γονείς του, δεν θέλει να είναι 'καρφί' κλπ.)

- Πείτε στο παιδί σας ότι έκανε πολύ σωστά που σας μίλησε, ότι ο εκφοβισμός είναι ανεπίτρεπτος και ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί.

- Αφιερώστε χρόνο στο παιδί σας και κάντε το να καταλάβει πως θα είστε πάντα διαθέσιμοι να σας μιλήσει όταν το χρειάζεται.

- Ακούστε με προσοχή αυτά που έχει να σας πει. Μάθετε πως σκέφτεται και πως νιώθει γι' αυτό που του συμβαίνει.

- Κάντε ερωτήσεις, χωρίς όμως ανακριτικό ύφος. Σκεφτείτε πως θα θέλατε να σας ρωτάει εσάς κάποιος αν ήσασταν στην θέση του παιδιού σας.

- Αν το παιδί σας δυσκολεύεται πολύ να μιλήσει, βοηθήστε το να βρει άλλους τρόπους να εκφραστεί (π.χ. Ζωγραφιές, ημερολόγιο, παιχνίδια, ανάγνωση βιβλίων με σχετικά θέματα)

Διαβάστε επίσης:

Οδηγίες αντιμετώπισης του σχολικού εκφοβισμού
Παρακάτω παρουσιάζεται ένα ενημερωτικό φυλλάδιο που αποστέλλεται απο τον "Μέντορα" (μη κερδοσκοπικό σωματείο για την Παιδική Προστασία) στα σχολεία και δίνει πρακτικές οδηγίες αντιμετώπισης στα ίδια τα παιδιά, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς.

 

Συχνά οι γονείς, παρά την καλή τους πρόθεση, κάνουν λάθη στην στάση τους απέναντι στο παιδί και έτσι το παιδί αισθάνεται πως δεν μπορεί να τους μιλήσει για κάτι που το απασχολεί, γιατί δεν θα το καταλάβουν ή/και θα το κάνουν να νιώσει ακόμα χειρότερα. Παρακάτω είναι μερικοί μη βοηθητικοί τρόποι αντιμετώπισης των γονέων, παγίδες τις οποίες πρέπει να αποφύγετε:

- Ο απορριπτικός: 'Πώς κάνεις έτσι; Δεν υπάρχει λόγος να αναστατώνεσαι'

- Ο μάρτυρας: 'Αυτό που περνάς εσύ δεν είναι τίποτα. Όταν ήμουν εγώ σχολείο...'

- Ο τοίχος: 'Δεν έχω χρόνο τώρα'

- Ο ανακριτής: 'Πές μου τα όλα. Πρέπει να ξέρω'

- Ο θύτης: 'Δειλός είσαι; Υπερασπίσου τον εαυτό σου'

- Ο σωτήρας: 'Αφησέ το πάνω μου'

- Ο μάγος: 'θα το λύσουμε μέχρι να πεις κύμινο'

- Ο ξερόλας: 'Ξέρω ακριβώς τι πρέπει να κάνεις'

Συνοψίζοντας, ως γονείς θα πρέπει να λειτουργήσετε ως καλοί ακροατές, με διακριτικότητα και σεβασμό προς την προσωπικότητα του παιδιού. Επίσης, θα πρέπει να μπορέσετε να καταλάβετε όχι μόνο τι έχει συμβεί, αλλά και πως νιώθει το παιδί σας. Τέλος θα πρέπει να συμπεριφερθεί όπως ένας υποστηρικτικός σύμμαχος, τον οποίο το παιδί θα μπορεί να νιώθει στο πλευρό του, όποτε τον χρειάζεται, ενώ ταυτόχρονα θα αισθάνεται πως το εμπιστεύεστε στο ότι μπορεί να πατάει μόνο του στα πόδια του.

[Κάντε Like στη σελίδα μας στο Facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα]

φωτογραφία: mrkempnz.com

 

Ωστόσο, είναι σημαντικό οι γονείς να βρουν κάποιες αποτελεσματικές στρατηγικές πειθαρχίας ώστε να βοηθήσουν τα παιδιά να ολοκληρώνουν τις εργασίες τους, για να έχουν επιτυχία στο σχολείο.

