Menu

Κάθε μέρα...μια μέρα επιβίωσης

Κάθε μέρα...μια μέρα επιβίωσης

Εικόνα σκληρή.
Πραγματικότητα πιο σκληρή.
Ο καρκίνος άκουγα κάποτε θέλει δύναμη να τον αντιμετωπίσεις.
Δύναμη και θέληση για ζωή.
Το πέρασα και ξέρω....
Το έχω πει ανοιχτά εξάλλου...

Έρχεται σε κάθε γυναίκα να ακρωτηριάσει όχι μόνο το σώμα...αλλά και το μυαλό και την ψυχή της.
Όταν βλέπεις τις ουλές στο σώμα σου και χάνεις την γυναικεία σου υπόσταση.

Όταν γύρω σου φεύγουν άνθρωποι μόνο και μόνο γιατί δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν κάτι τέτοιο.
Στέκονται αδύναμοι των περιστάσεων....

Ο καρκίνος.... (όπως και οι περισσότεροι καρκίνοι)....νικιέται.
Νικιέται με την πρόληψη....αυτό φωνάζουμε όλοι...η πρόληψη νικάει.

Το βιώσαμε στο πετσί μας.
Κλάψαμε...πονέσαμε...χάσαμε τη γη κάτω από τα πόδια μας.
Οι περισσότερες κοιτάξαμε μπροστά.
Παλέψαμε με τον ίδιο τον εαυτό μας και με την αρρώστια για να επιβιώσουμε.

Είδαμε μέσα στα νοσοκομεία και τα χειρουργεία την σκληρή πραγματικότητα.
Πόσο πόνο μπορεί να δεχτεί το σώμα σου από τα χειρουργεία και τις θεραπείες.

Διαβάστε επίσης:

Divider4

d223ee4fdebdcd40ae2cd65f88141ed1 LΚαρκίνος: Από τη ΖΩΗ στο ΘΑΝΑΤΟ και πίσω πάλι στη ΖΩΗ!

Ναι είχα ΚΑΡΚΙΝΟ. Δεν με σκότωσε. Τον σκότωσα. Έδωσα τη μάχη μου, τις μάχες μου. Θέλω να πιστεύω πως κέρδισα ΚΑΙ τον πόλεμο. «Τον τάισα καλά» ελπίζω να μην θέλει κι «άλλο» από μένα. Να μη με θέλει ολόκληρη. Ακρωτηριάστηκα, σκότωσα τη γυναίκα για να ζήσει ο άνθρωπος όπως χαρακτηριστικά λέω.

Του «έδωσα» κάτι παραπάνω από σάρκα και αίμα...του έδωσα την ελπίδα μου, τα όνειρά μου, τον καημό μου, τον πόθο μου και τη λαχτάρα να γίνω μάνα. Του χάρισα τους αγώνες που έκανα τόσα χρόνια για να μη μείνει άδεια η αγκαλιά μου.

Divider4

 

Μάθαμε να χαιρόμαστε με μικρά....
ασήμαντα για άλλους πράγματα.
Διαλέξαμε αληθινούς ανθρώπους δίπλα μας
(Οι υπόλοιποι έφυγαν από μόνοι τους)

Μάθαμε να ζούμε το σήμερα...Το αύριο ποιος το ξέρει;
Να χαιρόμαστε την κάθε στιγμή.

Να παίρνουμε και να δίνουμε αληθινή αγάπη.
Τα "Σε αγαπώ "...είναι αληθινά πια.
Όπως και το "Σε νοιάζομαι"...
Το "Είμαι εδώ για σένα "....

Γνώρισα γυναίκες με μεγαλείο ψυχής.
Στάθηκαν δίπλα μου...μου κράτησαν το χέρι όταν εγώ βούλιαζα.
Το ίδιο έκανα και εγώ γι αυτές.
Σχέσεις που γεννήθηκαν μέσα από μεγάλο πόνο.
Είμαστε εδώ η μία για την άλλη.

Για εμάς κάθε μέρα είναι γιορτή.
Κάθε μέρα.....μια μέρα επιβίωσης.

Κάθε μέρα λέω ότι η πρόληψη μπορεί να είναι η μισή αρρώστια...ίσως και παραπάνω.

Θα θελα αυτό το κράτος να φροντίσει παραπάνω αυτές της ευπαθείς ομάδες.

Υπάρχουν εξαιρετικοί γιατροί....και ογκολόγοι που δίνουν καθημερινό αγώνα για τα χειρουργεία και της θεραπείες αυτών των γυναικών.

Πάντα θα ευχαριστώ τους δικούς μου γιατρούς.
Μου στάθηκαν όταν ένιωθα ότι η γη φεύγει κάτω από τα πόδια μου.
Οι σύλλογοι να προσπαθήσουν να είναι πιo ουσιαστικά κοντά τους.

Οι ελλείψεις είναι μεγάλες και η προσπάθεια καθημερινή.
Ας βγούμε λίγο από το κλουβί του ο καθένας...Και ας μάθουμε επιτέλους τη σημαίνει να ΔΙΝΕΙΣ ανιδιοτελώς.

Σήμερα ήμουνα εγώ....αύριο μπορεί να είσαι εσύ.

Πρόληψη και ενημέρωση λοιπόν.

Το χρωστάτε στους άντρες σας...τα παιδιά σας...τους γονείς σας.

Το χρωστάμε στον ίδιο μας τον εαυτό!!!

[Κάντε Like στη σελίδα μας στο Facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα]

 

 

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Δεν κολλάει λέμεεεε......

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Newsletter

Αν θέλετε να λαμβάνετε το newsletter μας κάθε εβδομάδα με νέα και προτάσεις