Menu

What a wonderful world...

What a wonderful world...

Δευτέρα πρωί, ώρα 06:00. Το ξυπνητήρι χαλάει την πρωινή ησυχία. Το κλείνω και με μια κίνηση αλά Flash Gordon, είμαι κάτω στην κουζίνα και φτιάχνω καφέ. Ανεβαίνω πάλι επάνω με τον μυρωδάτο καφεδάκο μου στο χέρι, κουκουλώνομαι ξανά και ανάβω το πρώτο μου τσιγάρο.

Το πρώτο φως της ημέρας ζεσταίνει την αυλή μας και το σπουργίτι που κοιμάται κάθε βράδυ στο ίδιο κλαδί στην μουριά της αυλής, τεντώνει τα φτερά του και με το πρώτο τιτίβισμα, δίνει σήμα στα υπόλοιπα ότι ξημέρωσε. Τα χαζεύω όλα μαζί να πετούν από το ένα κλαδί στο άλλο και να τιτιβίζουν, λες και συζητούν μεταξύ τους.

Ο ουρανός αυτή την ώρα έχει το πιο όμορφο γαλάζιο, σκέφτομαι, καθώς πίνω μια μεγάλη ρουφηξιά από τον καφέ μου. Απέναντι στην στάση, οι άνθρωποι έχουν στηθεί και περιμένουν το λεωφορείο για να πάνε στις δουλειές τους, δεν δείχνουν και ιδιαίτερα χαρούμενοι. Ο οδηγός του φορτηγού που είναι παρκαρισμένο στον παράδρομο, περιμένει να ανοίξει το σούπερ μάρκετ για να παραδώσει, μιλώντας ταυτόχρονα στο τηλέφωνο νευριασμένος. Στην τηλεόραση, ο γνωστός δημοσιογράφος αναλύει για 33η φόρα τα φορολογικά μέτρα που θα πάρει η κυβέρνηση για να μας πιει το αίμα. Τεντώνομαι και χαμογελάω. Μα μόνο εγώ βλέπω ότι η ζωή είναι ωραία;

Πριν προλάβεις να με κοιτάξεις με μισό μάτι ενώ αναρωτιέσαι που την βρίσκω την όρεξη 6 το πρωί να χαίρομαι, να σου εξηγήσω την θεωρία μου. Γιατί να μην χαίρομαι;
Είμαι υγιής, η οικογένεια μου το ίδιο, έχουμε κι οι δύο τις δουλειές μας και τα βγάζουμε πέρα και δεν στερούμε τα βασικά στα παιδιά μας, τι άλλο να ζητήσω; Δεν ζω μόνιμα στο ροζ συννεφάκι μου, γνωρίζω πολύ καλά τι συμβαίνει στον κόσμο αλλά δεν επιτρέπω σε κανέναν να μου στερήσει την αισιοδοξία, το χαμόγελο μου και το όνειρο. Αν χάσω και αυτά, από πού θα αντλώ δυνάμεις για να το παλεύω; Η ζωή είναι ένα δώρο, δώρο που μας δόθηκε απλόχερα ναι μεν αλλά έχει ημερομηνία λήξης. Ποτέ δεν ξέρεις πότε θα λήξει για σένα η παραμονή σου στον μάταιο τούτο κόσμο...Και τι θα έχω αφήσει παρακαταθήκη (εκτός από τα δάνεια στην τράπεζα που καθώς φαίνεται δεν θα έχω προλάβει να αποπληρώσω έτσι όπως πάει)στα παιδιά μου; Μια μαμά που πάντα είχε άγχος και στεναχώρια; Δεν το δέχομαι!

