Menu

Τον φάγαμε το γάιδαρο… και στην ουρά κολλήσαμε!

Τον φάγαμε το γάιδαρο… και στην ουρά κολλήσαμε!

Τελικά είναι πολύ σοφή αυτή η παροιμία! Παλεύεις με το τέρας της εξωσωματικής, που τελικά δεν είναι και τόσο τέρας όσο μου περιέγραφαν διάφορες γνωστές και φίλες μου, για να διαπιστώσεις στο τέλος, ότι έχεις αντέξει τόσα πολλά... χάπια, ενέσεις, υπερήχους, εξετάσεις, επεμβάσεις πολλές φορές αλλά κυρίως κλάματα και ψυχολογική φθορά, για να φτάσεις ένα βήμα πριν το τέλος και να μην αντέχεις λίγες ημέρες αναμονή.

Η γνωστή σε όλες μας αναμονή! Αυτό είναι το πιο δύσκολο κομμάτι. Δεν πρέπει να κουράζεσαι, να σκύβεις, να αγχώνεσαι, να στεναχωριέσαι... ζεις για δυο εβδομάδες όπως μία έγκυος. Η σκληρότητα του πράγματος έρχεται να σε κάνει χειρότερα όταν μάθεις ότι τελικά... δεν είσαι έγκυος!

Όλοι γύρω σου, σου λένε μη το σκέφτεσαι, μην αγχώνεσαι!

Μα πώς να μην το σκέφτομαι; Αφού είναι συνεχώς στο μυαλό μου. Και να θέλω δηλαδή να το ξεχάσω, το πρωί που θα ξυπνήσω θα πάρω φάρμακα για να βοηθήσουν την όλη προσπάθεια. Το μεσημέρι επίσης, όπως και το βράδυ! Επιπλέον πρέπει να προσέχω και το τι κάνω, πως κινούμαι και όλα όσα προαναφέραμε. Πως είναι δυνατόν να ξεχαστώ με κάτι; Δεν έχω δα και μνήμη χρυσόψαρου!!!

Προσωπικά δεν έχω ταλαιπωρηθεί ιδιαίτερα. Υπάρχουν γυναίκες που προσπαθούν χρόνια ολόκληρα και ακόμα είναι στη γραμμή της εκκίνησης. Δεν έχουν καταφέρει να κάνουν ούτε το πρώτο βήμα που είναι η εγκυμοσύνη. Νομίζω όμως ότι είτε είναι η πρώτη φορά μιας γυναίκας που διανύει την περίοδο της αναμονής, είτε η εικοστή, η αγωνία και η λαχτάρα είναι η ίδια. Όλες τις ίδιες σκέψεις κάνουμε...

«Θα είμαι έγκυος αυτή τη φορά;»

«Πόσα έμβρυα θα τα καταφέρουν;»

«Να πάω για ένα καφεδάκι να ξεσκάσω λίγο ή μπορεί να αποβεί μοιραίο;»

«Να κάνω ένα τεστ εγκυμοσύνης λίγες μέρες πριν την προγραμματισμένη ημέρα της χοριακής ή δεν θα δείξει τίποτα;»

«Αν τελικά είμαι έγκυος, πως θα το βγάλω;»

«Αν δεν είμαι πως θα το πω πάλι στα αγαπημένα μου πρόσωπα που περιμένουν πως και πως το αποτέλεσμα;»

«Αν αποτύχει, αξίζει να ξαναπροσπαθήσω;»

«Η αναγούλα που ένιωσα από τι προήλθε; Μήπως είμαι έγκυος τελικά;»

«Συμπτώματα άλλα; Δεν θα έχω;»

Και πολλά ακόμη ερωτήματα που μας βασανίζουν όλες μας.

Όλες ψάχνουμε τα συμπτώματα, που τελικά δεν υπάρχουν. Και εκεί που μέχρι πριν λίγες ημέρες δεν θα έδινα σημασία σε μια ζαλάδα που μπορεί να ένιωθα, τώρα αυτή η ζαλάδα έρχεται και μου δίνει ελπίδες, και λέω, λες να είναι η τυχερή μου φορά;

Και στο τέλος, φτάνεις σε ένα σημείο, να μη σε ενδιαφέρουν όλα τα χρήματα που έχεις ξοδέψει ως τώρα... και δεν είναι και λίγα. Δεν τα λυπάσαι καθόλου, αρκεί να πάρεις το θετικό αποτέλεσμα στα χέρια σου! Αρκεί να αποκτήσεις κι εσύ ένα παιδί!

Καλή και ήρεμη αναμονή εύχομαι σε όλες τις κοπέλες που περνούν από αυτό το στάδιο. Και τέλος, καλά αποτελέσματα να έχουμε όλες μας!

φωτογραφία

mumy

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα προάστια του Πειραιά. Σήμερα εξακολουθώ να ζω στην ίδια μεγαλούπολη αλλά σε άλλο προάστιο. Είμαι το μεσαίο παιδί μιας πενταμελούς
οικογένειας.

Περισσότερα

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Newsletter

Αν θέλετε να λαμβάνετε το newsletter μας κάθε εβδομάδα με νέα και προτάσεις