Menu

Η προστάτιδα θεά του τοκετού, της επιτόκου και του σπλάχνου της.

Η προστάτιδα θεά του τοκετού, της επιτόκου και του σπλάχνου της.

Με ρωτάνε: «Τι δουλειά κάνεις;»
«Είμαι μαία», απαντώ.
Κι αν η ερώτηση έχει προέλθει από γυναίκα που δεν έχει γίνει ακόμα μητέρα, η απάντησή της είναι η εξής: «Α, είσαι η βοηθός του γιατρού»
Όχι, δεν είναι έτσι. Ή μάλλον είναι και έτσι, αλλά όχι κυρίως.

Η μαία είναι ο «προστάτης-άγγελος» των εγκύων, των επιτόκων, των λεχώνων και των νεογνών. Είναι αυτή με την οποία η έγκυος χτίζει μαζί της μια σχέση εμπιστοσύνης. Είναι το πιο σημαντικό πρόσωπο που θυμούνται οι γυναίκες με αγάπη, όσα χρόνια κι αν περάσουν από τη γέννηση του παιδιού τους. Είναι αυτή που κρατάει το χέρι της επιτόκου και της δείχνει ότι δεν είναι μόνη της στο δρόμο προς τη γέννηση του σπλάχνου της. Είναι εκείνη που με επιστημονικότητα και υπευθυνότητα, κρατάει το χέρι της γυναίκας και προχωράνε μαζί βήμα βήμα.

Παίζει το ρόλο της εμψυχώτριας. Είναι το στήριγμα της επιτόκου στις μακροσκελείς ώρες ενός τοκετού. Είναι η μεσολαβήτρια προς όφελος της μητέρας.

Είναι η προστάτιδα του τοκετού και του θηλασμού με το γλυκό βλέμμα και τα κατευναστικά λόγια, είναι η προστάτιδα της οικογένειας... Θα μπορούσα να γράφω ατελείωτες ώρες για το ρόλο της μαίας.

Θα σας διηγηθώ μια ιστορία, από τις τόσες και τόσες που έχω ήδη ζήσει στα χρόνια μου ως μαμμή. Συνέβη πριν 5.5 χρόνια. Μια καλή μου φίλη και συνάδελφος έμεινε έγκυος στο πρώτο της παιδάκι. Είχε μια σχετικά καλή εγκυμοσύνη. Την πρώτη μέρα που μπήκε στον 9ο μήνα (36 εβδομάδων και μιας ημέρας) ξεκίνησε ο τοκετός της. Με συστολές από το πρωί. Πήγα σπίτι της και έμεινα μαζί με το ζευγάρι για αρκετές ώρες μέχρι να πάμε στο μαιευτήριο. Ακούγαμε το μωρό, αναπνέαμε μαζί, γελάγαμε, μαγειρέψαμε να φάμε, βγήκαμε για περπάτημα εν μέσω συστολών για να βοηθήσουμε το μωρό να κατεβεί και να πάρει καλή θέση και για να επισπεύσουμε τον τοκετό. Φύγαμε από το σπίτι το απογευματάκι κατά τις 7, με διαστολή 5 εκατοστών για το μαιευτήριο.

Φτάνοντας στο μαιευτήριο και με μία φαινομενικά γρήγορη εξέλιξη τοκετού, καταλήξαμε τελικά σε έναν πολύ δύσκολο τοκετό, ίσως για μένα τον πιο δύσκολο όλων όσων έχω παραβρεθεί. Στο μαιευτήριο έσπασαν τα νερά και το κεφάλι του μωρού ήταν τελικά κολλημένο στην πιο δύσκολη θέση για να γεννηθεί φυσιολογικά, λες και δεν είχαν προηγηθεί τόσες ώρες κίνησης και περπατήματος... Λες και το μωρό δεν ήθελε να γεννηθεί, αν και εκείνο είχε επιλέξει τη μέρα της γέννησής του, ξεκινώντας τη διαδικασία του τοκετού. «Γρήγορη εξέλιξη, αργή εξώθηση» λέει ο σοφός λαός και έχει δίκιο.

Οι ώρες περνούσαν και ενώ η διαστολή ήταν τελεία για μεγάλο διάστημα, το κεφάλι ήταν σε οπίσθια θέση, χωρίς τάση γυρίσματος. Στον υπέρηχο που έγινε, τα μάτια του μωρού ήταν κολλημένα κάτω εντελώς από την ηβική σύμφυση και η φιλενάδα μου ήταν ήδη 3 ώρες στην τελεία διαστολή εξωθούσα, με διάλειμμα μισής ώρας ύπνου και ξεκούρασης που της χάρισε η επισκληρίδιος. Ξημερώματα πια, της επόμενης μέρας...

