Menu

Όνειρο ζω...

Όνειρο ζω...

Είχαμε φτάσει αισίως στην 35η εβδομάδα κυήσεως με όλα τα άγχη και τις αγωνίες που συνεπάγεται μία δίδυμη κύηση. Από πολύ νωρίς είχα υψηλή αρτηριακή πίεση και για τον λόγο αυτό μετρούσα σχολαστικά την πίεσή μου πρωί-μεσημέρι-βράδυ ανελλιπώς και έκανα τακτικά όλες τις απαιτούμενες εξετάσεις.

 

Οι φοβίες μας πολλές, αν θα είναι καλά...αν θα μπουν στην θερμοκοιτίδα....αν....! Το γεγονός ότι είχαμε φτάσει στην 35η εβδομάδα όμως ήταν πολύ σημαντικό.

Τις τελευταίες μέρες ένιωθα πολύ άτονη, σαν άρρωστη, με το ζόρι περπατούσα.Βρισκόμουν σε συνεχή επικοινωνία με τον γιατρό μου και του έστελνα τις μετρήσεις μου.

 Ξημέρωνε 26η Νοεμβρίου, του Αγίου Στυλιανού (προστάτη των βρεφών) μεγάλη η Χάρη Του και η πρωινή μου μέτρηση ήταν πολύ υψηλή, 17 η μεγάλη και 12,5 η μικρή......πανικοβλήθηκα, πήρα αμέσως τον γιατρό μου τηλέφωνο ο οποίος μου είπε να κάνω μία εξέταση ούρων και να πάω να με δει. Ακολουθεί τηλεφώνημα στον άντρα μου που ήταν στην δουλειά του. Ήρθε σχεδόν αμέσως και ήταν πολύ αγχωμένος...προσπάθησα να τον ηρεμήσω...........ήμουν σίγουρη ότι θα γεννήσω τότε και πως τίποτα δεν θα πάει στραβά. Η εξέταση ούρων έδειξε αυτό που φοβόταν ο γιατρός, αυξημένο λεύκωμα όπου σε συνδυασμό με υψηλή πίεση...=προεκλαμψία.

 Μας εξηγεί τους κινδύνους και συστήνει εισαγωγή στην κλινική και προγραμματισμένη καισαρική τομή την επόμενη μέρα. Ειδοποιούμε τους δικούς μας ανθρώπους και η υπόλοιπη μέρα πέρασε μεταξύ πιεσόμετρου και καρδιοτοκογράφου.

 Ώσπου ξημέρωσε η μέρα της γέννας, με παραλαμβάνουν γύρω στις 11 το πρωί και περνάω καμιά ωρίτσα στον καρδιοτοκογράφο παρέα με τον άντρα μου ο οποίος μου μετέφερε το γιορτινό κλίμα των συγγενών μας στην αίθουσα αναμονής. Κάποια στιγμή μας διακόπτει η μαία...."δώστε τώρα ένα φιλάκι και θα τα ξαναπείτε σε λίγο" μας λέει και με παίρνουν για το χειρουργείο....ο άντρας μου σάστισε τόσο πολύ που ερχόταν μαζί μας μέχρι που τον έβγαλαν έξω!!!!!!!!!!!!!!!! Στο χειρουργείο με περίμενε η αναισθησιολόγος για την επισκληρίδιο και μου εξήγησε ότι θα καταλαβαίνω όλες τις πιέσεις και τα σπρωξίματα αλλά δεν θα πονάω. Μετά από λίγο ήρθε και ο γιατρός μου, εκείνη την ώρα τον έβλεπα σαν Θεό, με κοίταξε, μου έκλεισε το μάτι και.......μας χώρισε το πράσινο πανί!! Ουσιαστικά τότε συνειδητοποίησα ότι γεννάω και μάλλον οι σφυγμοί μου πρέπει να χτύπησαν κόκκινο όταν άκουσα την αναισθησιολόγο να μου ψιθυρίζει στο αυτί "ηρέμησε, σχεδόν τελειώσαμε"...δεν προλαβαίνει να τελειώσει την φράση της και ακούω το κλάμα του παιδιού μου, ο γιός μου έκλεγε τόσο ρυθμικά που ήθελες να χορέψεις!! Μου τον έφεραν από το πλάι να τον δω και ήταν άσπρος άσπρος σαν ζυμαράκι....υγιέστατος και τον πήραν για να τον ετοιμάσουν. Έπειτα είμαστε σε αναμονή της άφιξης της κόρης (μέχρι τότε γνωρίζαμε ότι περιμέναμε ένα αγοράκι και ένα κοριτσάκι)............και γίνεται η ανατροπή και βγαίνει και ο δεύτερος αγόραρός μου, που είχε πατικωθεί πίσω πίσω η ψυχούλα μου γι' αυτό μας μπέρδευε στον υπέρηχο, υγιέστατος κι' αυτός και πανέμορφος! Σε λίγη ώρα βρισκόμουν στην αίθουσα ανάνηψης με αυτό το ρίγος εξωτερικά και με μία κάψα ευτυχίας εσωτερικά! Μπαίνουν μέσα ο άντρας μου και οι γονείς μας, συγκινημένοι, σε κάθε τους λέξη βάζανε τα κλάματα...!!!

 Όλα πήγαν ανέλπιστα καλά, αν και τα εικοσιτετράωρα που ακολούθησαν ήταν κρίσιμα για μένα λόγω προεκλαμψίας, αλλά τα αγοράκια μου δεν μπήκαν στην θερμοκοιτίδα παρά μόνο για λίγες ώρες προληπτικά! Σε τέσσερις μέρες γυρίσαμε όλοι μαζί στο σπίτι μας και από τότε είμαστε αχώριστοι!

 Κατά την διάρκεια των προσπαθειών μας, γνωρίζοντας τις αυξημένες πιθανότητες δίδυμης κύησης λόγω εξωσωματικής, είχα πει μια φορά στον άντρα μου "σκέψου πόσο μεγάλη ευτυχία θα μας φέρει ο ερχομός ενός παιδιού, φαντάσου να έρθουν δύο μαζί!!!" και μόνο στη σκέψη η καρδιά μου κόντεψε να σπάσει από χαρά, το θεωρούσα πολύ καλό για να 'ναι αληθινό και όμως έγινε πραγματικότητα και ζω το όνειρό μου!

Μην τα παρατάτε ποτέ, κάθε αποτυχία αρχικά μας ματώνει αλλά τελικά μας δυναμώνει και μετά έρχεται η δικαίωση.

Believe

Είμαι 29 ετών, η καταγωγή μου είναι απο την Κρήτη και ζω στην Θεσσαλονίκη!
Περισσότερα

1 σχόλιο

  • Α.Μποσίου

    Μοναδικά συναισθήματα γεννιούνται κάθε φορά που διαβάζει κανείς την περιγραφή μιας γέννας . Να σου ζήσουν κούκλα μου οι αγοραροι σας .

    δημοσιεύθηκε από Α.Μποσίου Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013 11:08 Σύνδεσμος σχολίου

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Newsletter

Αν θέλετε να λαμβάνετε το newsletter μας κάθε εβδομάδα με νέα και προτάσεις