Πολλοί γονείς γκρινιάζουν, μαλώνουν, απειλούν, τιμωρούν ή δωροδοκούν τα παιδιά τους για να κάνουν τα μαθήματά τους. Αυτές οι τακτικές. είναι εξαντλητικές για τους γονείς, αφού βάζουν τόση ενέργεια για να πείσουν τα παιδιά και συνήθως δεν φέρνουν θετικά αποτελέσματα. Επιπλέον, υποδηλώνουν ότι ο γονέας παίρνει την ευθύνη για τη δουλειά του παιδιού και λειτουργούν ενάντια στην ανάπτυξη της αυτοπειθαρχίας του παιδιού. Το παιδί μπορεί τελικά να κάνει τη μελέτη του για να απαλλαγεί από τη γκρίνια του γονιού και όχι επειδή πιστεύει ότι είναι σημαντικό για το ίδιο. Αν μάλιστα ο γονιός εμπλακεί σε αγώνα εξουσίας μαζί του, θα αντιπαθήσει ακόμη περισσότερο τη σχολική μελέτη.

Υπάρχουν εναλλακτικοί τρόποι να παροτρύνεις τα παιδιά, που είναι μάλλον πιο αποτελεσματικοί.

Αφήστε να υπάρξουν οι φυσικές συνέπειες

Οι φυσικές συνέπειες είναι οτιδήποτε μπορεί να συμβεί αν το παιδί δεν διαβάσει τα μαθήματά του. Αν, για παράδειγμα, δεν το πιέσετε να μελετήσει, θα υπάρξει κάποια συνέπεια στο σχολείο. Μπορεί να πάρει μηδέν επειδή δεν παρέδωσε μια εργασία ή να ντροπιαστεί στην τάξη του, αν ο δάσκαλος το εξετάσει. Το να επιτρέψετε να βιώσει τέτοιες συνέπειες, μπορεί να του δώσει ένα κίνητρο για να κάνει τη δουλειά του την επόμενη φορά.

Δώστε του κίνητρο να κάνει τη δουλειά του

Ένα καλό κίνητρο για να κάνει το παιδί τη δουλειά του, είναι να χρησιμοποιείτε περισσότερο τις θετικές συνέπειες, π.χ. έπαινο, επιβράβευση, κοκ., που ενισχύουν τη θετική συμπεριφορά. Για παράδειγμα, επαινέστε το κάθε φορά που διαπιστώνετε ότι κάνει καλές επιλογές και διαβάζει τα μαθήματά του. Επισημάνετέ το όταν δείτε ότι εργάζεται σκληρά και επαινέστε το όταν παίρνει καλούς βαθμούς.

Επίσης μπορείτε να του δώσετε κίνητρο, θέτοντας όρια για τις εξωσχολικές του δραστηριότητες. Για παράδειγμα, μπορείτε να βάλετε τον κανόνα ότι δεν μπορεί να παίξει ηλεκτρονικά παιχνίδια, (ή να δει τηλεόραση κοκ), αν δεν έχει τελειώσει πρώτα τη σχολική μελέτη. Μετά αφήστε το ίδιο να αποφασίσει πότε θα κάτσει να κάνει τη δουλειά του. Όσο πιο γρήγορα τελειώσει τη μελέτη, τόσο περισσότερο χρόνο θα έχει να ασχοληθεί με τα πράγματα που του αρέσουν.

Είναι πολύ σημαντικό οι γονείς να έχουν υπόψη τους ότι:

● Στα παιδιά συνήθως δεν αρέσει να κάθονται και να μελετούν. Μην προσδοκάτε να τα κάνετε να τους αρέσει.

● Δεν μπορείτε να αναγκάσετε το παιδί σας να μελετήσει και να μάθει. Μπορείτε μόνο να το βοηθήσετε και να το ενθαρρύνετε, χωρίς να επιμένετε.

● Η σχολική μελέτη είναι ευθύνη του παιδιού. Ευθύνη του γονιού είναι να δώσει τη δυνατότητα στο παιδί του να κάνει τη μελέτη του, δηλ. να δώσει δομή, να φτιάξει το σύστημα. Δουλειά του παιδιού είναι να χρησιμοποιήσει το σύστημα.

Πώς να δημιουργήσετε μια δομή που θα διευκολύνει τη σχολική μελέτη

● Καθιερώστε ένα πρόγραμμα μελέτης σε συνεργασία με το παιδί. Η ώρα έναρξης της καθημερινής μελέτης πρέπει να είναι καθορισμένη. Επιμείνετε στην τήρηση αυτού του προγράμματος. Τα παιδιά ωφελούνται πάρα πολύ από τη δομή, ακόμη κι αν διαμαρτύρονται. Μπορεί να χρειαστούν αρκετές επαναλήψεις για να συνηθίσουν τα παιδιά το πρόγραμμα.