Η ευτυχία είναι μικρές στιγμούλες μέσα στον χρόνο, στιγμούλες ανεκτίμητες που δυστυχώς, δεν επιστρέφουν πίσω. Αυτές τις στιγμούλες τις φυλάω σαν τον πιο πολύτιμο θησαυρό μέσα στην καρδιά και το μυαλό μου και φροντίζω να δημιουργήσω κι άλλες. Ευχαριστώ τον Θεό ή την όποια ανώτερη δύναμη υπάρχει, που είμαι καλά και φοράω το πιο καλό και πλατύ μου χαμόγελο, για να αντιμετωπίσω όσα θα έρθουν. Κι αν σε αυτή μου την προσπάθεια, ξεχαστώ και μαυρίσω, ανατρέχω σε εκείνες τις στιγμούλες ευτυχίας και στην ζεστή αγκαλιά των γιών μου και γεμίζω τις μπαταρίες μου και φτου κι απ' την αρχή!

«Μαμαααα τσύπνησα! Πoτε θα ντυθούμε να πάμε σχολείο;» φωνάζει ο μικρός γιος μου διακόπτοντας τις σκέψεις μου...Ακούω τα ρυθμικά βηματάκια του να ανεβαίνουν την σκάλα. Κοιτάζω το ρολοί, έχουμε ώρα ακόμα για να ετοιμαστούμε. Τον αγκαλιάζω και κουκουλωνόμαστε κάτω από το πάπλωμα. «Όμορφη μου μαμά, είσαι η καλύτερη μαμά του κόσμου» μου λέει καθώς τα χεράκια του αγκαλιάζουν τον λαιμό μου...And I think to myself, what a wonderful world...

Μελίνα Χριστοφαρίδου

Έκανε το πρώτο μεγάλο της ταξίδι, Κωνσταντινούπολη – Αθήνα στην κοιλιά της μητέρας της. Παρόλο που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, εάν την ρωτήσεις από πού είναι, θα σου απαντήσει με περίσσια υπερηφάνεια « Από την Κωνσταντινούπολη!».
Περισσότερα

Ιστότοπος: mamascraftland.gr/
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Το όνομά μου… Κάτι δεν κάνεις σωστά …! »

4 σχόλια

  • Μελίνα Χριστοφαρίδου

    @Believe η ζωή είναι και ωραία και μικρή και είναι κρίμα να μιζεριάζουμε...Για αυτό φιλτράρουμε τις στιγμές μας και επικεντρωνόμαστε στις όμορφες...Τα προβλήματα δυστυχώς δεν τελειώνουν ποτέ οπότε είναι στην ουσία ουτοπικό να ασχολούμαστε μόνο με αυτά!

    δημοσιεύθηκε από Μελίνα Χριστοφαρίδου Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013 19:42 Σύνδεσμος σχολίου
  • Believe

    Μου αρέσει πολύ ο τρόπος που σκέφτεσαι Μελινάκι.
    Όντως η ζωή είναι ωραία!

    δημοσιεύθηκε από Believe Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013 18:10 Σύνδεσμος σχολίου
  • Μελίνα Χριστοφαρίδου

    Ενεσούλες τις λέω εγώ αυτές τις στιγμές Christinam...Ενεσούλες ευτυχίας για να μπορούμε να συνεχίζουμε! Και ναι, ο κόσμος είναι υπέροχος αρκεί να αξιολογήσουμε μέσα μας τις προτεραιότητες μας και τι έχει περισσότερη σημασία για εμάς.

    δημοσιεύθηκε από Μελίνα Χριστοφαρίδου Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2013 13:25 Σύνδεσμος σχολίου
  • Christinam

    Την ιστορια με το αγγελουδακι που διαλεξε να κατεβει στη δικη μου κοιλιτσα την εχω πει στο γιοκα μου πολλες φορες. Του αρεσει πολυ και μου το ζηταει ο ιδιος. Κι επειδη ειναι μεγαλος γαλιφης οταν του ξανω τα χατηρια μου λεει "Εισαι η καλυτερη μανουλα στον κοσμο. Ειμαι πολυ χαρουμενος που διαλεξα εσενα για μανουλα". Και το χαμογελο μου φτανει μεχρι τ´αυτια...
    What a wonderful world, indeed!

    δημοσιεύθηκε από Christinam Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2013 09:51 Σύνδεσμος σχολίου

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Newsletter

Αν θέλετε να λαμβάνετε το newsletter μας κάθε εβδομάδα με νέα και προτάσεις