Ο γυναικολόγος, αξιολογότατος και υπέρμαχος του φυσιολογικού τοκετού, αφού διαπίστωσε τη δυστοκία του κεφαλιού, έδωσε διορία μισής ώρας ακόμα πριν πάμε για καισαρική.

Η φιλενάδα μου, μετά από τόσες ώρες είχε μείνει ένα σκιάχτρο του εαυτού της. Χλωμή, με χείλη ξερά και μαύρα μάτια. Κάτι που ξεκίνησε πολλά υποσχόμενο κατέληγε σε ήττα. «Πάρτε το με καισαρική», είπε.

«Σε καταλαβαίνω αγάπη μου», της απάντησα, «αλλά ας κάνουμε μια ακόμα τελευταία προσπάθεια και αν δεν αποδώσει, θα πάμε σε καισαρική».

«Δεν μπορώ άλλο. Πάρτε το τώρα! Τι θα αλλάξει σε μισή ώρα;»

«Πολλά μπορούν να αλλάξουν σε μισή ώρα. Έχε μου εμπιστοσύνη. Δεν είμαι εδώ μαζί σου τόσες ώρες για να σε παραδώσω στο χειρουργείο, χωρίς να δώσουμε την τελευταία μας μάχη. Είσαι μαζί μου;»

«Ναι, ας το κάνουμε».

Γυρίζω την επίτοκο στα 4. «Θα μείνεις έτσι και θα εξωθήσεις έτσι το μωρό».

Μετά από 20 λεπτά άρχισα να παρατηρώ μια μικρή αλλαγή στη θέση του κεφαλιού και κάποια ελαφριά κάθοδο μέσα στη λεκάνη. Ιδέα μου είναι, σκέφτηκα. Τόσες ώρες στο ίδιο σημείο, τώρα θα αλλάξει; Κι όμως, λες και ο άγιος ήθελε φοβέρα, το κεφαλάκι όντως άρχισε να κατεβαίνει και να αχνοφαίνεται στον κόλπο.

Η ένταση μεγάλη. Ο τοκετός ήταν σε ένα κρεσέντο άνευ προηγουμένου.

«Με πονάνε τα γόνατά μου», μου λέει η φιλενάδα μου.

«Δεν με νοιάζει» της λέω. «Το μωρό έτσι μονάχα κατεβαίνει και θα το γεννήσεις έτσι!»

Εκείνη τη στιγμή, ο γυναικολόγος μπαίνει στο δωμάτιο μαζί με έναν ακόμα συνάδελφό του για να εκτιμήσουν την κατάσταση και ξαφνιάζονται στο άκουσμα της εξέλιξης και της καθόδου. Ο δεύτερος γυναικολόγος, βλέποντας ότι το κεφάλι έχει κατέβει, λέει: «Εδώ που είναι πιάνεται. Πάμε μέσα να βάλουμε μια βεντούζα να το βγάλουμε».

Αυτό ήταν. Αυτή η φράση πάτησε ένα κουμπί μου. Ναι, ο τοκετός ήταν δύσκολος. Ο δυσκολότερος όλων. Το μωρό όμως ήταν σταθερό και αν και είχε κολλήσει το κεφάλι του για αρκετές ώρες, το τελευταίο μισάωρο κατέβαινε με ταχύτητα φωτός και σίγουρα δεν υπήρχε δικαιολογία για να μπει βεντούζα στην έξοδο. Γυρνάω λοιπόν με ένα βλέμμα που πέταγε φλόγες στον γυναικολόγο, λέγοντάς του: «Γιατί βιάζεστε όλοι ξαφνικά; ΘΕΛΩ ΔΕΚΑ ΛΕΠΤΑ ΑΚΟΜΑ. ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΧΩ ΔΕΚΑ ΛΕΠΤΑ; Βεντούζα σ'αυτό το παιδί δεν βάζετε». «Εντάξει κοριτσάκι μου, πάρε 10 λεπτά ακόμα»

Η συνέχεια γνωστή, όπως όλοι φαντάζεστε. Το μωρό γεννήθηκε φυσιολογικά, μετά από έξτρα 10 λεπτά εξώθησης. Και με το που βγαίνει και κόβεται ο λώρος, μην αντέχοντας άλλο την ένταση και την κούραση, αποσύρθηκα σε μια γωνιά ξεσπώντας σε κλάμματα, μην πιστεύοντας στη νίκη που πετύχαμε.