● Κρατήστε το πρόγραμμα προβλέψιμο και απλό. Θα μπορούσε να υπάρχει μια πεντάλεπτη προειδοποίηση ότι πλησιάζει η ώρα της μελέτης, ώστε να ολοκληρώσει το παιδί αυτό που κάνει τώρα, να καθαρίσει το τραπέζι της μελέτης, να αδειάσει το σακίδιό του από τα βιβλία και άλλα πράγματα και να ξεκινήσει.

● Δώστε στο παιδί τη δυνατότητα να κάνει κάποιες επιλογές γύρω από τη σχολική μελέτη και άλλα σχετικά θέματα. Μπορεί, για παράδειγμα, να κάνει τη μελέτη του πριν ή μετά το δείπνο ή αμέσως μόλις έρθει στο σπίτι ή να ξυπνήσει νωρίς το πρωί για να μελετήσει. Μία επιλογή που δεν έχει το παιδί είναι αν θα μελετήσει ή όχι.

● Βοηθήστε το παιδί αλλά μόνο αν σας το ζητήσει. Μην κάνετε εσείς τις εργασίες του παιδιού. Και μην του λέτε τις απαντήσεις. Βοηθήστε το να οδηγηθεί στη λύση, μέσα από κατάλληλες ερωτήσεις. Για παράδειγμα, «Τι έχεις καταλάβει εσύ;», «Ποια νομίζεις εσύ ότι είναι η απάντηση;», «Μπορείς να μου πεις ένα παράδειγμα;». Έτσι του δίνετε τη δυνατότητα να ανακαλύψει μόνο του.

● Βοηθήστε το παιδί να οργανώσει τη μελέτη του. Για παράδειγμα, δείξτε του πώς να διαχειρίζεται σωστά το χρόνο του, να βάζει προτεραιότητες σύμφωνα με τη σπουδαιότητα και την προθεσμία παράδοσης κάθε εργασίας.

● Επιβραβεύστε το παιδί με ενθαρρυντικά λόγια παρά με χρήματα ή δώρα. Κάντε θετικά σχόλια που επικεντρώνονται στη συμπεριφορά που θέλετε να ενθαρρύνετε. Για παράδειγμα, «Βλέπω ότι έχεις οργανώσει το τραπέζι της μελέτης σου και είσαι έτοιμος να ξεκινήσεις νωρίς. Αυτό δείχνει πρωτοβουλία και υπευθυνότητα μαζί!» ή «Ακολούθησες ακριβώς τις οδηγίες και τελείωσες σε 15 λεπτά μόλις!».

Επιτέλους δικαίωση για τους γονείς που παλεύουν για το αυτονόητο! Ένα βήμα πιο κοντά βρίσκονται οι γονείς που υποστηρίζουν το αυτονόητο, να είναι παρόντες σε κάθε ιατρική πράξη, στην οποία το παιδί έχει τις αισθήσεις του, εφόσον δεν υπάρχει άλλος συγκεκριμένος λόγος που να δικαιολογεί την απομάκρυνσή τους.

Η εμπεριστατωμένη εισήγηση με βιβλιογραφία και όλα τα σχετικά παραρτήματα, δίνει βάση στο αίτημα όλων αυτών των γονέων, που προσπαθούν εδώ και χρόνια να πείσουν τους επαγγελματίες υγείας να δρούν υπέρ του συμφέροντος του παιδιού.

Αναδεικνύει το προφανές, ότι δηλαδή η παρουσία του γονέα θα πρέπει να επιτρέπεται και να ενθαρρύνεται! Επίσης αναφέρεται και στην περίπτωση των εφήβων των οποίων η ανάγκη για παρουσία του γονέα, επίσης θα πρέπει να γίνεται σεβαστή. Όπως αναφέρει, η απομάκρυνση εάν είναι απαραίτητη θα πρέπει να έχει ειδική κατά περίπτωση αξιολόγηση. Ελπίζουμε εδώ να υπάρξει ειδική αναφορά στις περιπτώσεις που μπορούν να δικαιολογούν μια τέτοια "κατά περίπτωση" απομάκρυνση, πχ σε περιπτώσεις ψυχικών ασθενειών του γονέα, ή υποψίας κακοποίησης (έλειπε αυτή η περίπτωση απο την ετυμηγορία) κα.

Η απόφαση, πολύ ευγενικά, αλλά ξεκάθαρα, υποδεικνύει ότι είναι απαραίτητο να θεσμοθετηθεί ειδική οδηγία, η οποία θα οδηγήσει και σε καλύτερη εκπαίδευση των ειδικών, στο να παρέχουν αυτό που οφείλουν, το οποίο όπως αναφέρει ο συνήγορος του πολίτη, δεν είναι μόνο η παροχή ιατρικής φροντίδας αλλά και η ορθή μεταχείριση του ασθενούς. Το αυτονόητο δηλαδή.

- Διαβάστε την γνωμοδότηση εδώ:
http://parents.org.gr/images/upload/pote_pia_mona_pdf.pdf
"Απομάκρυνση γονέων κατά την διενέργεια ιατρικών πράξεων στα τέκνα τους"

- Η ομάδα Ποτέ πια Μόνα και οι γονείς οι οποίοι την απαρτίζουν, οδήγησε στην ανάδειξη του θέματος: https://www.facebook.com/groups/225537920935502/
Τηλέφωνο επικοινωνίας ενός από τους διαχειριστές της ομάδας "Ποτέ πια μόνα" για δημοσιογραφική κάλυψη: Κάλι Μαλαμάτου 6951924271

- Συζητήστε και ψηφίστε εδώ: Αιμοληψία - σας ζήτησαν να βγείτε από το δωμάτιο;
http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=28539

- Η ώρα της εξέτασης - πως να προετοιμάσετε το παιδί σας, τι θα ήταν καλό να κάνετε εκείνη την ώρα: http://pediatros-thes.gr/

πηγή:parents.org.gr

 

Οι «συστάσεις» αποτελούν από μόνες τους μια απολαυστική συλλογή και είναι γραμμένες με χιούμορ και καλή διάθεση. Το σημαντικό είναι ότι έχουν γραφτεί από άνδρα και πατέρα.

Οι 50 καλύτερες συμβουλές για μπαμπάδες:

• Στην καλύτερη περίπτωση, θα μάθετε δεύτερος ότι θα αποκτήσετε παιδί. Εάν κάνει υπέρηχο πριν σας το πει, τότε θα είστε τρίτος. Εάν είστε σε ελεύθερη σχέση, μπορεί να το μάθετε και τέταρτος.

• Μπαμπάς γίνεσαι εννέα μήνες πριν γεννηθεί το παιδί. Η δουλειά αρχίζει με το τεστ εγκυμοσύνης.

• Κάποιος πιο έξυπνος από σένα, μόλις είπε στην έγκυο γυναίκα σου ότι είναι όμορφη. Για δεύτερη φορά. Μην εφησυχάζεις.

• Μάθε να φτιάχνεις κοκτέιλ χωρίς αλκοόλ.

• Όταν μπείτε στον τελευταίο μήνα της εγκυμοσύνης, βάλε πετρέλαιο στο σπίτι.

• Βρες ένα καλό ντελιβεράδικο κοντά στο μαιευτήριο.

• Αγόρασε μία εφημερίδα τη μέρα που θα γεννηθεί το μωρό σου.

• Πάρε όσα σου δώσουν στο μαιευτήριο. Πάνες, πιπίλες, κρέμες.. ό,τι κι αν είναι, τα έχεις πληρώσει και με το παραπάνω!

• Τα πρώτα κακά του μωρού σου θα μοιάζουν ...με αργό πετρέλαιο. Μην φρικάρεις!

• Φαντάσου ότι προσλαμβάνεσαι ως πιλότος χωρίς καθόλου εκπαίδευση. «Αυτό είναι το πιλοτήριο. Καλή τύχη!». Κάπως έτσι είναι όταν θα φτάσεις σπίτι με το νεογέννητο. Και είναι έτσι για όλους...

• Όταν φτιάχνεις ξένο γάλα, το αναμιγνύεις με το κουτάλι, δεν το χτυπάς στο μπιμπερό σαν να ήταν σέικερ.

• Κανείς δεν το παραδέχεται, αλλά είναι αλήθεια. Τα νεογέννητα είναι άσχημα.

• Μην προσπαθήσεις σεξ, παρά μόνο εάν περάσουν έξι εβδομάδες από τον τοκετό.

• Όταν κάνεις μπάνιο στο νεογέννητο μην ξεχνάς τις πτυχώσεις στα ποδαράκια του. Το ίδιο ισχύει και με την κρέμα για το σύγκαμα.

• Η τσάντα για τις πάνες είναι απλώς μία τσάντα με πάνες. Δεν χρειάζεται να αγοράσεις κάτι καινούργιο.

• Όσο πιο πολλές τσέπες έχει ένα παντελόνι, τόσο πιο πολλές πάνες χωράει.

• Να θυμάσαι την Γιορτή της Μητέρας. Κάθε χρόνο!