Όλα αυτά δεν τα γράφω για να δείξω ότι είμαι καλή στη δουλειά μου. Άλλωστε μια τέτοια ιστορία έχουμε όλες να διηγηθούμε. Δεν έκανα κάτι ιδιαίτερο. Έκανα τη δουλειά μου όπως θεώρησα καλύτερα. Το σπουδαίο που έκανα και που κάθε μαία με τον τρόπο της κάνει και σε κάθε τοκετό, ήταν ότι έπαιξα το ρόλο του μεσολαβητή μεταξύ επιτόκου και παιδιού, προς όφελός τους. Το ρόλο του προστάτη.

Σε όλους όσους λοιπόν με ρωτάνε «τι είναι η μαία;», τους απαντώ είναι η προστάτιδα θεά του τοκετού, της επιτόκου και του σπλάχνου της.

Μην υποτιμήσετε ποτέ την ανάγκη ύπαρξης μιας μαίας στον τοκετό, γιατί η μαία δεν αντικαθίσταται από κανέναν γυναικολόγο και καμία επισκληρίδιο! Θα είναι ίσως το καλύτερο δώρο που θα κάνετε στον εαυτό σας!

Στους συναδέλφους μας, Χρόνια μας Πολλά και είθε πάντα το έργο μας να μας ξεπερνά!

* Το κείμενο δημοσιεύεται με αφορμή της Διεθνούς Ημέρας Μαιών που καθιερώθηκε το 1991 και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 5 Μαΐου, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Μαιών (ICM).

Ελ.Σερπετίνη

Το 1999 εισήχθη στη σχολή επαγγελμάτων υγείας και πρόνοιας του ΤΕΙ Αθηνών, στο τμήμα της Μαιευτικής, από όπου και αποφοίτησε το 2003.
Από τον Οκτώβριο του 2003 άρχισε να εργάζεται ως μαία σε μονάδα εξωσωματικής γονιμοποίησης, από όπου παραιτήθηκε τον Ιούνιο του 2004, για να αφοσιωθεί στους τοκετούς.
Περισσότερα

Ιστότοπος: www.toketosstonero.gr
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ο μικρός "μαχητής" Ένας χρόνος, μαμά! »

5 σχόλια

  • Άντα

    Εξαρτάται που θα πεσεις...απλα..

    δημοσιεύθηκε από Άντα Παρασκευή, 05 Μαΐου 2017 14:03 Σύνδεσμος σχολίου
  • Τασούλα Νικολάου

    Είναι αλήθεια δεν έχω ξεχάσει ποτέ τις 2 μαίες που ήταν στο πλευρό μου αν και έκανα καισαρική τομή ΠΟΤΕ ...
    Εκείνες μου απαντούσαν αμέτρητες φορές ξανά και ξανά στην ερώτηση μου αν το το μωρό μου ήταν καλά ποσα κιλά ήταν κλπ κλπ σε κάθε ξύπνημα που είχα στην αίθουσα ανάνηψης . Έκανε το πρώτο μπάνιο του μωρού μου ... Με βοήθησε με υπομονή να το βάλω στο στήθος . Πραγματικά δεν θα τις ξεχάσω ποτέ ! Να είστε καλά !

    δημοσιεύθηκε από Τασούλα Νικολάου Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2016 08:14 Σύνδεσμος σχολίου
  • ευαγγελια βανεζη

    ειμαι πολυ περηφανη που ειμαι μαια!!!

    δημοσιεύθηκε από ευαγγελια βανεζη Πέμπτη, 08 Μαΐου 2014 21:59 Σύνδεσμος σχολίου
  • Thinky

    πολύ πολύ πολύ συγκινηθηκα!!!!!Νασαι πάντα καλα!!!!

    δημοσιεύθηκε από Thinky Τρίτη, 06 Μαΐου 2014 11:02 Σύνδεσμος σχολίου
  • Βίκυ

    Και εγώ χρωστάω πολλά στην μαία μου!
    χρόνια πολλά σε όλες τις μαίες!

    δημοσιεύθηκε από Βίκυ Δευτέρα, 05 Μαΐου 2014 21:51 Σύνδεσμος σχολίου

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Newsletter

Αν θέλετε να λαμβάνετε το newsletter μας κάθε εβδομάδα με νέα και προτάσεις