• Όταν αρχίσετε να κάνετε σεξ μετά τον τοκετό, χρησιμοποίησε λιπαντικό.

• Ένας τρόπος να καταπολεμήσεις τη νύστα στη δουλειά είναι τα αρωματικά κεριά και η τσίχλα.

• Ηχογράφησε στο κινητό σου το μωρό που κλαίει. Θα το χρειαστείς στις δύσκολες στιγμές στη δουλειά.

• Ο λόξυγκας του μωρού ενοχλεί εσένα, όχι εκείνο.

• Εάν δίνετε στο μωρό ξένο γάλα, τότε έχεις και εσύ νυχτερινή βάρδια.

• Ως προς το θέμα των παιδιών, οι φιλοσοφικές αναζητήσεις των παππούδων θα είναι πολύ εύστοχες. Όχι όμως και οι ιατρικές τους συμβουλές.

• Μίλα στο μωρό σου. Συνεχώς!

• Εάν το καρότσι δεν έχει θήκη για το ποτήρι του καφέ, πάρε μία. Το πιο δύσκολο πράγμα είναι να καθοδηγείς καρότσι με το ένα χέρι.

• Όταν έρχεται η ώρα για κάποια απόφαση, μη δίνεις στη σύντροφό σου πολλές επιλογές για να διαλέξει εκείνη. Θα σου θυμώσει που δεν αναλαμβάνεις πρωτοβουλίες.

• Διπλό σετ ρούχα σε κάθε ταξίδι. Για το μωρό, αλλά και για σένα.

• Από δω και πέρα οι λέξεις που θα λες πιο συχνά θα είναι «όχι» και «μη». Βρες πιο θετικό τρόπο να εκφράζεσαι.

• Να πλένεις συχνά τα χέρια σου.

• Να ζητάς συγνώμη την ίδια μέρα που κάνεις το λάθος.

• Το πιο χρήσιμο gadget για τους γονείς, δεν είναι άλλο από την ενδοεπικοινωνία. Μόνο έτσι θα μείνετε και λίγο μόνοι.

• Να βγαίνεις με τη σύντροφό σου σε ρομαντικό ραντεβού, τουλάχιστον μία φορά το μήνα.

• Να παίρνεις πιο συχνά το μέρος της συντρόφου σου και λιγότερο της μητέρας σου.

• Μην σταματάς να ονειρεύεσαι.

• Βάλε προστασία στις πρίζες το ταχύτερο δυνατό.

• Εάν αφήσεις το παιδί να παίζει με το iPhone, καλύτερα να το βάλεις σε προφίλ αεροπορικής πτήσης.

• Εάν αποκτήσει νάνι... (είτε είναι αρκουδάκι, ή κουβερτάκι ή το μαξιλαράκι του) αγόρασε και δεύτερο.

• Να μιλάς κι εσύ στα ραντεβού με τον παιδίατρο. Κανείς δεν ξέρει το παιδί σου καλύτερα από σένα.

• Να πλένεις συχνά τα χέρια σου.

• Δεν ρωτάνε συνέχεια «γιατί» επειδή είναι περίεργα, αλλά επειδή ελπίζουν ότι θα αλλάξεις γνώμη.

• Μην τους δίνεις σνακ πριν το φαγητό. Στο τραπέζι να μπαίνουν πάντα πρώτα τα λαχανικά.

• Πρόσεχε, γιατί είναι δεδομένο ότι εσύ τελικά θα φας όλες τις κοτομπουκιές και τις τηγανιτές πατάτες που θα αφήσουν.

• Μην τσαντίζεσαι που το παιδί σου δεν μπορεί να διαλέξει. Εσύ του έδωσες τρεις επιλογές για πρωινό. Ας του έδινες μία.

• Το να περνάς χρόνο με το παιδί σου δεν είναι babysitting!

• Υδατοδιαλυτοί μαρκαδόροι, αυστηρά!

• Να λες συχνά στη σύντροφό σου «ευχαριστώ» και μάλιστα μπροστά στα παιδιά.

• Έχει μεγάλη διαφορά να ρωτήσεις το παιδί «Τι σου άρεσε περισσότερο στο μουσείο;» από «Σου άρεσε το μουσείο, έτσι δεν είναι;»

• Μην τους φοράς σαγιονάρες στην παιδική χαρά.

• Το πρόβλημα με το να είσαι καλός πατέρας είναι πως όταν πραγματικά τα καταφέρεις... είσαι πια άνεργος!

Το άρθρο δημοσιεύεται στο πλαίσιο συνεργασίας του IVFforums.gr με το health4you.gr